متن کامل غزل شمارهٔ ۳۰۸
- ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل سَلسَبیلت کرده جان و دل سَبیل
- سبزپوشانِ خَطَت بر گِردِ لب همچو مورانند گِردِ سَلسَبیل
- ناوَکِ چشمِ تو در هر گوشهای همچو من افتاده دارد صد قَتیل
- یا رب این آتش که در جانِ من است سرد کن زان سان که کردی بر خلیل
- من نمییابم مجال ای دوستان گرچه دارد او جمالی بس جمیل
- پای ما لَنگ است و منزل بس دراز دست ما کوتاه و خرما بر نَخیل
- حافظ از سرپنجهٔ عشقِ نگار همچو مور افتاده شد در پایِ پیل
- شاهِ عالم را بقا و عِزّ و ناز باد و هر چیزی که باشد زین قَبیل
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل
سَلسَبیلت کرده جان و دل سَبیل
مقطع؛ بیت پایانیشاهِ عالم را بقا و عِزّ و ناز
باد و هر چیزی که باشد زین قَبیل
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۰۷
- واژه یکتا
- ۷۹
- نویسه بدون فاصله
- ۳۳۶
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۱)
یا رب (۱)
منزل (۱)
شاه (۱)
عشق (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۰۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
