صفحه ۵۷۸ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۵۷۸

1. ۷۵:۲۰جزء ۲۹

   كَلّا بَل تُحِبّونَ العاجِلَةَ

   هرگز چنین نیست [که شما مشرکان می‌پندارید]! بلکه شما دنیا[ی زودگذر] را دوست دارید

2. ۷۵:۲۱جزء ۲۹

   وَتَذَرونَ الـٔاخِرَةَ

   و آخرت را رها می‌کنید.

3. ۷۵:۲۲جزء ۲۹

   وُجوهٌ يَومَئِذٍ ناضِرَةٌ

   آن روز، [اهل ایمان دارای] چهره‌هایی تازه [و شاداب] هستند.

4. ۷۵:۲۳جزء ۲۹

   إِلىٰ رَبِّها ناظِرَةٌ

   به سوی پروردگارشان می‌نگرند.

5. ۷۵:۲۴جزء ۲۹

   وَوُجوهٌ يَومَئِذٍ باسِرَةٌ

   و در آن روز، [کافران و بدبختان دارای] چهره‌هایی عبوس [و درهم‌کشیده] هستند.

6. ۷۵:۲۵جزء ۲۹

   تَظُنُّ أَن يُفعَلَ بِها فاقِرَةٌ

   زیرا یقین دارند که آسیبی کمر‌‌شکن به آنها می‌رسد.

7. ۷۵:۲۶جزء ۲۹

   كَلّا إِذا بَلَغَتِ التَّراقِىَ

   آری، چون [جان] به گلوگاهش برسد.

8. ۷۵:۲۷جزء ۲۹

   وَقيلَ مَن راقٍ

   و گفته شود: چه کسی است که رُقیه بخواند؟ [شاید شفا یابد].

9. ۷۵:۲۸جزء ۲۹

   وَظَنَّ أَنَّهُ الفِراقُ

   و یقین کند که زمان جدایی [از دنیا فرا رسیده] است.

10. ۷۵:۲۹جزء ۲۹

    وَالتَفَّتِ السّاقُ بِالسّاقِ

    و [کار بالا گیرد و] ساق‌ها[ی پایش از سختیِ جان دادن] به هم بپیچد.

11. ۷۵:۳۰جزء ۲۹

    إِلىٰ رَبِّكَ يَومَئِذٍ المَساقُ

    در آن روز، مسیرِ همه به سوی پروردگارت خواهد بود.

12. ۷۵:۳۱جزء ۲۹

    فَلا صَدَّقَ وَلا صَلّىٰ

    [منکرِ معاد،] نه تصدیق کرده و نه نماز گزارده است؛

13. ۷۵:۳۲جزء ۲۹

    وَلٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ

    بلکه [قرآن را] تکذیب کرد و [از ایمان] روی گرداند.

14. ۷۵:۳۳جزء ۲۹

    ثُمَّ ذَهَبَ إِلىٰ أَهلِهِ يَتَمَطّىٰ

    سپس خرامان به سوی خانواده‌اش بازگشت.

15. ۷۵:۳۴جزء ۲۹

    أَولىٰ لَكَ فَأَولىٰ

    وای بر تو! پس وای بر تو!

16. ۷۵:۳۵جزء ۲۹

    ثُمَّ أَولىٰ لَكَ فَأَولىٰ

    باز هم وای بر تو! پس وای بر تو!

17. ۷۵:۳۶جزء ۲۹

    أَيَحسَبُ الإِنسٰنُ أَن يُترَكَ سُدًى

    آیا انسان گمان می‌کند که [بی‌هدف و بدون حساب و جزا] به خود رها می‌شود؟

18. ۷۵:۳۷جزء ۲۹

    أَلَم يَكُ نُطفَةً مِن مَنِىٍّ يُمنىٰ

    آیا [او] نطفه‌ای از منی نبود که [در رحم] ریخته می‌شود؟

19. ۷۵:۳۸جزء ۲۹

    ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّىٰ

    سپس به صورت خونِ بسته درآمد و [الله او را] آفرید و درست و استوار ساخت،

20. ۷۵:۳۹جزء ۲۹

    فَجَعَلَ مِنهُ الزَّوجَينِ الذَّكَرَ وَالأُنثىٰ

    سپس دو زوج نر و ماده از او پدید آورد.

21. ۷۵:۴۰جزء ۲۹

    أَلَيسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلىٰ أَن يُحـِۧىَ المَوتىٰ

    آیا [چنین آفریدگاری] قادر نیست که مردگان را [دوباره] زنده کند؟

22. ۷۶:۱جزء ۲۹

    بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ هَل أَتىٰ عَلَى الإِنسٰنِ حينٌ مِنَ الدَّهرِ لَم يَكُن شَيـًٔا مَذكورًا

    یقیناً زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیزی [مهم و] قابل ذکری نبود.

23. ۷۶:۲جزء ۲۹

    إِنّا خَلَقنَا الإِنسٰنَ مِن نُطفَةٍ أَمشاجٍ نَبتَليهِ فَجَعَلنٰهُ سَميعًا بَصيرًا

    به راستی ما انسان را از نطفۀ مختلطی آفریدیم، او را می‌آزماییم؛ [از این رو] او را شنوای بینا قرار دادیم.

24. ۷۶:۳جزء ۲۹

    إِنّا هَدَينٰهُ السَّبيلَ إِمّا شاكِرًا وَإِمّا كَفورًا

    همانا ما راه را به او نشان دادیم؛ خواه سپاسگزار باشد یا ناسپاس.

25. ۷۶:۴جزء ۲۹

    إِنّا أَعتَدنا لِلكٰفِرينَ سَلٰسِلَا۟ وَأَغلٰلًا وَسَعيرًا

    به راستی که ما زنجیرها و بند‌ها و آتش سوزان برای کافران مهیا کرده‌ایم.

26. ۷۶:۵جزء ۲۹

    إِنَّ الأَبرارَ يَشرَبونَ مِن كَأسٍ كانَ مِزاجُها كافورًا

    بی‌گمان، نیکوکاران [در بهشت] از جامی می‌نوشند که آمیخته به کافور است.