نقد و بررسی کامل انیمیشن Rumble 2021؛ دنیای کشتی هیولاها

انیمیشن رامبل پس از چندین بار تغییر در جدول زمانی اکران به دلیل پاندمی کرونا، سرانجام در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱ (۲۴ آذر ۱۴۰۰) منتشر شد. برخلاف برنامه‌ریزی‌های اولیه که قرار بود این اثر در سینماها اکران شود، شرکت پارامونت تصمیم گرفت آن را به صورت انحصاری از طریق سرویس استریم اختصاصی خود یعنی Paramount+ در دسترس مخاطبان قرار دهد. این تصمیم بخشی از استراتژی جدید پارامونت برای تقویت پلتفرم پخش آنلاین خود در رقابت با دیزنی پلاس و نتفلیکس بود.

داستان در جهانی خیالی می‌گذرد که در آن کشتی هیولاها محبوب‌ترین ورزش دنیاست و هیولاها سلبریتی‌های بزرگی هستند. شهر استوکر که قطب این ورزش بوده، پس از بازنشستگی قهرمانش دچار رکود می‌شود. وینی کویل، دختر جوانی که می‌خواهد راه پدرش را در مربیگری ادامه دهد، تلاش می‌کند تا یک هیولای بی‌تجربه و تنبل به نام استیو (ریبرن جونیور) را آموزش دهد تا با شکست دادن قهرمان فعلی یعنی تنتکیولار، شکوه را به شهر بازگرداند. تم اصلی داستان بر خودباوری و یافتن سبک شخصی تمرکز دارد.

شخصیت اصلی انسانی داستان 'وینی کویل' است، دختری با اراده که قصد دارد مربیگری را احیا کند. در مقابل او 'استیو' یا همان 'ریبرن جونیور' قرار دارد، هیولایی قرمز رنگ و غول‌پیکر که در ابتدا اعتماد به نفس کافی ندارد و ترجیح می‌دهد به جای کشتی، برقصد. آنتاگونیست یا شخصیت منفی داستان 'تنتکیولار' نام دارد، قهرمانی مغرور با شاخک‌های متعدد که به شهر استوکر خیانت کرده است. همچنین شخصیت‌های فرعی مانند شهردار و گزارشگران ورزشی نقش مهمی در پیشبرد کمدی داستان ایفا می‌کنند.

کارگردانی این انیمیشن بر عهده 'همیش گریو' (Hamish Grieve) بوده است که پیش از این در پروژه‌های بزرگی همچون 'ظهور نگهبانان' فعالیت داشته است. فیلمنامه این اثر توسط 'اتان کوهن' و 'مت لیبرمن' نگاشته شده است. این تیم نویسندگی تلاش کردند تا با الهام از رمان تصویری 'هیولایی روی تپه' اثر راب هارل، داستانی مدرن و ورزشی را خلق کنند که هم برای کودکان جذاب باشد و هم بزرگسالان را با ارجاعات ورزشی سرگرم کند.

تولید این انیمیشن محصول همکاری مشترک چندین غول صنعت سرگرمی است. 'Paramount Animation' به عنوان بازوی انیمیشن‌سازی پارامونت پیکچرز، 'WWE Studios' برای انتقال حس واقعی مسابقات کشتی کج، 'Walden Media' و 'Reel FX Animation Studios' در این پروژه مشارکت داشتند. حضور WWE Studios باعث شد تا حرکات کشتی در فیلم بسیار دقیق و حرفه‌ای طراحی شوند و از تجربه این سازمان در برگزاری رویدادهای ورزشی بزرگ برای جذاب‌تر کردن مسابقات هیولاها استفاده شود.

در نسخه اصلی انگلیسی، 'ویل آرنت' (Will Arnett) که سابقه درخشانی در صداپیشگی بتمن در انیمیشن‌های لگو دارد، به جای شخصیت استیو صحبت می‌کند. نقش وینی کویل را 'جرالدین ویسواناتان' بر عهده دارد که انرژی و پویایی خاصی به این مربی جوان بخشیده است. همچنین 'تری کروز' (Terry Crews) با صدای قدرتمند خود صداپیشگی شخصیت منفی یعنی تنتکیولار را انجام داده است که به خوبی حس غرور و قدرت این شخصیت را به مخاطب منتقل می‌کند.

بله، این انیمیشن اقتباسی آزاد از رمان تصویری (Graphic Novel) مشهوری به نام 'Monster on the Hill' اثر 'راب هارل' است. البته تیم سازنده تغییرات زیادی در داستان ایجاد کردند؛ در کتاب اصلی ماجرا در دوران ویکتوریایی می‌گذرد و هیولاها بیشتر نماد افسردگی و مشکلات روحی هستند، اما در انیمیشن، محیط به دنیای مدرن و ورزش کشتی حرفه‌ای تغییر یافته است تا پتانسیل‌های بصری و کمدی بیشتری برای مخاطب امروزی فراهم شود.

شهر استوکر (Stoker) در انیمیشن رامبل به عنوان پایتخت تاریخی کشتی هیولاها تصویر شده است. طراحی این شهر ترکیبی از معماری شهرهای صنعتی و استادیوم‌های مدرن ورزشی است. اتمسفر شهر در ابتدا به دلیل شکست‌های پیاپی و نبود قهرمان، خاکستری و رو به زوال نشان داده می‌شود، اما با پیشرفت داستان و موفقیت‌های استیو، رنگ‌ها درخشان‌تر و محیط زنده‌تر می‌شود. این تغییرات بصری به خوبی نشان‌دهنده پیوند عمیق اقتصاد و روحیه شهر با ورزش کشتی است.

پیام اصلی این انیمیشن بر محوریت 'اصالت' و 'پیدا کردن سبک شخصی' می‌چرخد. استیو در ابتدا سعی می‌کند مانند پدرش کشتی بگیرد اما شکست می‌خورد؛ تنها زمانی موفق می‌شود که رقص را با کشتی ترکیب کرده و سبک منحصر به فرد خود را می‌سازد. این فیلم به کودکان می‌آموزد که برای موفقیت لازم نیست دقیقاً جای پای دیگران بگذارند، بلکه باید با تکیه بر توانایی‌های خاص خود و حفظ اعتماد به نفس، مسیر موفقیتشان را ترسیم کنند.

فرآیند اقتباس برای تیم نویسندگی پارامونت چالشی بزرگ بود، زیرا آن‌ها می‌خواستند مفهوم اصلی راب هارل را حفظ کنند اما آن را به یک کمدی ورزشی پرانرژی تبدیل کنند. در مراحل اولیه، چندین نسخه از فیلمنامه نوشته شد تا تعادل میان طنز، درام خانوادگی و هیجان مسابقات برقرار شود. نویسندگان تصمیم گرفتند تمرکز را از یک دنیای فانتزی قدیمی به یک دنیای مدرن با رسانه‌ها و اسپانسرهای ورزشی تغییر دهند تا برای مخاطبان نوجوان جذابیت بیشتری داشته باشد.

حضور WWE Studios در این پروژه صرفاً یک نام تجاری نبود. متخصصان این استودیو در طراحی حرکات (Choreography) مبارزات نقش کلیدی داشتند. آن‌ها از تکنیک‌های واقعی کشتی کج برای طراحی فنون هیولاها استفاده کردند تا مبارزات با وجود فانتزی بودن، حس قدرت و واقع‌گرایی فیزیکی داشته باشند. همچنین بسیاری از اصطلاحات تخصصی گزارشگری و نحوه ورود ورزشکاران به رینگ از دنیای واقعی کشتی کج الهام گرفته شده است تا اتمسفر مسابقات کاملاً حرفه‌ای به نظر برسد.

تولید این پروژه از سال ۲۰۱۵ با معرفی اولیه طرح آغاز شد، اما فاز اصلی تولید انیمیشن حدود ۳ تا ۴ سال به طول انجامید. این فرآیند شامل مراحل پیش‌تولید (طراحی شخصیت‌ها و استوری‌بورد)، تولید (مدل‌سازی سه‌بعدی و انیمیت کردن) و پس‌تولید (نورپردازی، رندرینگ و صداگذاری) بود. به دلیل پیچیدگی طراحی هیولاهای غول‌پیکر و شبیه‌سازی جمعیت در استادیوم‌ها، بخش فنی زمان زیادی را صرف بهینه‌سازی رندرها کرد تا کیفیت بصری در سطح استانداردهای جهانی باقی بماند.

انتخاب صداپیشگان بر اساس ویژگی‌های شخصیتی کاراکترها انجام شد. برای استیو، سازندگان به دنبال صدایی بودند که همزمان حس تنبلی، مهربانی و پتانسیل قهرمانی را منتقل کند که ویل آرنت با تجربه خود در کمدی بهترین گزینه بود. برای شخصیت وینی، صدایی پرانرژی و مصمم نیاز بود که جرالدین ویسواناتان آن را فراهم کرد. جالب است بدانید که برخی از کشتی‌گیران واقعی WWE مانند 'رومن رینز' و 'بکی لینچ' نیز برای صداپیشگی نقش‌های کوتاه دعوت شدند تا پیوند فیلم با دنیای کشتی کج تقویت شود.

پاندمی کرونا تأثیر دوگانه‌ای بر این پروژه داشت. از یک سو، تیم انیمیشن‌سازی مجبور شد به صورت دورکاری فعالیت خود را ادامه دهد که در ابتدا باعث کندی روند تولید شد، اما به لطف زیرساخت‌های دیجیتال استودیو Reel FX، پروژه متوقف نشد. از سوی دیگر، تاریخ اکران فیلم چندین بار از سال ۲۰۲۰ به ۲۰۲۱ و سپس ۲۰۲۲ تغییر کرد. در نهایت، به دلیل عدم اطمینان از بازگشایی کامل سینماها، پارامونت تصمیم گرفت استراتژی انتشار را کاملاً تغییر داده و فیلم را به جای سینما، در پلتفرم استریم منتشر کند.

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فرآیند تولید، طراحی رقص برای شخصیت استیو بود. انیماتورها باید حرکات ظریف رقص سالسا و هیپ‌هاپ را با فیزیک سنگین و حجیم یک هیولای چند تنی ترکیب می‌کردند. آن‌ها از تکنولوژی موشن کپچر (ضبط حرکت) استفاده کردند تا حرکات رقصندگان واقعی را ثبت کرده و سپس آن را با اغراق‌های انیمیشنی روی مدل سه‌بعدی استیو پیاده‌سازی کنند. هدف این بود که رقص استیو نه تنها خنده‌دار باشد، بلکه به عنوان یک سبک مبارزه کارآمد در رینگ کشتی به نظر برسد.

ضبط صداها معمولاً پیش از نهایی شدن انیمیشن انجام می‌شود تا انیماتورها بتوانند حرکات لب و میمیک صورت شخصیت‌ها را با لحن و احساس صداپیشه هماهنگ کنند. در مورد رامبل، به دلیل محدودیت‌های قرنطینه، برخی از صداپیشگان مجبور شدند بخش‌هایی از دیالوگ‌های خود را در استودیوهای خانگی حرفه‌ای ضبط کنند. کارگردان از طریق ویدئو کنفرانس آن‌ها را هدایت می‌کرد. این فرآیند باعث شد تا بداهه‌پردازی‌های کمدی ویل آرنت به خوبی در حرکات شخصیت استیو منعکس شود و حس زنده بودن کاراکتر تقویت گردد.

در مراحل اولیه توسعه و بر اساس منابع اولیه کتاب، نام‌های متفاوتی برای شخصیت‌ها در نظر گرفته شده بود. اما تیم بازاریابی و نویسندگی پارامونت به این نتیجه رسیدند که نام 'استیو' تضاد کمدی جالبی با ظاهر غول‌پیکر و ترسناک او ایجاد می‌کند. نامی معمولی برای موجودی غیرمعمولی! این تغییر نام به صمیمی‌تر شدن شخصیت و برقراری ارتباط بهتر مخاطبان کودک با او کمک کرد. همچنین در طول داستان مشخص می‌شود که نام واقعی او 'ریبرن جونیور' است و استیو نامی است که او برای فرار از سایه پدرش انتخاب کرده است.

استودیو Reel FX که سابقه ساخت انیمیشن 'کتاب زندگی' را دارد، برای رامبل از موتورهای رندر پیشرفته و نرم‌افزارهای استاندارد صنعتی مانند Autodesk Maya برای مدل‌سازی و انیمیت استفاده کرد. یکی از چالش‌های فنی، شبیه‌سازی بافت پوست و فلس‌های هیولاها بود که نیاز به محاسبات سنگین گرافیکی داشت. آن‌ها همچنین از سیستم‌های اختصاصی برای شبیه‌سازی جمعیت (Crowd Simulation) استفاده کردند تا استادیوم‌های بزرگ را با هزاران هیولای منحصربه‌فرد پر کنند، بدون اینکه سرعت رندرینگ به شدت کاهش یابد.

در انیمیشن‌های کشتی، برخورد فیزیکی بین دو کاراکتر بسیار زیاد است. وقتی دو هیولای غول‌پیکر با هم برخورد می‌کنند، انیماتورها باید لرزش بدن، جابجایی عضلات و تأثیر وزن آن‌ها بر محیط (مانند لرزش رینگ) را به دقت محاسبه کنند. تیم فنی رامبل از سیستم‌های شبیه‌سازی دینامیک پیشرفته‌ای استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود که ضربات و فنون کشتی حس سنگینی و قدرت را به مخاطب منتقل می‌کنند. این کار مستلزم هماهنگی دقیق بین بخش انیمیشن و بخش جلوه‌های ویژه (VFX) بود.

نورپردازی در رامبل نقش مهمی در تفکیک اتمسفر داستانی دارد. در صحنه‌های مسابقه، از نورپردازی‌های پرکنتراست و رنگ‌های نئونی (مانند بنفش، آبی و سبز) استفاده شده تا حس یک رویداد ورزشی بزرگ و مدرن تداعی شود. در مقابل، صحنه‌های مربوط به تمرینات استیو در محیط‌های روستایی، دارای نورهای گرم‌تر و طبیعی‌تر هستند. این تضاد بصری به مخاطب کمک می‌کند تا تفاوت میان دنیای پرزرق و برق قهرمانی و دنیای ساده و صادقانه تمرینات وینی و استیو را درک کند.

طراحی صدا (Sound Design) در این انیمیشن ترکیبی از صداهای حیوانی ضبط شده و افکت‌های دیجیتالی است. برای صدای غرش هیولاها، از ترکیب صدای شیر، خرس و حتی صداهای صنعتی استفاده شده تا هر هیولا امضای صوتی خاص خود را داشته باشد. همچنین صدای برخورد هیولاها به کف رینگ با استفاده از ضبط صداهای انفجار ضعیف و ضربات سنگین به لایه‌های چرمی تولید شده است تا حس عظمت جثه آن‌ها در گوش مخاطب طنین‌انداز شود. موسیقی متن نیز با ضرب‌آهنگ‌های سریع ورزشی، هیجان صحنه‌ها را دوچندان می‌کند.

انیمیشن رامبل با کیفیت 4K Ultra HD و با پشتیبانی از تکنولوژی HDR10 و Dolby Vision در پلتفرم پارامونت پلاس منتشر شده است. این استاندارد باعث می‌شود رنگ‌ها بسیار درخشان و جزئیات بافت پوست هیولاها کاملاً واضح باشد. نرخ فریم استاندارد این اثر ۲۴ فریم بر ثانیه است که حس سینمایی کلاسیک را حفظ می‌کند. همچنین صدای فیلم به صورت Dolby Atmos میکس شده است که برای کاربران دارای سیستم‌های صوتی پیشرفته، تجربه‌ای فراگیر از حضور در استادیوم کشتی هیولاها را فراهم می‌آورد.

تنتکیولار به دلیل داشتن شاخک‌های متعدد (Tentacles) یکی از پیچیده‌ترین شخصیت‌ها برای انیمیت کردن بود. هر شاخک نیاز به سیستم استخوان‌بندی (Rigging) مجزا و کنترلرهای پیشرفته داشت تا حرکات آن نرم و در عین حال قدرتمند به نظر برسد. انیماتورها باید مراقب بودند که شاخک‌ها در هنگام مبارزه با بدن خودش یا حریف تداخل (Interpenetration) نداشته باشند. شبیه‌سازی حرکت همزمان چندین شاخک در حالی که شخصیت در حال اجرای فنون کشتی است، یکی از دستاوردهای فنی تیم Reel FX در این پروژه محسوب می‌شود.

در طول مسابقات، صحنه‌هایی وجود دارد که شامل عرق کردن هیولاها، پاشیدن آب یا تخریب بخش‌هایی از استادیوم است. برای این منظور از نرم‌افزار Houdini استفاده شده که در شبیه‌سازی ذرات و سیالات پیشرو است. ذرات عرق و گرد و غبار برخاسته از رینگ به صورت لایه‌های مجزا رندر شده و در مرحله کامپوزیت به تصویر نهایی اضافه شده‌اند. این جزئیات ریز فنی باعث می‌شود که محیط مسابقه کثیف، واقعی و پر تنش به نظر برسد و از حالت استریل و کارتونی صرف خارج شود.

در زمان تولید رامبل (بین ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱)، استفاده از هوش مصنوعی مولد به شکل امروزی مرسوم نبود. با این حال، از الگوریتم‌های یادگیری ماشین در بخش 'Denoising' (حذف نویز از رندرها) استفاده شده است تا زمان رندرینگ فریم‌های پیچیده کاهش یابد. همچنین سیستم‌های جمعیت‌سازی استودیو از کدهای هوشمندی بهره می‌بردند که به هر هیولای تماشاگر اجازه می‌داد به صورت خودکار و بر اساس اتفاقات رینگ، واکنش‌های متفاوتی (مانند تشویق یا هو کردن) نشان دهد بدون اینکه نیاز باشد هر کدام به صورت دستی انیمیت شوند.

اگرچه پارامونت عدد دقیقی را به صورت رسمی اعلام نکرده است، اما بر اساس استانداردهای انیمیشن‌های مشابه در Paramount Animation و با توجه به کیفیت بصری و تیم صداپیشگان، بودجه ساخت این اثر بین ۷۵ تا ۱۰۰ میلیون دلار تخمین زده می‌شود. این هزینه شامل دستمزد تیم تولید، هزینه‌های فنی استودیو Reel FX و لایسنس‌های مرتبط با WWE است. این بودجه در رده انیمیشن‌های میان‌رده رو به بالا قرار می‌گیرد که هدف آن رقابت با آثار استودیوهایی مانند دریم‌ورکس است.

این تغییر استراتژی باعث شد پارامونت از درآمدهای مستقیم گیشه (Box Office) چشم‌پوشی کند، اما در عوض هزینه‌های هنگفت بازاریابی سینمایی (P&A) که معمولاً بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون دلار است را کاهش داد. هدف اصلی، جذب مشترکین جدید برای سرویس Paramount+ بود. از نظر مالی، موفقیت این فیلم بر اساس تعداد ساعت مشاهده (Watch Time) و نرخ حفظ کاربر در پلتفرم سنجیده شد. اگرچه سودآوری مستقیم آن مانند یک فیلم پرفروش سینمایی شفاف نیست، اما به عنوان یک محتوای اختصاصی، ارزش برند پلتفرم را افزایش داد.

استفاده از چهره‌هایی مانند ویل آرنت و تری کروز بخش قابل توجهی از بودجه (احتمالاً بین ۵ تا ۱۰ درصد) را به خود اختصاص داده است. در صنعت انیمیشن، حضور ستاره‌ها نه تنها برای کیفیت بازیگری، بلکه به عنوان یک ابزار بازاریابی قدرتمند عمل می‌کند. نام این بازیگران در تریلرها و پوسترهای تبلیغاتی باعث جذب مخاطبان بزرگسال و خانواده‌ها می‌شود. پارامونت با انتخاب بازیگرانی که در شبکه‌های اجتماعی فعال هستند، توانست بخشی از هزینه‌های تبلیغاتی خود را از طریق کمپین‌های دیجیتالی این ستاره‌ها پوشش دهد.

بله، همکاری با WWE Studios پتانسیل بالایی برای فروش محصولات جانبی ایجاد کرد. اکشن فیگورهای شخصیت‌های استیو و تنتکیولار، لباس‌های با طرح انیمیشن و بازی‌های موبایلی ساده از جمله محصولاتی بودند که روانه بازار شدند. اگرچه فروش این محصولات به اندازه فرنچایزهایی مثل 'داستان اسباب‌بازی' نبود، اما برای یک عنوان جدید (Original IP)، درآمدهای جانبی قابل قبولی را نصیب شرکا کرد. همچنین کتاب‌های مصور مرتبط با فیلم نیز برای طرفداران رمان گرافیکی اصلی منتشر شد.

با توجه به حذف اکران سینمایی، بخش بزرگی از بودجه تبلیغاتی از رسانه‌های سنتی (بیلبورد و تلویزیون) به سمت تبلیغات دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی سوق پیدا کرد. تخمین زده می‌شود که پارامونت حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار صرف تبلیغات در پلتفرم‌هایی مانند یوتیوب، تیک‌تاک و اینستاگرام کرده باشد. همچنین تبلیغات متقاطع (Cross-promotion) در طول برنامه‌های زنده WWE (مانند Raw و SmackDown) به عنوان یک روش کم‌هزینه و پربازده برای هدف قرار دادن مخاطبان هدف استفاده شد.

تصمیم‌گیری برای ساخت دنباله بستگی به عملکرد طولانی‌مدت فیلم در پلتفرم استریم دارد. با توجه به پایان‌بندی داستان که پتانسیل ادامه یافتن مسابقات در لیگ‌های بالاتر را نشان می‌دهد، از نظر داستانی مشکلی وجود ندارد. اما از نظر اقتصادی، پارامونت باید بررسی کند که آیا تقاضای کافی برای قسمت دوم وجود دارد یا خیر. تا به امروز، چراغ سبز رسمی برای ساخت Rumble 2 داده نشده است، اما استقبال خوب خانواده‌ها در دوران قرنطینه، احتمال ساخت یک سریال اسپین‌آف یا دنباله مستقیم را در آینده زنده نگه داشته است.

حضور WWE به عنوان شریک تولید، ریسک مالی پارامونت را کاهش داد. WWE نه تنها در هزینه‌های تولید سهیم بود، بلکه دسترسی رایگان به پلتفرم‌های تبلیغاتی خود با میلیون‌ها بیننده را فراهم کرد. این همکاری باعث شد تا انیمیشن رامبل بدون نیاز به هزینه‌های گزاف برای معرفی برند، مستقیماً به جامعه بزرگ طرفداران کشتی کج معرفی شود. از سوی دیگر، WWE نیز با این کار توانست برند خود را در میان مخاطبان خردسال که مشتریان آینده محصولاتش هستند، تقویت کند.

در سال ۲۰۲۱، انیمیشن‌هایی مانند 'Encanto' از دیزنی با بودجه‌ای حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیون دلار ساخته شدند. رامبل با بودجه تخمینی زیر ۱۰۰ میلیون دلار، یک اثر اقتصادی‌تر محسوب می‌شود. با این حال، کیفیت بصری آن به خوبی با آثار گران‌قیمت‌تر رقابت می‌کند. پارامونت با استفاده از استودیو Reel FX در تگزاس (به جای استودیوهای گران‌قیمت کالیفرنیا)، توانست هزینه‌های تولید را مدیریت کرده و خروجی با کیفیتی در سطح استانداردهای جهانی ارائه دهد که از نظر نسبت هزینه به کیفیت، بسیار موفق عمل کرده است.

حقوق مالکیت معنوی این اثر به صورت مشترک در اختیار 'Paramount Pictures' و 'WWE Studios' قرار دارد. البته از آنجایی که فیلم بر اساس کتاب 'Monster on the Hill' ساخته شده، حقوق مربوط به شخصیت‌های اولیه و دنیای اصلی متعلق به 'راب هارل' (نویسنده کتاب) است که تحت قراردادهای لایسنس به پارامونت واگذار شده است. این بدان معناست که هرگونه استفاده از شخصیت‌ها در بازی‌های ویدئویی، پارک‌های تفریحی یا دنباله‌های سینمایی باید با توافق تمامی این طرف‌های ذینفع صورت گیرد.

لغو اکران سینمایی عمدتاً به دلیل شرایط فورس‌ماژور (پاندمی کرونا) و تغییر سیاست‌های توزیع شرکت مادر (ViacomCBS) بود. از نظر حقوقی، قراردادهای توزیع فیلم‌ها معمولاً شامل بندهایی هستند که به استودیو اجازه می‌دهند در شرایط بحرانی، نحوه انتشار را تغییر دهد. پارامونت با استفاده از این حق قانونی، فیلم را به پلتفرم استریم خود منتقل کرد. این اقدام باعث شد برخی قراردادهای جانبی با سینماهای زنجیره‌ای بازنگری شود، اما به دلیل مالکیت مستقیم پارامونت بر پلتفرم Paramount+، پیچیدگی حقوقی کمتری نسبت به پروژه‌های مشترک با شرکت‌های دیگر داشت.

بله، استفاده از برند WWE تحت قراردادهای لایسنس بسیار دقیقی انجام شد. این قراردادها مشخص می‌کردند که برند WWE چگونه باید در کنار لوگوی پارامونت قرار گیرد و تا چه حد می‌توان از المان‌های واقعی کشتی کج (مانند کمربندهای قهرمانی یا نام حرکات خاص) استفاده کرد. همچنین حضور کشتی‌گیران واقعی به عنوان صداپیشه مستلزم قراردادهای جداگانه‌ای بود که حقوق مربوط به صدا و تصویر آن‌ها را برای استفاده در انیمیشن و محصولات تبلیغاتی تضمین می‌کرد.

انیمیشن رامبل شامل چندین قطعه موسیقی دارای کپی‌رایت از هنرمندان مختلف است. برای استفاده از این قطعات در فیلم و تریلرها، پارامونت مجبور به کسب لایسنس 'Sync' (همگام‌سازی) شده است. این مجوزها به استودیو اجازه می‌دهد موسیقی را روی تصاویر فیلم پخش کند. با توجه به اینکه فیلم در یک پلتفرم استریم جهانی منتشر شده، این لایسنس‌ها باید به صورت بین‌المللی خریداری می‌شدند تا از بروز مشکلات حقوقی در کشورهای مختلف جلوگیری شود. موسیقی متن اصلی (Score) که توسط 'لورن بالفه' ساخته شده، کاملاً متعلق به پارامونت است.

در داخل ایران، به دلیل عدم عضویت در معاهدات بین‌المللی کپی‌رایت (مانند کنوانسیون برن)، دوبله و پخش این اثر در پلتفرم‌های داخلی معمولاً بدون اجازه رسمی از پارامونت انجام می‌شود. با این حال، پلتفرم‌های VOD داخلی بر اساس قوانین داخلی ایران، موظف به کسب مجوز از نهادهایی مانند 'ساترا' برای انتشار نسخه‌های دوبله شده هستند. این مجوزها بیشتر جنبه نظارتی بر محتوا دارند و به معنای تسویه حساب حقوقی با استودیوی سازنده اصلی در هالیوود نیست.

استودیو Reel FX به عنوان 'پیمانکار تولید' (Work-for-hire) عمل کرده است. در این نوع قراردادها، تمام حقوق مادی و معنوی خروجی نهایی متعلق به کارفرما (پارامونت) است و استودیو سازنده تنها مبلغ توافق شده برای خدمات فنی و هنری خود را دریافت می‌کند. این قرارداد شامل بندهای محرمانگی شدیدی بود تا از لو رفتن داستان و طراحی‌ها پیش از انتشار جلوگیری شود. همچنین استودیو موظف بود استانداردهای کیفی خاصی را رعایت کند تا پرداخت‌های مرحله‌ای (Milestones) آزاد شوند.

از نظر قانونی این امکان وجود دارد، اما مستلزم یک قرارداد لایسنس جدید بین بخش بازی‌های ویدئویی WWE (مانند 2K Games) و پارامونت است. از آنجایی که استیو و سایر هیولاها شخصیت‌های خیالی هستند، حضور آن‌ها در بازی‌های واقعی کشتی کج می‌تواند به عنوان یک محتوای الحاقی (DLC) جذاب باشد. با این حال، تا به امروز چنین توافقی به صورت عمومی اعلام نشده است و شخصیت‌ها فعلاً محدود به دنیای انیمیشن و بازی‌های موبایلی اختصاصی خود رامبل هستند.

انیمیشن رامبل درجه‌بندی PG (Parental Guidance) را دریافت کرد. این رده‌بندی به دلیل وجود 'صحنه‌های اکشن ورزشی، شوخی‌های ملایم و برخی رفتارهای بی‌ادبانه کمدی' به فیلم داده شد. از نظر حقوقی، رعایت استانداردهای این رده‌بندی برای پارامونت بسیار مهم بود تا بتواند فیلم را به عنوان یک اثر خانوادگی در پلتفرم خود بازاریابی کند. هرگونه محتوای خارج از این چارچوب می‌توانست باعث محدودیت در پخش یا نیاز به اصلاحات مجدد در مراحل پس‌تولید شود.

معمولاً در قراردادهای اقتباس سینمایی، نویسنده حقوق خلاقانه خود را در قبال دریافت مبلغی واگذار می‌کند و استودیو حق دارد تغییرات گسترده‌ای در داستان ایجاد کند (Creative License). راب هارل به عنوان مشاور یا نویسنده در تیم فیلمنامه حضور مستقیم نداشت، بنابراین از نظر قانونی حق جلوگیری از تغییرات را نداشت. با این حال، استودیوها معمولاً سعی می‌کنند رضایت نویسنده اصلی را جلب کنند تا در زمان تبلیغات فیلم، حمایت او را داشته باشند. راب هارل نیز در مصاحبه‌های خود از نتیجه نهایی ابراز رضایت کرده است.