آیه ۴ سوره انسان؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۷۶:۱ صفحه ۵۷۸

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ هَل أَتىٰ عَلَى الإِنسٰنِ حينٌ مِنَ الدَّهرِ لَم يَكُن شَيـًٔا مَذكورًا

   یقیناً زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیزی [مهم و] قابل ذکری نبود.

2. ۷۶:۲ صفحه ۵۷۸

   إِنّا خَلَقنَا الإِنسٰنَ مِن نُطفَةٍ أَمشاجٍ نَبتَليهِ فَجَعَلنٰهُ سَميعًا بَصيرًا

   به راستی ما انسان را از نطفۀ مختلطی آفریدیم، او را می‌آزماییم؛ [از این رو] او را شنوای بینا قرار دادیم.

3. ۷۶:۳ صفحه ۵۷۸

   إِنّا هَدَينٰهُ السَّبيلَ إِمّا شاكِرًا وَإِمّا كَفورًا

   همانا ما راه را به او نشان دادیم؛ خواه سپاسگزار باشد یا ناسپاس.

4. ۷۶:۴ صفحه ۵۷۸

   إِنّا أَعتَدنا لِلكٰفِرينَ سَلٰسِلَا۟ وَأَغلٰلًا وَسَعيرًا

   به راستی که ما زنجیرها و بند‌ها و آتش سوزان برای کافران مهیا کرده‌ایم.

5. ۷۶:۵ صفحه ۵۷۸

   إِنَّ الأَبرارَ يَشرَبونَ مِن كَأسٍ كانَ مِزاجُها كافورًا

   بی‌گمان، نیکوکاران [در بهشت] از جامی می‌نوشند که آمیخته به کافور است.

6. ۷۶:۶ صفحه ۵۷۹

   عَينًا يَشرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرونَها تَفجيرًا

   [از] چشمه‌ای که بندگان [خاص] الله از آن می‌نوشند؛ [هر وقت و] هر جا بخواهند آن [چشمه] را جاری می‌سازند.

7. ۷۶:۷ صفحه ۵۷۹

   يوفونَ بِالنَّذرِ وَيَخافونَ يَومًا كانَ شَرُّهُ مُستَطيرًا

   [بندگان نیکوکار] به نذر وفا می‌کنند و از روزی می‌ترسند که [عذاب و] شرّ آن فراگیر است.