متن کامل غزل شمارهٔ ۲۱۹
- کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود بنفشه در قدمِ او نهاد سر به سجود
- بنوش جامِ صبوحی به نالهٔ دَف و چنگ ببوس غَبغَب ساقی به نغمهٔ نی و عود
- به دورِ گُل منشین بیشراب و شاهد و چنگ که همچو روزِ بقا هفتهای بُوَد معدود
- شد از خروجِ رِیاحین چو آسمان روشن زمین، به اخترِ میمون و طالعِ مسعود
- ز دستِ شاهدِ نازکعِذار عیسیدَم شراب نوش و رها کن حدیثِ عاد و ثمود
- جهان چو خُلدِ بَرین شد به دورِ سوسن و گل ولی چه سود که در وِی نه ممکن است خُلُود
- چو گل سوار شَوَد بر هوا سلیمانوار سحر که مرغ درآید به نغمهٔ داوود
- به باغ، تازه کن آیینِ دینِ زردشتی کنون که لاله برافروخت آتشِ نمرود
- بخواه جامِ صَبوحی به یادِ آصفِ عهد وزیرِ مُلکِ سلیمان، عمادِ دین، محمود
- بُوَد که مجلس حافظ به یمن تربیتش هر آن چه میطلبد جمله باشدش موجود
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولکنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود
بنفشه در قدمِ او نهاد سر به سجود
مقطع؛ بیت پایانیبُوَد که مجلس حافظ به یمن تربیتش
هر آن چه میطلبد جمله باشدش موجود
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۵۸
- واژه یکتا
- ۱۱۴
- نویسه بدون فاصله
- ۵۰۱
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۴)، باغ (۱)، چمن (۱)، لاله (۱)
چنگ (۲)، دف (۱)، نی (۱)، نغمه (۲)
شراب (۲)، ساقی (۱)، جام (۲)
سحر (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- شاهد (۲ بار)
- در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن میشود.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۱۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
