صفحه ۳۷۲ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۳۷۲

1. ۲۶:۱۱۲جزء ۱۹

   قالَ وَما عِلمى بِما كانوا يَعمَلونَ

   [نوح] گفت: «من به آنچه آنان [در گذشته] مى‌كردند چه دانشی دارم؟

2. ۲۶:۱۱۳جزء ۱۹

   إِن حِسابُهُم إِلّا عَلىٰ رَبّى لَو تَشعُرونَ

   حساب آنان تنها با پروردگار من است. اگر می‌فهمید [چنین سخن گزافی نگویید].

3. ۲۶:۱۱۴جزء ۱۹

   وَما أَنا۠ بِطارِدِ المُؤمِنينَ

   و من [هرگز] مؤمنان را طرد نمی‌کنم.

4. ۲۶:۱۱۵جزء ۱۹

   إِن أَنا۠ إِلّا نَذيرٌ مُبينٌ

   من جز بیم‌دهنده‌ای آشکار نیستم».

5. ۲۶:۱۱۶جزء ۱۹

   قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰنوحُ لَتَكونَنَّ مِنَ المَرجومينَ

   آنان گفتند: «ای نوح، اگر [از دعوتت] دست برنداری، قطعاً سنگسار می‌شوی».

6. ۲۶:۱۱۷جزء ۱۹

   قالَ رَبِّ إِنَّ قَومى كَذَّبونِ

   او گفت: «پروردگارا، قومم مرا دروغگو انگاشتند؛

7. ۲۶:۱۱۸جزء ۱۹

   فَافتَح بَينى وَبَينَهُم فَتحًا وَنَجِّنى وَمَن مَعِىَ مِنَ المُؤمِنينَ

   پس میان من و آنان داوری کن و من و مؤمنانی را که همراهم هستند نجات بده».

8. ۲۶:۱۱۹جزء ۱۹

   فَأَنجَينٰهُ وَمَن مَعَهُ فِى الفُلكِ المَشحونِ

   او و افرادی را که همراهش بودند، در [آن] کشتیِ آکنده [از انسان و حیوان و کالا] نجات دادیم

9. ۲۶:۱۲۰جزء ۱۹

   ثُمَّ أَغرَقنا بَعدُ الباقينَ

   و باقی‌ماندگان را غرق کردیم.

10. ۲۶:۱۲۱جزء ۱۹

    إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

    قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و[لی] بیشتر آنان مؤمن نبودند.

11. ۲۶:۱۲۲جزء ۱۹

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

    و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیر مهربان است.

12. ۲۶:۱۲۳جزء ۱۹

    كَذَّبَت عادٌ المُرسَلينَ

    [قوم] عاد [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

13. ۲۶:۱۲۴جزء ۱۹

    إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم هودٌ أَلا تَتَّقونَ

    آنگاه‌ که برادر‌شان هود به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟»

14. ۲۶:۱۲۵جزء ۱۹

    إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

    به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

15. ۲۶:۱۲۶جزء ۱۹

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

    پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

16. ۲۶:۱۲۷جزء ۱۹

    وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

    و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

17. ۲۶:۱۲۸جزء ۱۹

    أَتَبنونَ بِكُلِّ ريعٍ ءايَةً تَعبَثونَ

    آیا بر هر مکان بلندی، بنایی برافراشته می‌سازید [و در آن] بيهوده‌كارى می‌کنید؟!

18. ۲۶:۱۲۹جزء ۱۹

    وَتَتَّخِذونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُم تَخلُدونَ

    و قصر‌ها و قلعه‌هایی محکم و استوار بنا می‌کنید؛ گویی [در دنیا] جاودانید.

19. ۲۶:۱۳۰جزء ۱۹

    وَإِذا بَطَشتُم بَطَشتُم جَبّارينَ

    و چون [به کسی] حمله‌ور می‌شوید، [بی‌رحم و] ظالمانه حمله می‌کنید.

20. ۲۶:۱۳۱جزء ۱۹

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

    از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

21. ۲۶:۱۳۲جزء ۱۹

    وَاتَّقُوا الَّذى أَمَدَّكُم بِما تَعلَمونَ

    و از ذاتی پروا کنید كه [نعمت‌هایی چنان فراوان] به شما عطا کرده است كه خود، [آنها را بهتر] مى‌دانید.

22. ۲۶:۱۳۳جزء ۱۹

    أَمَدَّكُم بِأَنعٰمٍ وَبَنينَ

    او به شما چهارپایان و فرزندان [بسیار] عطا کرده است

23. ۲۶:۱۳۴جزء ۱۹

    وَجَنّٰتٍ وَعُيونٍ

    و باغ‌ها و چشمه‌سار‌‌ها.

24. ۲۶:۱۳۵جزء ۱۹

    إِنّى أَخافُ عَلَيكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ

    به راستی که من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم».

25. ۲۶:۱۳۶جزء ۱۹

    قالوا سَواءٌ عَلَينا أَوَعَظتَ أَم لَم تَكُن مِنَ الوٰعِظينَ

    آنان گفتند: «چه ما را پند بدهی یا ندهی، برایمان یکسان است [و از تو اطاعت نمی‌کنیم].