صفحه ۳۴۸ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۳۴۸

1. ۲۳:۹۰جزء ۱۸

   بَل أَتَينٰهُم بِالحَقِّ وَإِنَّهُم لَكٰذِبونَ

   [چنین نیست که کافران گمان می‌کنند] بلکه ما حق را برایشان آوردیم و یقیناً آنان دروغگو هستند.

2. ۲۳:۹۱جزء ۱۸

   مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِن وَلَدٍ وَما كانَ مَعَهُ مِن إِلٰهٍ إِذًا لَذَهَبَ كُلُّ إِلٰهٍ بِما خَلَقَ وَلَعَلا بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ سُبحٰنَ اللَّهِ عَمّا يَصِفونَ

   الله هرگز فرزندی برنگزیده است و هیچ معبودی با او نیست. [اگر چنین بود،] آنگاه هر معبودی آنچه را آفریده بود [با خود] می‌بُرد و مسلماً برخی بر برخی دیگر برتری می‌جستند [و نظامِ هستی تباه می‌گشت]. الله از آنچه [مشرکان] توصیف می‌کنند، منزّه است.

3. ۲۳:۹۲جزء ۱۸

   عٰلِمِ الغَيبِ وَالشَّهٰدَةِ فَتَعٰلىٰ عَمّا يُشرِكونَ

   او دانای نهان و آشکار است و از چیزهایی که با [وی] شریک می‌سازند برتر است.

4. ۲۳:۹۳جزء ۱۸

   قُل رَبِّ إِمّا تُرِيَنّى ما يوعَدونَ

   بگو: «پروردگارا، اگر آن [عذابی] را که به آنان وعده داده می‌شود به من نشان می‌دهی [که شاهدش باشم]،

5. ۲۳:۹۴جزء ۱۸

   رَبِّ فَلا تَجعَلنى فِى القَومِ الظّٰلِمينَ

   مرا در این [عذاب‌ها، در کنارِ این] گروه ستمکار قرار نده».

6. ۲۳:۹۵جزء ۱۸

   وَإِنّا عَلىٰ أَن نُرِيَكَ ما نَعِدُهُم لَقٰدِرونَ

   و قطعاً ما تواناییم که آنچه را به آنان وعده می‌دهیم، به تو نشان دهیم.

7. ۲۳:۹۶جزء ۱۸

   ادفَع بِالَّتى هِىَ أَحسَنُ السَّيِّئَةَ نَحنُ أَعلَمُ بِما يَصِفونَ

   [ای پیامبر،] بدی را به شیوه‌ای که بهتر است، دفع کن [و ببخش و شکیبا باش]. ما به آنچه [مشرکان دربارۀ تو] توصیف می‌کنند، داناتریم.

8. ۲۳:۹۷جزء ۱۸

   وَقُل رَبِّ أَعوذُ بِكَ مِن هَمَزٰتِ الشَّيٰطينِ

   و بگو: «پروردگارا، من از وسوسه‌های شیاطین به تو پناه می‌برم.

9. ۲۳:۹۸جزء ۱۸

   وَأَعوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحضُرونِ

   و پروردگارا، از اینکه آنها نزد من حاضر شوند [نیز] به تو پناه می‌برم».

10. ۲۳:۹۹جزء ۱۸

    حَتّىٰ إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ المَوتُ قالَ رَبِّ ارجِعونِ

    [کافران پیوسته بر عقیدۀ باطلشان هستند] تا هنگامی ‌که مرگ یکی از آنان فرارسد [آنگاه در حالی که] نزد پروردگار [خود ناله و زاری می‌کند، به فرشتگان] می‌گوید: «مرا [به دنیا] بازگردانید.

11. ۲۳:۱۰۰جزء ۱۸

    لَعَلّى أَعمَلُ صٰلِحًا فيما تَرَكتُ كَلّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَمِن وَرائِهِم بَرزَخٌ إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ

    شاید در آنچه [کوتاهی نموده و] ترک کرده‌ام، کار شایسته‌ای انجام دهم». هرگز چنین نیست. بی‌تردید، این فقط سخنی است که او به زبان می‌گوید [و هرگز رفتارش تغییر نمی‌کند]؛ و تا روزی ‌که برانگیخته شوند، پشت سرشان برزخی است.

12. ۲۳:۱۰۱جزء ۱۸

    فَإِذا نُفِخَ فِى الصّورِ فَلا أَنسابَ بَينَهُم يَومَئِذٍ وَلا يَتَساءَلونَ

    روزی که در صور دمیده می‌شود، هیچ ‌یک از [افتخارات خانوادگی و] پیوندهای خویشاوندی میانشان [برقرار] نخواهد بود و [از وحشتِ عذاب] از [حال] یکدیگر نمی‌پرسند.

13. ۲۳:۱۰۲جزء ۱۸

    فَمَن ثَقُلَت مَوٰزينُهُ فَأُولٰئِكَ هُمُ المُفلِحونَ

    و هر کس كفه ميزان [اعمال‌] وی سنگین باشد، آنان رستگارانند.

14. ۲۳:۱۰۳جزء ۱۸

    وَمَن خَفَّت مَوٰزينُهُ فَأُولٰئِكَ الَّذينَ خَسِروا أَنفُسَهُم فى جَهَنَّمَ خٰلِدونَ

    و هر ‌کس كفه ميزان [اعمال‌] وی سبک باشد، آنانند که به خویش زیان زده‌اند [و] در دوزخ جاودانند.

15. ۲۳:۱۰۴جزء ۱۸

    تَلفَحُ وُجوهَهُمُ النّارُ وَهُم فيها كٰلِحونَ

    آتش چهره‌هایشان را می‌سوزانَد و در آنجا عبوس و زشت‌منظرند.