آیه ۲۰ سوره شعراء؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۲۶:۱۷ صفحه ۳۶۷

   أَن أَرسِل مَعَنا بَنى إِسرٰءيلَ

   که بنی‌اسرائیل را همراه ما بفرست"».

2. ۲۶:۱۸ صفحه ۳۶۷

   قالَ أَلَم نُرَبِّكَ فينا وَليدًا وَلَبِثتَ فينا مِن عُمُرِكَ سِنينَ

   [فرعون] گفت: «آیا تو را در كودكى میان خویش پرورش ندادیم و سال‌هایی از عمرت را بین ما نبودی؟

3. ۲۶:۱۹ صفحه ۳۶۷

   وَفَعَلتَ فَعلَتَكَ الَّتى فَعَلتَ وَأَنتَ مِنَ الكٰفِرينَ

   و كار خود را ـ چنان که خواستی‌ـ كردى [و برای یاری مردی از قومت آن مرد قِبطی را کشتی]؛ و تو [نسبت به نعمت‌های من] ناسپاسی».

4. ۲۶:۲۰ صفحه ۳۶۸

   قالَ فَعَلتُها إِذًا وَأَنا۠ مِنَ الضّالّينَ

   [موسی] گفت: «من آن [کار] را زمانی انجام دادم که از بی‌خبران بودم [نمى‌دانستم مشتى سبب قتل می‌گردد].

5. ۲۶:۲۱ صفحه ۳۶۸

   فَفَرَرتُ مِنكُم لَمّا خِفتُكُم فَوَهَبَ لى رَبّى حُكمًا وَجَعَلَنى مِنَ المُرسَلينَ

   آنگاه چون از شما ترسیدم، فرار کردم. آنگاه پروردگارم به من دانش بخشید و مرا از پیامبران قرار داد.

6. ۲۶:۲۲ صفحه ۳۶۸

   وَتِلكَ نِعمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ أَن عَبَّدتَ بَنى إِسرٰءيلَ

   و این [چه] نعمتی است که تو بر من منت می‌گذاری که بنی‌اسرائیل را بردۀ خود ساخته‌ای؟»

7. ۲۶:۲۳ صفحه ۳۶۸

   قالَ فِرعَونُ وَما رَبُّ العٰلَمينَ

   فرعون گفت: «پروردگار جهانیان کیست؟»