صفحه ۵۹۴ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۵۹۴

1. ۸۹:۲۴جزء ۳۰

   يَقولُ يٰلَيتَنى قَدَّمتُ لِحَياتى

   وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»

2. ۸۹:۲۵جزء ۳۰

   فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ

   در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،

3. ۸۹:۲۶جزء ۳۰

   وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ

   و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمی‌کشد.

4. ۸۹:۲۷جزء ۳۰

   يٰأَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ

   [اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،

5. ۸۹:۲۸جزء ۳۰

   ارجِعى إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً

   به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.

6. ۸۹:۲۹جزء ۳۰

   فَادخُلى فى عِبٰدى

   پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی

7. ۸۹:۳۰جزء ۳۰

   وَادخُلى جَنَّتى

   و به بهشت من وارد شو».

8. ۹۰:۱جزء ۳۰

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ لا أُقسِمُ بِهٰذَا البَلَدِ

   سوگند به این شهر [مکه].

9. ۹۰:۲جزء ۳۰

   وَأَنتَ حِلٌّ بِهٰذَا البَلَدِ

   در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]

10. ۹۰:۳جزء ۳۰

    وَوالِدٍ وَما وَلَدَ

    و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

11. ۹۰:۴جزء ۳۰

    لَقَد خَلَقنَا الإِنسٰنَ فى كَبَدٍ

    یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواری‌های دنیوی] آفریدیم.

12. ۹۰:۵جزء ۳۰

    أَيَحسَبُ أَن لَن يَقدِرَ عَلَيهِ أَحَدٌ

    آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

13. ۹۰:۶جزء ۳۰

    يَقولُ أَهلَكتُ مالًا لُبَدًا

    می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

14. ۹۰:۷جزء ۳۰

    أَيَحسَبُ أَن لَم يَرَهُ أَحَدٌ

    آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

15. ۹۰:۸جزء ۳۰

    أَلَم نَجعَل لَهُ عَينَينِ

    آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟

16. ۹۰:۹جزء ۳۰

    وَلِسانًا وَشَفَتَينِ

    و یک زبان و دو لب؟

17. ۹۰:۱۰جزء ۳۰

    وَهَدَينٰهُ النَّجدَينِ

    و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.

18. ۹۰:۱۱جزء ۳۰

    فَلَا اقتَحَمَ العَقَبَةَ

    اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].

19. ۹۰:۱۲جزء ۳۰

    وَما أَدرىٰكَ مَا العَقَبَةُ

    و تو چه می‌دانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟

20. ۹۰:۱۳جزء ۳۰

    فَكُّ رَقَبَةٍ

    آزاد کردن برده‌ای است.

21. ۹۰:۱۴جزء ۳۰

    أَو إِطعٰمٌ فى يَومٍ ذى مَسغَبَةٍ

    یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،

22. ۹۰:۱۵جزء ۳۰

    يَتيمًا ذا مَقرَبَةٍ

    [خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]

23. ۹۰:۱۶جزء ۳۰

    أَو مِسكينًا ذا مَترَبَةٍ

    یا مستمندی خاک نشین؛

24. ۹۰:۱۷جزء ۳۰

    ثُمَّ كانَ مِنَ الَّذينَ ءامَنوا وَتَواصَوا بِالصَّبرِ وَتَواصَوا بِالمَرحَمَةِ

    به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.

25. ۹۰:۱۸جزء ۳۰

    أُولٰئِكَ أَصحٰبُ المَيمَنَةِ

    اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].

26. ۹۰:۱۹جزء ۳۰

    وَالَّذينَ كَفَروا بِـٔايٰتِنا هُم أَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ

    اما کسانی ‌که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].

27. ۹۰:۲۰جزء ۳۰

    عَلَيهِم نارٌ مُؤصَدَةٌ

    [از هر سو] آتش سرپوشید‌ه‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].