متن کامل غزل شمارهٔ ۲۸۲
۷ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور
- بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش بتِ سنگیندلِ سیمین بناگوش
- نگاری چابکی شِنگی کُلَهدار ظریفی مَهوشی تُرکی قباپوش
- ز تابِ آتشِ سودایِ عشقش به سانِ دیگ دایم میزنم جوش
- چو پیراهن شوَم آسودهخاطر گَرَش همچون قبا گیرم در آغوش
- اگر پوسیده گردد استخوانم نگردد مِهرت از جانم فراموش
- دل و دینم، دل و دینم بِبُردهست بَر و دوشش، بَر و دوشش، بَر و دوش
- دوایِ تو، دوایِ توست حافظ لبِ نوشش، لبِ نوشش، لبِ نوش
حرکت در دیوان
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبِبُرد از من قرار و طاقت و هوش
بتِ سنگیندلِ سیمین بناگوش
مقطع؛ بیت پایانیدوایِ تو، دوایِ توست حافظ
لبِ نوشش، لبِ نوشش، لبِ نوش
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۸۳
- واژه یکتا
- ۶۶
- نویسه بدون فاصله
- ۲۷۶
- بلندترین مصراع
- ۳۳ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
از فهرست محدود واژههای این تحلیل، تطبیق مستقیمی در غزل پیدا نشد.
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۸۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.