متن کامل غزل شمارهٔ ۲۲۵
- ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله میرود وین بحث با ثَلاثهٔ غَسّاله میرود
- مِی ده که نوعروسِ چمن حَدِّ حُسن یافت کار این زمان ز صنعتِ دَلّاله میرود
- شِکَّرشِکن شَوَند همه طوطیانِ هند زین قندِ پارسی که به بَنگاله میرود
- طِیِّ مکان ببین و زمان در سلوکِ شعر کاین طفل یک شبه رَهِ یک ساله میرود
- آن چشمِ جادوانهٔ عابدفریب بین کش کاروانِ سِحْر ز دنباله میرود
- از رَه مَرو به عشوهٔ دنیا که این عجوز مکّاره مینشیند و مُحتاله میرود
- بادِ بهار میوزد از گُلْسِتانِ شاه وز ژاله باده در قدحِ لاله میرود
- حافظ ز شوقِ مجلس سلطان غیاثِ دین غافل مشو که کارِ تو از ناله میرود
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولساقی حدیثِ سرو و گل و لاله میرود
وین بحث با ثَلاثهٔ غَسّاله میرود
مقطع؛ بیت پایانیحافظ ز شوقِ مجلس سلطان غیاثِ دین
غافل مشو که کارِ تو از ناله میرود
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۱
- واژه یکتا
- ۸۴
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۵
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۱)، گلستان (۱)، چمن (۱)، سرو (۱)، لاله (۲)
باده (۱)، ساقی (۱)
شاه (۱)، سلطان (۱)
باد (۱)
کاروان (۱)
سحر (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۲۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
