صفحه ۲۶۶ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۲۶۶

1. ۱۵:۷۱جزء ۱۴

   قالَ هٰؤُلاءِ بَناتى إِن كُنتُم فٰعِلينَ

   [لوط] گفت: «اگر مى‌خواهید [كارى حلال‌] انجام دهید، اینها دختران [قوم] من هستند؛ [با آنها ازدواج كنید]».

2. ۱۵:۷۲جزء ۱۴

   لَعَمرُكَ إِنَّهُم لَفى سَكرَتِهِم يَعمَهونَ

   سوگند به جان تو [ای پیامبر] که آنان در مستیِ خویش سرگشته بودند.

3. ۱۵:۷۳جزء ۱۴

   فَأَخَذَتهُمُ الصَّيحَةُ مُشرِقينَ

   پس هنگام برآمدنِ آفتاب، بانگ [مرگبار] آنان را فراگرفت.

4. ۱۵:۷۴جزء ۱۴

   فَجَعَلنا عٰلِيَها سافِلَها وَأَمطَرنا عَلَيهِم حِجارَةً مِن سِجّيلٍ

   آنگاه آن [سرزمین] را زیر و رو کردیم و سنگ‌گل‌هایی پیاپی بر آنان باریدیم.

5. ۱۵:۷۵جزء ۱۴

   إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايٰتٍ لِلمُتَوَسِّمينَ

   به یقین، در این [كیفر،] براى هوشیاران عبرت‌هاست.

6. ۱۵:۷۶جزء ۱۴

   وَإِنَّها لَبِسَبيلٍ مُقيمٍ

   و [آثار] آن [شهرهای ویرانه، هنوز] بر سر راه [مسافران] پابرجاست.

7. ۱۵:۷۷جزء ۱۴

   إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً لِلمُؤمِنينَ

   یقیناً در این [عذاب،] نشانه‌ای برای [عبرت گرفتنِ] مؤمنان است.

8. ۱۵:۷۸جزء ۱۴

   وَإِن كانَ أَصحٰبُ الأَيكَةِ لَظٰلِمينَ

   و اصحاب اَیکه [= قوم شعیب] قطعاً ستمکار بودند.

9. ۱۵:۷۹جزء ۱۴

   فَانتَقَمنا مِنهُم وَإِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبينٍ

   [ما] از آنان انتقام گرفتیم و [شهرهای ویران‌شدۀ] این دو [قوم،] بر سر راه آشکار است.

10. ۱۵:۸۰جزء ۱۴

    وَلَقَد كَذَّبَ أَصحٰبُ الحِجرِ المُرسَلينَ

    و بی‌تردید، اهل حِجر [= قوم ثمود] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

11. ۱۵:۸۱جزء ۱۴

    وَءاتَينٰهُم ءايٰتِنا فَكانوا عَنها مُعرِضينَ

    و [ما معجزات و] نشانه‌های خود را به آنان دادیم، و[لی] از آنها رویگردان شدند.

12. ۱۵:۸۲جزء ۱۴

    وَكانوا يَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا ءامِنينَ

    و از کوه‌ها خانه‌هایی [برای خود] می‌تراشیدند که در امان بمانند.

13. ۱۵:۸۳جزء ۱۴

    فَأَخَذَتهُمُ الصَّيحَةُ مُصبِحينَ

    پس صبحگاهان بانگ [مرگبار] آنان را فراگرفت.

14. ۱۵:۸۴جزء ۱۴

    فَما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يَكسِبونَ

    و آنچه [از اموال و خانه‌های محکم] به دست آورده بودند، سودی به حالشان نداشت [و عذاب الهی را دفع نکرد].

15. ۱۵:۸۵جزء ۱۴

    وَما خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما إِلّا بِالحَقِّ وَإِنَّ السّاعَةَ لَـٔاتِيَةٌ فَاصفَحِ الصَّفحَ الجَميلَ

    و ما آسمان‌ها و زمین و آنچه را که میان آنهاست جز به‌حق نیافریده‌ایم؛ و قیامت قطعاً آمدنی است؛ پس [ای پیامبر، از کافران‌] به نیکویی گذشت کن.

16. ۱۵:۸۶جزء ۱۴

    إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الخَلّٰقُ العَليمُ

    بی‌تردید، پروردگارت همان آفریدگارِ داناست.

17. ۱۵:۸۷جزء ۱۴

    وَلَقَد ءاتَينٰكَ سَبعًا مِنَ المَثانى وَالقُرءانَ العَظيمَ

    و به راستی، ما به تو «سبعُ المثانی» [= سورۀ فاتحه] و قرآن بزرگ را دادیم.

18. ۱۵:۸۸جزء ۱۴

    لا تَمُدَّنَّ عَينَيكَ إِلىٰ ما مَتَّعنا بِهِ أَزوٰجًا مِنهُم وَلا تَحزَن عَلَيهِم وَاخفِض جَناحَكَ لِلمُؤمِنينَ

    [بنابراین،] هرگز به آنچه [از نعمت‌های دنیوی] که گروه‌هایی از آنان [= کافران] را بهره‌مند کرده‌ایم چشم ندوز و به خاطر [ناسپاسی و شرکِ] آنان اندوهگین نباش و با مؤمنان فروتنی کن.

19. ۱۵:۸۹جزء ۱۴

    وَقُل إِنّى أَنَا النَّذيرُ المُبينُ

    و بگو: «به راستی که من همان بیم‌دهندۀ آشکارم».

20. ۱۵:۹۰جزء ۱۴

    كَما أَنزَلنا عَلَى المُقتَسِمينَ

    [و آنان را از عذاب بترسان] همان گونه که [آن را] بر تقسیم‌کنندگان [آیات الهی] فرستادیم؛