مدیریت و مشاهده گذرواژه های ذخیره شده در گوگل

مدیریت گذرواژه گوگل یک سرویس ابری و یکپارچه است که به کاربران اجازه می‌دهد رمزهای عبور خود را به صورت ایمن ذخیره، تولید و مدیریت کنند. این ابزار به طور خودکار فرم‌های ورود را در وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها پر می‌کند. برخلاف تصور عموم، این سرویس فقط محدود به مرورگر کروم نیست و در سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS نیز به صورت مستقل عمل کرده و امنیت ورود به حساب‌های کاربری را با استفاده از استانداردهای نوین جهانی تضمین می‌کند.

بله، استفاده از تمامی قابلیت‌های اصلی Google Password Manager کاملاً رایگان است. این سرویس به عنوان بخشی از اکوسیستم حساب کاربری گوگل ارائه می‌شود و نیازی به خرید اشتراک جداگانه ندارد. برخلاف بسیاری از نرم‌افزارهای مدیریت رمز عبور مانند Dashlane یا LastPass که برای قابلیت‌های همگام‌سازی (Sync) هزینه دریافت می‌کنند، گوگل این خدمات را بدون محدودیت در تعداد دستگاه‌ها و تعداد رمزهای ذخیره شده در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

کلیدهای عبور (Passkeys) نسل جدید امنیت هستند که گوگل در سال ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به شدت بر آن‌ها تمرکز کرده است. برخلاف رمزهای عبور که رشته‌ای از متون هستند و ممکن است لو بروند، Passkey بر پایه رمزنگاری نامتقارن است. در این روش، شما برای ورود به سایت‌ها به جای تایپ رمز، از قفل بیومتریک گوشی خود (اثر انگشت یا تشخیص چهره) استفاده می‌کنید. این روش عملاً خطر حملات فیشینگ را به صفر می‌رساند زیرا هیچ رمزی برای سرقت وجود ندارد.

بله، گوگل این امکان را فراهم کرده است که کاربران آیفون و آیپد نیز از این سرویس استفاده کنند. برای این کار باید اپلیکیشن Google یا Google Chrome را نصب کرده و در تنظیمات iOS، بخش Passwords، گزینه Autofill Passwords را بر روی Google تنظیم کنید. با این کار، هنگام ورود به اپلیکیشن‌ها در آیفون، سیستم از شما می‌خواهد که از رمزهای ذخیره شده در حساب گوگل خود استفاده کنید که با امنیت بیومتریک آیفون (FaceID) محافظت می‌شود.

گوگل از چندین لایه امنیتی استفاده می‌کند. اولاً، تمامی داده‌ها هنگام انتقال و ذخیره‌سازی رمزنگاری می‌شوند. ثانیاً، قابلیت Password Checkup به طور مداوم دیتابیس‌های لو رفته در اینترنت را رصد می‌کند و در صورت تطابق رمز شما با یک نشت اطلاعاتی، هشدار فوری می‌دهد. همچنین، با فعال‌سازی رمزگذاری روی دستگاه (On-device encryption)، گوگل یک لایه امنیتی اضافه می‌کند که باعث می‌شود حتی خود شرکت گوگل هم بدون کلید اختصاصی دستگاه شما، به رمزها دسترسی نداشته باشد.

بله، یکی از ویژگی‌های کلیدی این سرویس، پیشنهاد گذرواژه‌های قدرتمند و تصادفی (Suggest Strong Password) است. هنگامی که در حال ثبت‌نام در یک سایت جدید هستید، گوگل به طور خودکار یک رشته طولانی و پیچیده شامل حروف، اعداد و نمادها را پیشنهاد می‌دهد. این رمزها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که حدس زدن آن‌ها توسط هکرها غیرممکن باشد و بلافاصله پس از تایید، در حساب ابری شما ذخیره می‌شوند تا نیازی به حفظ کردن آن‌ها نداشته باشید.

از آنجایی که رمزهای عبور در حساب گوگل شما به صورت ابری ذخیره می‌شوند، با گم شدن گوشی اطلاعات شما از بین نمی‌رود. شما می‌توانید از طریق هر دستگاه دیگری (لپ‌تاپ یا گوشی جدید) وارد حساب گوگل خود شوید و به تمامی رمزها دسترسی پیدا کنید. همچنین توصیه می‌شود از قابلیت Find My Device گوگل استفاده کنید تا در صورت سرقت گوشی، بتوانید از راه دور اطلاعات آن را پاک کنید تا سارقان به محیط مدیریت گذرواژه شما دسترسی پیدا نکنند.

بله، مرورگر کروم و سیستم‌عامل اندروید نسخه‌ای از گذرواژه‌های شما را به صورت رمزنگاری شده در حافظه محلی دستگاه ذخیره می‌کنند. این کار به شما اجازه می‌دهد حتی زمانی که به اینترنت متصل نیستید، بتوانید وارد سایت‌ها و اپلیکیشن‌هایی شوید که قبلاً رمز آن‌ها را ذخیره کرده‌اید. با این حال، برای همگام‌سازی رمزهای جدید یا تغییرات اعمال شده در دستگاه‌های دیگر، نیاز به اتصال اینترنت برای برقراری ارتباط با سرورهای گوگل خواهید داشت.

برای مشاهده گذرواژه‌ها در کامپیوتر، می‌توانید به آدرس مستقیم `passwords.google.com` بروید یا در مرورگر کروم آدرس `chrome://settings/passwords` را وارد کنید. در گوشی‌های اندرویدی نیز از طریق تنظیمات گوشی، بخش Google و سپس Password Manager می‌توانید به این لیست دسترسی داشته باشید. برای امنیت بیشتر، قبل از نمایش هر رمز عبور، سیستم از شما می‌خواهد که هویت خود را با رمز عبور حساب گوگل، پین کد گوشی یا اثر انگشت تایید کنید.

برای حذف یک رمز، ابتدا به مدیریت گذرواژه گوگل بروید. در لیست سایت‌ها، سایت مورد نظر را پیدا کرده و روی آن کلیک کنید. پس از تایید هویت بیومتریک یا وارد کردن رمز عبور، گزینه‌ای به نام Delete یا حذف را مشاهده خواهید کرد. با کلیک بر روی آن، رمز عبور از تمامی دستگاه‌های متصل به حساب گوگل شما حذف خواهد شد. توجه داشته باشید که این عمل غیرقابل بازگشت است و اگر نسخه پشتیبان نداشته باشید، دیگر به آن رمز دسترسی نخواهید داشت.

گوگل قابلیت Import Passwords را برای این کار در نظر گرفته است. ابتدا باید رمزهای خود را از مرورگر قبلی (مانند فایرفاکس یا اج) به صورت یک فایل CSV خروجی بگیرید. سپس در تنظیمات مدیریت گذرواژه گوگل، بخش Settings را باز کرده و گزینه Import را انتخاب کنید. با آپلود فایل CSV، تمامی رمزها به صورت خودکار دسته‌بندی و در حساب گوگل شما ذخیره می‌شوند. پس از اتمام فرآیند، حتماً فایل CSV را از روی کامپیوتر خود حذف کنید زیرا حاوی رمزهای بدون رمزنگاری است.

اگر قصد دارید از یک مدیر گذرواژه دیگر استفاده کنید، می‌توانید رمزهای خود را از گوگل خارج کنید. به بخش تنظیمات در Google Password Manager بروید و گزینه Export Passwords را انتخاب کنید. پس از تایید هویت، گوگل فایلی با فرمت CSV به شما تحویل می‌دهد. این فایل شامل نام کاربری، رمز عبور و آدرس سایت‌ها است. بسیار حیاتی است که این فایل را در مکانی امن نگهداری کنید یا بلافاصله در برنامه مقصد وارد کرده و فایل را برای همیشه حذف کنید.

در صفحه اصلی مدیریت گذرواژه گوگل، روی گزینه Checkup کلیک کنید. گوگل به سرعت تمامی رمزهای شما را در سه دسته بررسی می‌کند: رمزهای لو رفته (Compromised)، رمزهای تکراری (Reused) و رمزهای ضعیف (Weak). اگر رمزی در دسته لو رفته قرار داشت، باید بلافاصله روی دکمه Change Password کلیک کنید. گوگل شما را مستقیماً به سایت مربوطه هدایت می‌کند تا امنیت حساب خود را بازیابی کنید. این فرآیند یکی از مهم‌ترین اقدامات برای پیشگیری از هک شدن است.

برای فعال‌سازی کلید عبور، به بخش امنیت (Security) در حساب گوگل خود بروید و گزینه Passkeys را انتخاب کنید. در اینجا می‌توانید دستگاه فعلی خود (مثلاً گوشی اندرویدی یا آیفون) را به عنوان یک کلید عبور ثبت کنید. پس از تایید، دفعه بعد که بخواهید وارد حساب گوگل شوید، به جای وارد کردن رمز عبور، پیامی روی گوشی شما ظاهر می‌شود که با اثر انگشت یا تشخیص چهره، اجازه ورود را صادر می‌کنید. این فرآیند بسیار سریع‌تر و ایمن‌تر از روش‌های سنتی است.

بله، گوگل اخیراً قابلیت Family Sharing را به مدیریت گذرواژه اضافه کرده است. برای استفاده از این ویژگی، ابتدا باید یک Google Family Group تشکیل دهید. سپس در بخش مدیریت گذرواژه، روی رمز عبور مورد نظر کلیک کرده و گزینه Share را انتخاب کنید. شما می‌توانید رمز را با اعضای تایید شده خانواده به اشتراک بگذارید. با این کار، رمز عبور در حساب آن‌ها نیز ظاهر می‌شود. این قابلیت برای حساب‌های مشترک مانند سرویس‌های استریم یا قبض‌های خانگی بسیار کاربردی است.

اگر ترجیح می‌دهید گوگل از شما برای ذخیره رمزها سوال نپرسد، به تنظیمات کروم بروید، بخش Autofill and passwords را انتخاب کرده و وارد Google Password Manager شوید. در بخش Settings، گزینه Offer to save passwords را خاموش کنید. همچنین می‌توانید گزینه Auto Sign-in را غیرفعال کنید تا برای ورود به هر سایت، ابتدا از شما تاییدیه بخواهد. این تنظیمات برای کسانی که از کامپیوترهای عمومی یا اشتراکی استفاده می‌کنند، جهت حفظ حریم خصوصی بسیار ضروری است.

به طور معمول، وقتی رمز جدیدی را در یک سایت وارد می‌کنید، گوگل کروم پیامی نمایش می‌دهد که آیا می‌خواهید رمز ذخیره شده را به‌روزرسانی کنید (Update Password)؟ با تایید این پیام، رمز جدید جایگزین قبلی می‌شود. اگر این پیام ظاهر نشد، می‌توانید به صورت دستی به مدیریت گذرواژه بروید، سایت مورد نظر را ویرایش (Edit) کرده و در فیلد Password، رمز جدید را تایپ و ذخیره کنید. این کار باعث می‌شود در مراجعات بعدی با خطای ورود مواجه نشوید.

این یک لایه امنیتی پیشرفته است که در سال ۲۰۲۴ بسیار مورد توجه قرار گرفته است. با فعال‌سازی این گزینه، گوگل از کلید امنیتی موجود در سخت‌افزار دستگاه شما (مانند تراشه TPM در کامپیوتر یا Secure Element در گوشی) برای قفل کردن رمزها استفاده می‌کند. در این حالت، رمزها قبل از ارسال به ابر گوگل، با کلید شخصی شما رمزنگاری می‌شوند. مزیت این روش این است که حتی در صورت نفوذ به سرورهای گوگل، هکرها نمی‌توانند رمزهای شما را بخوانند، چون کلید بازگشایی فقط نزد شماست.

سیستم Autofill گوگل از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای شناسایی فیلدهای نام کاربری و رمز عبور استفاده می‌کند. برای جلوگیری از سرقت اطلاعات توسط اسکریپت‌های مخرب در سایت‌های فیشینگ، گوگل بررسی می‌کند که آیا دامنه سایت فعلی دقیقاً با دامنه‌ای که رمز برای آن ذخیره شده مطابقت دارد یا خیر. اگر سایت مشکوک باشد یا دامنه متفاوتی داشته باشد (مثلاً `g00gle.com` به جای `google.com`)، سیستم از پر کردن خودکار فرم خودداری کرده و به کاربر هشدار می‌دهد.

تایید هویت دو مرحله‌ای مهم‌ترین سد دفاعی برای محافظت از کل مخزن رمزهای شماست. اگر کسی رمز اصلی حساب گوگل شما را به دست آورد، بدون داشتن مرحله دوم (مانند کد پیامکی، اپلیکیشن Authenticator یا تاییدیه روی گوشی)، نمی‌تواند به مدیریت گذرواژه دسترسی پیدا کند. گوگل توصیه می‌کند حتماً از روش‌های فیزیکی مانند Security Keys یا تاییدیه سیستمی (Google Prompt) استفاده کنید تا امنیت رمزهای ذخیره شده در بالاترین سطح ممکن باقی بماند.

گوگل از یک پایگاه داده عظیم شامل میلیاردها نام کاربری و رمز عبور فاش شده در حملات سایبری مختلف استفاده می‌کند. فرآیند بررسی به صورت ناشناس (Anonymized) انجام می‌شود؛ به این معنی که گوگل نسخه‌های هش شده (Hashed) رمزهای شما را با نسخه‌های هش شده در دیتابیس لو رفته مقایسه می‌کند بدون اینکه متن اصلی رمز شما را ببیند. اگر تطابقی پیدا شود، سیستم متوجه می‌شود که این رمز دیگر امن نیست و باید فوراً توسط کاربر تغییر یابد.

خیر، مدیریت گذرواژه گوگل به عنوان یک ماژول بهینه در هسته مرورگر اجرا می‌شود و تاثیر محسوسی بر سرعت پردازش یا مصرف رم (RAM) ندارد. فرآیند جستجوی رمز و پر کردن فرم‌ها در کسری از ثانیه انجام می‌شود. در واقع، استفاده از این ابزار با حذف نیاز به تایپ دستی و بازیابی رمزهای فراموش شده، سرعت وب‌گردی و بهره‌وری کاربر را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد و از نظر فنی بسیار سبک طراحی شده است.

ذخیره در Local Storage فقط رمز را روی همان دستگاه و مرورگر نگه می‌دارد و با پاک کردن کش مرورگر یا تعویض ویندوز، اطلاعات از بین می‌رود. اما وقتی رمزها در Google Account ذخیره می‌شوند، داده‌ها به صورت رمزنگاری شده در سرورهای ابری گوگل قرار می‌گیرند. این کار باعث می‌شود که رمزها در تمام دستگاه‌هایی که با همان حساب وارد شده‌اید (سینک شده‌اند) در دسترس باشند و امنیت آن‌ها توسط پروتکل‌های حفاظتی گوگل تامین شود.

این یک قابلیت امنیتی جدید به نام 'Windows Hello' یا 'Touch ID' برای دسکتاپ است. هدف این است که اگر شما سیستم خود را به صورت روشن رها کردید، شخص دیگری نتواند به راحتی وارد تنظیمات شده و رمزهای شما را ببیند. گوگل با فراخوانی APIهای سیستم‌عامل، یک لایه تایید هویت محلی ایجاد می‌کند. این یعنی حتی اگر مرورگر باز باشد، برای دسترسی به حساس‌ترین بخش (مشاهده رمزها)، تایید هویت فیزیکی یا پین‌کد سیستم ضروری است.

اگر رمز حساب گوگل خود را فراموش کنید و به روش‌های بازیابی (ایمیل پشتیبان یا شماره تلفن) دسترسی نداشته باشید، دسترسی به مدیریت گذرواژه را نیز از دست خواهید داد. اگر 'رمزگذاری روی دستگاه' را فعال کرده باشید، شرایط سخت‌تر است زیرا گوگل هم نمی‌تواند به شما کمک کند. به همین دلیل همیشه توصیه می‌شود کدهای بازیابی (Backup Codes) حساب گوگل خود را در جایی امن و فیزیکی یادداشت کنید تا در شرایط اضطراری دچار مشکل نشوید.

خیر، گوگل محدودیت عددی مشخصی برای تعداد گذرواژه‌های ذخیره شده اعلام نکرده است. برخلاف فضای ذخیره‌سازی Google Drive یا Gmail که محدود به ۱۵ گیگابایت (در نسخه رایگان) است، متون مربوط به گذرواژه‌ها حجم بسیار ناچیزی اشغال می‌کنند. کاربران می‌توانند هزاران رمز عبور را بدون نگرانی از پر شدن فضا ذخیره کنند. این سرویس به گونه‌ای طراحی شده که حتی برای حرفه‌ای‌ترین کاربران با صدها حساب کاربری مختلف، بدون هزینه اضافی پاسخگو باشد.

اشتراک Google One عمدتاً بر فضای ذخیره‌سازی ابری و پشتیبانی فنی تمرکز دارد. در حال حاضر، تمامی قابلیت‌های پیشرفته مدیریت گذرواژه مانند Password Checkup، Passkeys و اشتراک‌گذاری خانوادگی برای کاربران رایگان نیز در دسترس است. با این حال، مشترکین Google One ممکن است در آینده از قابلیت‌های نظارتی پیشرفته‌تر بر دارک‌وب (Dark Web Monitoring) برای اطلاعات شخصی فراتر از رمز عبور (مانند شماره تامین اجتماعی یا آدرس) بهره‌مند شوند که در برخی کشورها فعال شده است.

استفاده از Passkeys برای کاربر کاملاً رایگان است. در واقع، این روش برای سازمان‌ها و کسب‌وکارها نیز مقرون‌به‌صرفه است زیرا هزینه‌های ارسال پیامک‌های تایید هویت (که در مقیاس بالا بسیار گران است) را حذف می‌کند. برای کاربر نهایی، تنها هزینه ممکن، داشتن یک دستگاه هوشمند با قابلیت بیومتریک است که امروزه در اکثر گوشی‌های اقتصادی نیز وجود دارد. بنابراین Passkey نه تنها امن‌تر، بلکه ارزان‌ترین روش تایید هویت در درازمدت است.

برای کسب‌وکارهایی که از Google Workspace استفاده می‌کنند، مدیریت گذرواژه به عنوان بخشی از پکیج خریداری شده ارائه می‌شود. ادمین‌های شبکه در سازمان‌ها می‌توانند از طریق پنل مدیریتی، سیاست‌های خاصی را برای استفاده از این ابزار اعمال کنند (مثلاً اجبار به استفاده از رمزگذاری روی دستگاه). هزینه جداگانه‌ای برای این سرویس دریافت نمی‌شود و قیمت آن در دل اشتراک ماهانه Workspace برای هر کاربر محاسبه شده است که از حدود ۶ دلار در ماه شروع می‌شود.

انتخاب بین این دو به نیاز کاربر بستگی دارد. مزیت اصلی گوگل، رایگان بودن و یکپارچگی کامل با سیستم‌عامل اندروید و مرورگر کروم است که تجربه کاربری بسیار روانی ایجاد می‌کند. نرم‌افزارهای پولی معمولاً قابلیت‌های اضافه مثل ذخیره مدارک شناسایی، یادداشت‌های محرمانه و فیلدهای سفارشی بیشتری دارند. اما برای ۹۰٪ کاربران عادی، سطح امنیت و امکانات رایگان گوگل کاملاً کافی است و نیازی به پرداخت هزینه‌های سالانه ۳۰ تا ۶۰ دلاری برای نرم‌افزارهای جانبی نیست.

خیر، مصرف دیتای این سرویس بسیار ناچیز و در حد چند کیلوبایت است. همگام‌سازی رمزها فقط شامل تبادل رشته‌های متنی کوتاه است که به صورت فشرده و رمزنگاری شده منتقل می‌شوند. حتی اگر صدها رمز عبور داشته باشید، کل حجم داده‌های آن‌ها به چند مگابایت هم نمی‌رسد. بنابراین، استفاده از این سرویس هیچ تاثیر محسوسی بر بسته‌های اینترنتی شما نخواهد داشت و فرآیند چک کردن امنیت رمزها نیز در پس‌زمینه با کمترین مصرف انرژی و دیتا انجام می‌شود.

خیر، قابلیت اشتراک‌گذاری رمز عبور با اعضای خانواده کاملاً رایگان است. تنها شرط آن، عضویت در یک Google Family Group است که آن هم هزینه‌ای ندارد (تا ۶ عضو). گوگل این ویژگی را برای ارتقای امنیت جمعی خانواده‌ها ارائه داده است تا اعضا مجبور نشوند رمزهای حساس را از طریق پیام‌رسان‌های ناامن مانند واتس‌اپ یا تلگرام برای یکدیگر ارسال کنند. این یک ارزش افزوده رایگان برای تمامی دارندگان حساب گوگل است.

خیر، طبق سیاست‌های حریم خصوصی گوگل، داده‌های ذخیره شده در Google Password Manager برای اهداف تبلیغاتی استفاده نمی‌شوند. این اطلاعات جزو حساس‌ترین داده‌های کاربر محسوب شده و گوگل صرفاً به عنوان یک نگهبان (Custodian) عمل می‌کند. در واقع، اگر رمزگذاری روی دستگاه را فعال کنید، گوگل از نظر فنی توانایی خواندن رمزهای شما را نخواهد داشت، چه برسد به اینکه بخواهد از آن‌ها برای تحلیل رفتاری یا نمایش تبلیغات هدفمند استفاده کند.

بله، گوگل متعهد به رعایت مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR) در اتحادیه اروپا است. این به معنای آن است که کاربران حق دارند بدانند چه داده‌هایی ذخیره شده، می‌توانند آن‌ها را دانلود کنند (حق جابجایی داده‌ها) و یا به طور کامل حذف کنند (حق فراموش شدن). گوگل ابزارهای شفافی را در بخش Google Takeout فراهم کرده است که به کاربران اجازه می‌دهد تمامی اطلاعات مدیریت گذرواژه خود را در هر زمان استخراج یا مدیریت کنند.

از نظر حقوقی، مالکیت تمامی رمزهای عبور و اطلاعات حساب‌های کاربری متعلق به خود کاربر است. گوگل صرفاً ارائه‌دهنده سرویس میزبانی و ابزارهای امنیتی است. در شرایط خدمات (Terms of Service) گوگل قید شده است که شما کنترل کامل بر داده‌های خود دارید و می‌توانید در هر زمان استفاده از سرویس را متوقف کرده و داده‌های خود را به پلتفرم دیگری منتقل کنید. گوگل هیچ ادعای مالکیتی بر اعتبارنامه‌های ورود شما به سایت‌های ثالث ندارد.

گوگل قابلیتی به نام Inactive Account Manager دارد که جنبه قانونی و میراث دیجیتال دارد. شما می‌توانید تنظیم کنید که اگر حساب شما برای مدتی مشخص (مثلاً ۶ ماه) غیرفعال بود، دسترسی به بخش‌های خاصی از جمله مدیریت گذرواژه به یک فرد مورد اعتماد (وارث دیجیتال) داده شود. اگر این تنظیمات انجام نشده باشد، دسترسی به رمزها برای بازماندگان بسیار دشوار خواهد بود و نیاز به احکام قضایی پیچیده دارد، زیرا گوگل به شدت از حریم خصوصی کاربران متوفی محافظت می‌کند.

مراجع قانونی می‌توانند با حکم قضایی معتبر از گوگل درخواست داده کنند، اما در مورد مدیریت گذرواژه یک مانع فنی بزرگ وجود دارد. اگر کاربر قابلیت 'On-device encryption' را فعال کرده باشد، گوگل به لحاظ فنی نمی‌تواند رمزها را به صورت متنی در اختیار پلیس قرار دهد، زیرا کلید رمزگشایی در اختیار گوگل نیست. در موارد عادی نیز گوگل فرآیندهای سخت‌گیرانه‌ای برای پاسخ به درخواست‌های دولتی دارد و هر درخواست را از نظر قانونی بررسی می‌کند تا از حقوق کاربران محافظت شود.

استفاده از این سرویس تابع قوانین کلی حساب گوگل است. در اکثر کشورها، افراد بالای ۱۳ سال می‌توانند حساب مستقل داشته باشند و از مدیریت گذرواژه استفاده کنند. برای کودکان زیر ۱۳ سال که حساب آن‌ها توسط Family Link مدیریت می‌شود، والدین کنترل کامل بر فعالیت‌های آن‌ها دارند. با این حال، برخی قابلیت‌های پیشرفته ممکن است محدودیت‌های سنی خاصی داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که کاربر درک درستی از مفاهیم امنیتی و حریم خصوصی دارد.

طبق توافق‌نامه سطح خدمات، گوگل مسئول تامین امنیت زیرساخت‌های خود است. اگر نفوذ از سمت سرورهای گوگل رخ دهد، این شرکت مسئولیت‌های قانونی خواهد داشت. اما اگر هک شدن به دلیل سهل‌انگاری کاربر (مانند انتخاب رمز ضعیف برای حساب گوگل یا در اختیار قرار دادن کد تایید به دیگران) باشد، مسئولیت بر عهده کاربر است. به همین دلیل گوگل همواره بر فعال‌سازی تایید هویت دو مرحله‌ای تاکید می‌کند تا ریسک‌های قانونی و امنیتی متوجه کاربر نشود.

گوگل حق دارد حساب‌هایی که قوانین شرایط خدمات (مانند فعالیت‌های مجرمانه یا سوءاستفاده از سیستم) را نقض می‌کنند، مسدود کند. در صورت مسدود شدن حساب گوگل، دسترسی به مدیریت گذرواژه نیز قطع خواهد شد. با این حال، در بسیاری از موارد، گوگل اجازه می‌دهد کاربران داده‌های ضروری خود را قبل از بستن کامل حساب دانلود کنند. برای پیشگیری از مشکلات قانونی و دسترسی همیشگی، توصیه می‌شود همیشه یک نسخه پشتیبان (Export) از رمزهای حیاتی خود در مکانی آفلاین و امن داشته باشید.