با تغییرات ساختاری در کنکور سراسری از سال ۱۴۰۲، مفهوم «رتبه» به تنهایی دیگر گویای شانس قبولی داوطلب نیست. اکنون تراز نهایی که ترکیبی از نمرات آزمون اختصاصی (کنکور) و سوابق تحصیلی (امتحانات نهایی) است، تعیینکننده اصلی است.
برای رشتهای مانند اعضای مصنوعی که ظرفیت پذیرش محدودی دارد، حتی اختلاف ترازهای بسیار کوچک میتواند منجر به تغییر دانشگاه محل قبولی از تهران به شهرستان یا حتی عدم قبولی شود.
سهم ۴۰ تا ۵۰ درصدی سوابق تحصیلی به صورت قطعی، به این معناست که داوطلبان با رتبه کنکور متوسط اما معدل کتبی بالا، شانس بسیار خوبی برای پیشی گرفتن از رقبای خود دارند.
در تحلیل آماری قبولیهای ۱۴۰۲ مشاهده شد که برخی داوطلبان با رتبههای کشوری بالاتر، به دلیل تراز سوابق تحصیلی بهتر، در دانشگاههای برتری نسبت به همتایان خود پذیرفته شدهاند. این موضوع اهمیت ترمیم معدل را برای متقاضیان این رشته دوچندان میکند.
داوطلبان باید توجه داشته باشند که دروس عمومی از دفترچه کنکور حذف شده و تاثیر آنها مستقیماً به بخش سوابق تحصیلی منتقل شده است.
بنابراین، نمرات دروسی مانند ادبیات، دینی و زبان که پیش از این در کنکور با ضریب پایینتری دیده میشدند، اکنون در تراز کل نقش کلیدی ایفا میکنند. برای قبولی در دانشگاه علوم پزشکی ایران، داشتن تراز سوابق تحصیلی بالای ۹۰۰۰ تا ۹۵۰۰ بسیار تعیینکننده است.
اشتباه استراتژیک بسیاری از داوطلبان، تمرکز صرف بر تستزنی و غفلت از تشریحیخوانی برای امتحانات نهایی است. با توجه به رقابت فشرده در منطقه ۱ و ۲ برای رشته اعضای مصنوعی، کوچکترین لغزش در امتحانات نهایی میتواند رتبه در سهمیه را به شدت جابجا کند.
تحلیل کارنامههای سالهای اخیر نشان میدهد که ثبات در نمرات نهایی، ایمنی بیشتری برای قبولی در رشتههای توانبخشی ایجاد میکند.
در مجموع، داوطلبان باید استراتژی خود را بر مبنای «تراز کل» تنظیم کنند. اگر در یک درس اختصاصی در کنکور عملکرد ضعیفی داشتید، میتوانید با نمره ۲۰ در امتحان نهایی آن درس، تا حد زیادی تراز خود را جبران کنید.
این مدل جدید پذیرش، عدالت آموزشی را برای کسانی که در طول سال تحصیلی تلاش مستمر داشتهاند، در رشتههای خاصی مثل ارتوپدی فنی بهبود بخشیده است.
