متن کامل غزل شمارهٔ ۱۲۸
- نیست دَر شهر نگاری که دلِ ما بِبَرَد بختم اَر یار شَوَد رَختَم از این جا بِبَرَد
- کو حریفی کَشِ سَرمَست که پیشِ کَرَمَش عاشقِ سوختهدل، نامِ تَمَنا بِبَرَد
- باغبانا زِ خَزان، بیخَبَرَت میبینم آه از آن روز که بادَت گُلِ رَعنا بِبَرَد
- رَهزنِ دَهر نَخفتهست، مَشو ایمن از او اگر امروز نَبُردهست که فردا بِبَرَد
- در خیال، این هَمه لُعبَت به هَوَس میبازَم بو که صاحبنَظَری نامِ تماشا بِبَرَد
- عِلم و فَضلی که به چِل سال دلَم جمع آورد تَرسَم آن نَرگسِ مَستانه به یَغما بِبَرَد
- بانگِ گاوی، چه صدا باز دَهَد؟ عِشوه مَخَر سامری کیست که دَست از یَدِ بیضا بِبَرَد؟
- جامِ میناییِ مِی، سَدِ رَهِ تَنگدِلیست مَنِه از دَست که سیلِ غَمَت از جا بِبَرَد
- راهِ عشق اَر چه کمینگاهِ کَمانداران اَست هر که دانسته رَوَد صَرفه زِ اعدا بِبَرَد
- حافظ! اَر جان طَلَبَد غَمزهٔ مَستانهٔ یار خانه از غیر بِپَرداز و بِهِل تا بِبَرَد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولنیست دَر شهر نگاری که دلِ ما بِبَرَد
بختم اَر یار شَوَد رَختَم از این جا بِبَرَد
مقطع؛ بیت پایانیحافظ! اَر جان طَلَبَد غَمزهٔ مَستانهٔ یار
خانه از غیر بِپَرداز و بِهِل تا بِبَرَد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۵۷
- واژه یکتا
- ۱۱۳
- نویسه بدون فاصله
- ۵۰۴
- بلندترین مصراع
- ۴۳ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۱)، عاشق (۱)، یار (۲)
گل (۱)، نرگس (۱)
جام (۱)
راه (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۲۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
