بیوگرافی مهناز افشار؛ از بازیگری در ایران تا مهاجرت و حواشی

مهناز افشار در تاریخ ۲۱ خرداد سال ۱۳۵۶ در شهر تهران متولد شد. او در یک خانواده مذهبی بزرگ شد و در ابتدا با مخالفت‌هایی برای ورود به عرصه هنر روبرو بود. او فرزند سوم خانواده است و دارای دو برادر و یک خواهر می‌باشد. دوران کودکی و نوجوانی خود را در تهران سپری کرد و پس از اخذ دیپلم در رشته تجربی، مسیر هنری خود را با تحصیل در رشته تدوین در یک موسسه غیرانتفاعی آغاز نمود که زمینه‌ساز ورود او به دنیای حرفه‌ای سینما شد.

مهناز افشار فارغ‌التحصیل رشته تدوین از یک موسسه آموزشی غیرانتفاعی است. او پس از اتمام دوران دبیرستان در رشته علوم تجربی، به دلیل علاقه وافر به دنیای سینما، تصمیم گرفت تحصیلات خود را در زمینه‌ای مرتبط با هنر ادامه دهد. اگرچه او به عنوان بازیگر شناخته می‌شود، اما دانش فنی او در زمینه تدوین به او کمک کرد تا درک بهتری از ساختار فیلم و ریتم بازیگری داشته باشد. او همچنین در دوره‌های بازیگری حمید سمندریان شرکت کرده و دانش تجربی خود را با آموزش‌های آکادمیک تکمیل نمود.

مهناز افشار در یک خانواده شش نفره بزرگ شده است. او دارای دو برادر بزرگتر از خود و یک خواهر است و خودش فرزند سوم خانواده محسوب می‌شود. برادران او در زمینه‌های تجاری و جواهرسازی فعالیت دارند که مهناز نیز مدتی در طراحی جواهرات با آن‌ها همکاری داشت. پدر او سال‌ها پیش درگذشته است و مادرش خانه‌دار می‌باشد. روابط خانوادگی او همواره صمیمی بوده و برادرانش در مقاطع مختلف زندگی حرفه‌ای و شخصی، از حامیان اصلی او در برابر حواشی رسانه‌ای بوده‌اند.

دختر مهناز افشار «لیانا» نام دارد که حاصل ازدواج او با یاسین رامین است. لیانا در خرداد ماه سال ۱۳۹۴ متولد شد. پس از جدایی مهناز افشار از همسرش در سال ۱۳۹۸ و مهاجرت او به خارج از کشور، لیانا به همراه مادرش در شهر دوسلدورف آلمان زندگی می‌کند. افشار همواره در شبکه‌های اجتماعی تصاویر و ویدئوهایی از فعالیت‌های روزمره و بزرگ شدن دخترش منتشر می‌کند و تاکید دارد که اولویت اصلی زندگی او در حال حاضر تربیت و رفاه دخترش در محیطی آرام است.

در اواخر دهه ۷۰ و زمان ورود مهناز افشار به سینما با فیلم «شور عشق»، شباهت چهره او به فائقه آتشین (گوگوش) بسیار مورد توجه رسانه‌ها و مخاطبان قرار گرفت. این شباهت ظاهری که شامل فرم صورت و لبخند بود، در ابتدا به عنوان یک ابزار تبلیغاتی برای جذب مخاطب عمل کرد و باعث شهرت سریع او شد. با این حال، افشار در سال‌های بعد تلاش کرد با انتخاب نقش‌های متفاوت و جدی‌تر، هویت هنری مستقل خود را تثبیت کند و از زیر سایه این شباهت ظاهری خارج شود تا به عنوان یک بازیگر توانمند شناخته شود.

مهناز افشار از سال ۱۳۹۸ به کشور آلمان مهاجرت کرده و در حال حاضر در شهر دوسلدورف ساکن است. او پس از خروج از ایران و پایان همکاری‌های سینمایی‌اش در داخل کشور، این شهر را برای زندگی دائمی انتخاب کرد. مهاجرت او همزمان با حواشی پرونده قضایی همسر سابقش و همچنین فشارهای اجتماعی در ایران بود. او در آلمان به فعالیت‌های اجتماعی، حضور در پروژه‌های هنری بین‌المللی و نگهداری از دخترش مشغول است و زندگی نسبتاً متفاوتی را نسبت به دوران اوج شهرت در ایران تجربه می‌کند.

مهناز افشار دارای قد تقریبی ۱۶۷ سانتی‌متر است و از نظر فیزیکی در دسته بازیگران با جثه متوسط قرار می‌گیرد. او چشمان قهوه‌ای تیره و موهای خرمایی دارد. در طول سال‌های فعالیتش، او همواره به استایل و پوشش خود اهمیت زیادی داده و به عنوان یکی از خوش‌پوش‌ترین سلبریتی‌های ایرانی شناخته می‌شد. چهره او پتانسیل بالایی برای گریم‌های متفاوت سینمایی داشت که به او اجازه می‌داد در نقش‌های متنوع از یک دختر جوان شهری تا زنان رنج‌دیده روستایی به خوبی ظاهر شود و تغییرات ظاهری لازم را بپذیرد.

مهناز افشار به شدت به ورزش، به ویژه یوگا و شنا علاقه دارد و معتقد است ورزش به حفظ تمرکز ذهنی او در بازیگری کمک می‌کند. او همچنین به مطالعه کتاب‌های روانشناسی و تماشای فیلم‌های کلاسیک سینمای جهان علاقه وافری دارد. آشپزی و گذراندن وقت با دخترش لیانا از مهم‌ترین سرگرمی‌های او در دوران اقامت در آلمان است. علاوه بر این، او به طراحی مد و جواهرات نیز علاقه‌مند است و در مقطعی به صورت حرفه‌ای در این زمینه فعالیت کرده و به عنوان مدل تبلیغاتی با برندهای معتبر همکاری داشته است.

اولین تجربه بازیگری مهناز افشار در تلویزیون با مجموعه «گمشده» به کارگردانی مسعود نوابی در سال ۱۳۷۷ رقم خورد. اما ورود حرفه‌ای او به سینما در سال ۱۳۷۸ با فیلم «شیرهای جوان» به کارگردانی محسن محسنی‌نسب بود. با این حال، فیلمی که باعث شهرت گسترده او شد، «شور عشق» به کارگردانی نادر مقدس در سال ۱۳۷۹ بود که در آن در کنار بهرام رادان به ایفای نقش پرداخت. این فیلم به دلیل سوژه جوان‌پسند و شباهت افشار به گوگوش، به یکی از پرفروش‌ترین و جنجالی‌ترین فیلم‌های آن دوره تبدیل شد.

مهناز افشار در ابتدای فعالیتش بیشتر در فیلم‌های تجاری و عامه‌پسند حضور می‌یافت، اما از اواسط دهه ۸۰ با تغییر رویکرد، به سمت سینمای جدی و همکاری با کارگردانان صاحب‌نام رفت. او برای انتخاب نقش، ابتدا فیلمنامه را از نظر چالش‌های شخصیتی بررسی می‌کرد و سپس اعتبار کارگردان و تیم تولید را مد نظر قرار می‌داد. او معتقد بود که بازیگر باید بتواند در نقش‌های متفاوت ظاهر شود، به همین دلیل از بازی در نقش‌های کلیشه‌ای فاصله گرفت و در آثاری چون «سعادت‌آباد» و «برف روی کاج‌ها» توانایی‌های تکنیکی خود را به رخ کشید.

پس از مهاجرت مهناز افشار به آلمان در سال ۱۳۹۸، شبکه MBC Persia به او پیشنهاد همکاری به عنوان داور در مسابقه استعدادیابی «پرشیاز گات تلنت» را داد. این برنامه که در استکهلم سوئد ضبط می‌شد، اولین فعالیت رسمی و جدی او خارج از مرزهای ایران بود. حضور او در کنار ابراهیم حامدی (ابی) و آرش، حواشی بسیار زیادی را در داخل ایران ایجاد کرد و عملاً راه بازگشت او به سینمای ایران را مسدود نمود. این فرآیند انتقال از یک بازیگر سینمای داخلی به یک چهره رسانه‌ای ماهواره‌ای، نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای او بود.

مهاجرت مهناز افشار یک تصمیم ناگهانی نبود، بلکه تحت تاثیر شرایط پیچیده شخصی و قضایی همسرش شکل گرفت. او ابتدا برای سفرهای کوتاه‌مدت به اروپا می‌رفت، اما در سال ۱۳۹۸ با قطعی شدن جدایی و افزایش فشارهای رسانه‌ای در ایران، تصمیم به اقامت دائم در آلمان گرفت. او از طریق ویزای هنری و با تکیه بر سوابق درخشان حرفه‌ای خود توانست اقامت این کشور را دریافت کند. در حال حاضر او در دوسلدورف زندگی می‌کند و فرآیند انطباق با محیط جدید را با یادگیری زبان آلمانی و مشارکت در پروژه‌های فرهنگی محلی دنبال می‌نماید.

مهناز افشار با بیش از ۱۷ میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام، یکی از فعال‌ترین سلبریتی‌های ایرانی در فضای مجازی است. او شخصاً مدیریت محتوای صفحات خود را بر عهده دارد و از این پلتفرم برای ابراز نظرات اجتماعی، اشتراک‌گذاری لحظات شخصی با دخترش و همچنین فعالیت‌های تبلیغاتی استفاده می‌کند. او استراتژی تعامل مستقیم با مخاطب را برگزیده و با وجود انتقادات تند، به ندرت کامنت‌ها را می‌بندد. او از توییتر نیز برای بیان دیدگاه‌های سیاسی و مدنی خود استفاده می‌کند که بارها باعث ایجاد موج‌های خبری و حتی چالش‌های حقوقی برای او شده است.

برای نقش‌های چالش‌برانگیز، مهناز افشار معمولاً ماه‌ها پیش از شروع فیلمبرداری تمرینات خود را آغاز می‌کرد. به عنوان مثال، برای بازی در فیلم «قسم» به کارگردانی محسن تنابنده، او زمان زیادی را صرف درک موقعیت روانی شخصیت و تمرین با بازیگران مقابل در محیط‌های سخت جغرافیایی کرد. او برای رسیدن به حس واقعی نقش، گاهی از گریم‌های سنگین و تغییر در لحن صحبت استفاده می‌کرد. او معتقد است که بازیگری ترکیبی از تکنیک تدوین ذهنی و رهاسازی احساسات است که نیاز به انضباط شخصی و تمرینات مداوم تمرکز دارد.

این تغییر مسیر از سال ۱۳۸۹ با بازی در فیلم «سعادت‌آباد» ساخته مازیار میری آغاز شد که برای آن برنده سیمرغ بلورین شد. پیش از آن، او به عنوان ستاره فیلم‌های گیشه‌ای شناخته می‌شد، اما با انتخاب هوشمندانه فیلمنامه‌هایی از کارگردانی چون مانی حقیقی، داریوش مهرجویی و عبدالرضا کاهانی، ثابت کرد که توانایی اجرای نقش‌های پیچیده درونی را دارد. او با حذف زوائد بازیگری و تمرکز بر میمیک صورت و سکوت‌های معنادار، سبک جدیدی از بازیگری خود را ارائه داد که مورد تحسین منتقدان سخت‌گیر سینمای ایران قرار گرفت.

پس از مهاجرت، تعامل مهناز افشار با طرفدارانش بیشتر از طریق شبکه‌های اجتماعی و حضور در مراسم‌های فرش قرمز فیلم‌ها یا تئاترهای ایرانی در اروپا صورت می‌گیرد. او در شهرهای مختلف آلمان و سایر کشورهای اروپایی در اکران‌های مردمی شرکت کرده و با ایرانیان مقیم خارج دیدار می‌کند. او تلاش می‌کند تصویری صمیمی و بدون واسطه از خود ارائه دهد و در کمپین‌های خیریه بین‌المللی برای کمک به هموطنان داخل ایران نیز فعال است. این ارتباطات باعث شده تا او همچنان به عنوان یک چهره تاثیرگذار در میان جامعه مهاجر ایرانی باقی بماند.

مهم‌ترین افتخار هنری مهناز افشار، دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم «سعادت‌آباد» (۱۳۸۹) است. او همچنین برای بازی در فیلم‌های «پل چوبی»، «برف روی کاج‌ها» و «قسم» نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شده است. علاوه بر جشنواره فجر، او تندیس بهترین بازیگر زن را از جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران برای فیلم «برف روی کاج‌ها» دریافت کرد که نشان‌دهنده تایید توانایی‌های فنی او توسط صاحب‌نظران سخت‌گیر سینماست.

سبک بازیگری مهناز افشار را می‌توان ترکیبی از «بازی در سکوت» و «کنترل احساسات» دانست. او در سال‌های پختگی هنری‌اش، از اغراق‌های مرسوم فاصله گرفت و به سمت بازی‌های زیرپوستی متمایل شد. استفاده موثر از نگاه و تغییرات جزئی در میمیک صورت برای انتقال مفاهیم عمیق انسانی، از ویژگی‌های فنی اوست. او به دلیل دانش در رشته تدوین، به خوبی می‌داند که چگونه تداوم حس را در نماهای مختلف حفظ کند و این موضوع باعث می‌شود که راش‌های او برای تدوینگران بسیار مطلوب باشد و ریتم فیلم را به هم نزند.

مهناز افشار در دو اثر مهم از مسعود کیمیایی، کارگردان صاحب‌سبک سینمای ایران، به ایفای نقش پرداخته است. اولین همکاری آن‌ها در فیلم «رئیس» (۱۳۸۵) بود که افشار در آن نقشی متفاوت و پرچالش را ایفا کرد. همکاری دوم در فیلم «متروپل» (۱۳۹۲) شکل گرفت. حضور در دنیای سینمایی کیمیایی که ویژگی‌های خاص خود مانند دیالوگ‌های آهنگین و شخصیت‌های قهرمان‌محور را دارد، برای افشار یک تجربه فنی بزرگ بود و باعث شد او بتواند در قالبی متفاوت از سینمای رئالیستی اجتماعی، توانایی‌های خود را در اجرای نقش‌های کلاسیک‌تر محک بزند.

بازی مهناز افشار در فیلم «برف روی کاج‌ها» به کارگردانی پیمان معادی، یکی از نقاط عطف کارنامه فنی او محسوب می‌شود. او در این فیلم نقش زنی را ایفا کرد که با خیانت همسرش روبرو می‌شود. منتقدان بازی او را به دلیل خویشتن‌داری، نمایش درونی رنج و پرهیز از ضجه‌های کلیشه‌ای ستودند. این فیلم سیاه و سفید، تمرکز زیادی بر چهره افشار داشت و او توانست با استفاده از تکنیک‌های بازیگری مدرن، تنهایی و استیصال یک زن طبقه متوسط را به شکلی باورپذیر به تصویر بکشد که منجر به دریافت جوایز متعددی برای او شد.

مهناز افشار علاوه بر سینما، در عرصه تئاتر نیز تجربیات موفقی داشته است. یکی از مهم‌ترین حضورهای او در تئاتر، بازی در نمایش «آمدیم، نبودید، رفتیم» به کارگردانی رضا حداد در سال ۱۳۹۰ بود. همچنین او در نمایش موزیکال «الیور توئیست» به کارگردانی حسین پارسایی در سال ۱۳۹۶ در نقش «نانسی» ظاهر شد که یکی از پرفروش‌ترین و پرهیزینه‌ترین تئاترهای تاریخ ایران بود. حضور در تئاتر به او کمک کرد تا بیان و بدن خود را تقویت کند و ارتباط مستقیم با مخاطب را تجربه نماید که تاثیر مثبتی بر کیفیت بازی‌های سینمایی بعدی او داشت.

تحصیل در رشته تدوین به مهناز افشار دیدگاهی کارگردان‌گونه در بازیگری بخشیده است. او به دلیل آشنایی با مفاهیمی چون «خط فرضی»، «تداوم حرکت» و «اندازه نما»، در صحنه فیلمبرداری بسیار هوشمندانه عمل می‌کند. او می‌داند که کدام لحظات بازی‌اش در تدوین نهایی حفظ می‌شود و چگونه باید راکورد (تداوم) حسی و حرکتی خود را بین نماهای دور و نزدیک حفظ کند. این دانش فنی باعث شده که او به عنوان بازیگری حرفه‌ای شناخته شود که کمترین خطا را در اجرای دستورات فنی کارگردان دارد و سرعت تولید را افزایش می‌دهد.

در فیلم «کارگران مشغول کارند» (۱۳۸۴) به کارگردانی مانی حقیقی، مهناز افشار در کنار جمعی از بازیگران مطرح در فضایی ابزورد و متفاوت ظاهر شد. این فیلم که بر اساس طرحی از عباس کیارستمی ساخته شده بود، تجربه‌ای نوگرا برای افشار بود. او در این اثر توانست از قالب ستاره سینما خارج شده و در یک بازی گروهی منسجم، بخشی از یک روایت نمادین باشد. این همکاری نشان‌دهنده تمایل او به تجربه فضاهای روشنفکری و هنری غیرمتعارف بود که در آن زمان برای بازیگری در جایگاه او، یک ریسک حرفه‌ای محسوب می‌شد.

مهناز افشار اگرچه به طور تخصصی دوبلور نیست، اما به دلیل صدای خاص و بیان قوی، در چند پروژه به عنوان صداپیشه حضور داشته است. یکی از تجربه‌های متفاوت او، صداپیشگی در انیمیشن‌ها یا مستندهای خاص بوده است. همچنین در برخی از فیلم‌های خودش که نیاز به دوبله مجدد (لوپ) در استودیو داشت، او با دقت بالایی فرآیند سینک کردن صدا با تصویر را انجام می‌داد. او معتقد است صدا نیمی از شخصیت بازیگر است و همواره تلاش کرده با تمرینات بیان، طنین صدای خود را برای انتقال بهتر احساسات در نقش‌های مختلف تقویت کند.

درآمد اصلی مهناز افشار در ایران از طریق دستمزدهای بازیگری در پروژه‌های سینمایی و شبکه نمایش خانگی تامین می‌شد. او برای سال‌ها یکی از گران‌قیمت‌ترین بازیگران زن سینمای ایران بود و قراردادهای میلیاردی منعقد می‌کرد. علاوه بر بازیگری، او به عنوان چهره تبلیغاتی (سفیر برند) با شرکت‌های معتبری مانند «مگی» (نستله) و برندهای آرایشی و بهداشتی همکاری داشت که مبالغ هنگفتی را برای او به همراه داشت. همچنین فعالیت در بیزنس خانوادگی جواهرات و حضور در مراسم‌های اختصاصی به عنوان مهمان ویژه، از دیگر منابع درآمدی او محسوب می‌شد.

مهناز افشار به دلیل فعالیت برادرانش در صنعت طلا و جواهر، از سال‌ها پیش وارد این حوزه شد. او مدتی به طراحی جواهرات با برند «افشار» پرداخت و مجموعه‌های محدودی را با الهام از المان‌های هنری و شخصی طراحی و عرضه کرد. این فعالیت تجاری نه تنها به عنوان یک منبع درآمد جانبی، بلکه به عنوان یک علاقه شخصی برای او مطرح بود. او در بسیاری از مراسم‌های سینمایی از طراحی‌های اختصاصی خود استفاده می‌کرد تا برند خانوادگی‌شان را تبلیغ کند. این بیزنس همچنان توسط برادرانش در تهران فعال است.

اگرچه رقم دقیق قرارداد مهناز افشار با شبکه MBC Persia به طور رسمی اعلام نشده است، اما گزارش‌های غیررسمی و تخمین‌های رسانه‌ای حاکی از آن است که او مبلغی در حدود یک میلیون یورو برای حضور در یک فصل از این برنامه دریافت کرده است. این دستمزد که به ارز خارجی پرداخت شد، یکی از بالاترین مبالغ پرداختی به یک هنرمند ایرانی در خارج از کشور محسوب می‌شود. این درآمد بالا به او کمک کرد تا زندگی مرفهی را در آلمان آغاز کند و هزینه‌های بالای اقامت و تحصیل دخترش را به راحتی پوشش دهد.

هزینه‌های زندگی مهناز افشار در آلمان از طریق پس‌اندازهای دوران فعالیت حرفه‌ای در ایران، درآمدهای حاصل از پروژه‌های خارج از کشور (مانند داوری در مسابقات و حضور در فیلم‌های بین‌المللی) و همچنین تبلیغات در شبکه‌های اجتماعی تامین می‌شود. او با داشتن بیش از ۱۷ میلیون دنبال‌کننده، پتانسیل بالایی برای جذب اسپانسر و تبلیغات کلیکی دارد. علاوه بر این، گفته می‌شود بخشی از سرمایه‌های او در قالب املاک و دارایی‌های دیگر در ایران و خارج از کشور، پشتوانه مالی مناسبی برای زندگی او و دخترش در شهر گران‌قیمتی مانند دوسلدورف فراهم کرده است.

مهناز افشار همواره در فعالیت‌های خیریه پیش‌قدم بوده است. او به عنوان سفیر «کودکان بدسرپرست» و همکاری با موسساتی چون «پوپک» فعالیت‌های گسترده‌ای داشت. او در مقاطع مختلف، بخشی از دستمزد فیلم‌های خود یا عواید حاصل از فروش وسایل شخصی‌اش در حراجی‌های خیریه را به کودکان نیازمند و بیماران خاص اختصاص داده است. با این حال، برخی از فعالیت‌های او مانند حمایت از پویش‌های دارویی در فضای مجازی، با حواشی و انتقاداتی همراه شد، اما او همواره مدعی است که هدفش کمک به بهبود وضعیت اجتماعی و معیشتی اقشار آسیب‌پذیر بوده است.

حواشی مربوط به پرونده مالی یاسین رامین، همسر سابق مهناز افشار، فشار اقتصادی و روانی زیادی بر او وارد کرد. اگرچه افشار بارها تاکید کرد که زندگی مالی مستقلی دارد، اما افکار عمومی اموال او را مرتبط با پرونده هلال احمر می‌دانستند. این موضوع باعث شد برخی از قراردادهای تبلیغاتی او در ایران لغو شود و فشار برای مصادره اموال احتمالی افزایش یابد. جدایی رسمی او در سال ۱۳۹۸ نیز به نوعی برای تفکیک کامل مسیر مالی و حقوقی‌اش از پرونده‌های جنجالی همسر سابقش انجام شد تا بتواند دارایی‌های شخصی خود را حفظ کند.

مهناز افشار در دوران طولانی فعالیتش در ایران، سرمایه‌گذاری‌های متعددی انجام داده است. این دارایی‌ها شامل املاک در مناطق شمال تهران، سهام در برخی پروژه‌های تجاری و مشارکت در بیزنس جواهرات خانوادگی است. اگرچه پس از مهاجرت و بروز مشکلات قانونی، وضعیت دقیق دسترسی او به این اموال مشخص نیست، اما گفته می‌شود او پیش از خروج، بخشی از دارایی‌های خود را ساماندهی کرده بود. با این حال، به دلیل پرونده‌های مفتوح و حواشی سیاسی، مدیریت این اموال از راه دور با چالش‌های حقوقی و محدودیت‌های بانکی مواجه است.

بله، مهناز افشار به طور فعال از پلتفرم‌های دیجیتال برای درآمدزایی استفاده می‌کند. صفحه اینستاگرام او با نرخ تعامل بالا، بستری برای تبلیغ برندهای بین‌المللی پوشاک، آرایشی و خدمات در اروپا و دبی است. همچنین او با راه‌اندازی کانال یوتیوب و انتشار ویدئوهای اختصاصی از زندگی شخصی و دیدگاه‌هایش، از طریق سیستم مانیتایزیشن یوتیوب درآمد ارزی کسب می‌کند. این شیوه درآمدزایی به او اجازه می‌دهد تا بدون وابستگی به سینمای ایران، استقلال مالی خود را در خارج از کشور حفظ کرده و هزینه‌های زندگی مدرن خود را تامین نماید.

مهناز افشار در خرداد ۱۳۹۳ با یاسین رامین، فرزند محمدعلی رامین (معاون مطبوعاتی دولت احمدی‌نژاد) ازدواج کرد. این ازدواج به دلیل تضاد دیدگاه‌های سیاسی خانواده رامین با افشار، بسیار جنجالی شد. خطبه عقد آن‌ها توسط سید محمد خاتمی خوانده شد. حاصل این ازدواج دختری به نام لیانا است. با این حال، پس از بروز مشکلات قضایی برای یاسین رامین و مهاجرت افشار، او در مهر ماه ۱۳۹۸ با انتشار پستی در اینستاگرام اعلام کرد که از همسرش جدا شده است. او علت این جدایی را مسائل شخصی و خستگی از فشارهای ناشی از حواشی همسرش عنوان کرد.

یاسین رامین متهم به اختلاف مالی با سازمان تدارکات پزشکی هلال احمر در مورد واردات دارو و تجهیزات پزشکی بود. شایعاتی در فضای مجازی منتشر شد مبنی بر اینکه این پرونده مربوط به واردات شیرخشک‌های فاسد بوده که منجر به نابینایی یا مرگ نوزادان شده است. مهناز افشار به عنوان همسر وی، به شدت مورد هجمه قرار گرفت. اگرچه یاسین رامین در نهایت در برخی موارد تبرئه شد و موضوع شیرخشک‌های فاسد توسط مقامات رسمی تکذیب گردید، اما این برچسب قانونی و اخلاقی همواره بر زندگی حرفه‌ای افشار سایه انداخت و یکی از دلایل اصلی مهاجرت او بود.

در سال ۱۳۹۸، به دنبال شکایت یک روحانی از مازندران، حکم جلب مهناز افشار صادر شد. علت این شکایت، بازنشر (ریتوییت) یک توئیت جعلی توسط افشار بود که در آن از قول یک روحانی ادعا شده بود زنان ایرانی باید به صیغه نیروهای حشدالشعبی درآیند. افشار با انتقاد از این متن، ناخواسته به انتشار یک محتوای کذب کمک کرد که منجر به اتهام «نشر اکاذیب» و «تحریک افکار عمومی» علیه او شد. اگرچه او بعداً توئیت را حذف و عذرخواهی کرد، اما پرونده قضایی مفتوحی برای او شکل گرفت که بازگشتش به ایران را با خطر بازداشت همراه کرد.

طبق قوانین آلمان که محل سکونت فعلی مهناز افشار و دخترش است، و همچنین توافقات صورت گرفته بین او و یاسین رامین، حضانت لیانا بر عهده مادرش (مهناز افشار) است. با این حال، یاسین رامین حق ملاقات با فرزندش را دارد و در زمان‌هایی که در خارج از ایران حضور دارد، با دخترش دیدار می‌کند. افشار در مصاحبه‌های خود تاکید کرده که علیرغم جدایی، تلاش می‌کنند محیطی سالم برای رشد لیانا فراهم کنند و پدرش همچنان در زندگی او نقش دارد. از نظر قانونی، مسئولیت‌های روزمره و تصمیم‌گیری‌های کلان زندگی لیانا در حال حاضر با مهناز افشار است.

در حال حاضر مهناز افشار در ایران عملاً ممنوع‌التصویر است و پخش آثار او در صدا و سیما با محدودیت‌های جدی مواجه است. با توجه به پرونده‌های قضایی مفتوح (مانند شکایت شاکی خصوصی و اتهامات امنیتی ناشی از فعالیت‌های سیاسی اخیر)، در صورت بازگشت به ایران، احتمال بازداشت و ممنوع‌الخروجی او بسیار بالاست. وزارت ارشاد نیز اعلام کرده که فعالیت هنرمندانی که با شبکه‌های معاند همکاری کرده‌اند، در داخل کشور غیرقانونی است. بنابراین، او تا اطلاع ثانوی امکان فعالیت رسمی در سینمای ایران را ندارد و وضعیت قانونی او در حالت تعلیق قرار دارد.

مهناز افشار در یک ویدئو، آمپولی به نام «نالوکسان» را برای پیشگیری از مرگ ناشی از سوءمصرف مواد مخدر تبلیغ کرد. این اقدام با واکنش تند وزارت بهداشت و سازمان پزشکی قانونی ایران روبرو شد. مقامات بهداشتی اعلام کردند که تجویز دارو توسط افراد غیرمتخصص جرم است و نالوکسان دارویی نیست که بتوان بدون نظارت پزشک مصرف کرد، زیرا ممکن است خطرات جانی داشته باشد. این موضوع منجر به تشکیل پرونده‌ای تحت عنوان «مداخله در امور پزشکی» شد که حواشی زیادی را برای او به دنبال داشت و او را مجبور به ارائه توضیحات و عذرخواهی کرد.

از نظر قانونی، هر شهروند ایرانی حق بازگشت به کشور را دارد، اما مهناز افشار به دلیل داشتن پرونده‌های قضایی فعال، در صورت ورود به مرزهای ایران احتمالاً بلافاصله بازداشت خواهد شد تا به اتهاماتش رسیدگی شود. شرایط بازگشت او مستلزم حل و فصل پرونده‌های شاکیان خصوصی و همچنین پاسخگویی به اتهامات مربوط به فعالیت‌هایش در خارج از کشور است. برخی مقامات قضایی اعلام کرده‌اند که راه توبه و بازگشت برای هنرمندان باز است، اما با توجه به مواضع تند اخیر او، فرآیند قانونی بازگشت او بسیار پیچیده و دشوار به نظر می‌رسد.

مهناز افشار برای حضور در برنامه‌هایی مانند «پرشیاز گات تلنت»، قراردادهای حقوقی محکمی بر اساس قوانین بین‌المللی منعقد کرده است. این قراردادها شامل بندهای مربوط به حفظ محرمانگی، انحصار حضور در شبکه در بازه‌های زمانی خاص و رعایت استانداردهای تولیدی است. او در حال حاضر به عنوان یک هنرمند آزاد (Freelance) فعالیت می‌کند و قراردادهای کوتاه‌مدتی برای حضور در فیلم‌های مستقل یا برنامه‌های یوتیوبی دارد. این تعهدات به او اجازه می‌دهد که ضمن حفظ استقلال هنری، از حمایت‌های حقوقی کمپانی‌های بزرگ رسانه‌ای در خارج از کشور نیز بهره‌مند شود.

مهناز افشار همواره اتهامات امنیتی و سیاسی را رد کرده و مدعی است که فعالیت‌هایش تنها در راستای مسئولیت‌های اجتماعی و مدنی به عنوان یک هنرمند است. او در پاسخ به اتهام همکاری با رسانه‌های معاند، معتقد است که هنر مرز ندارد و او تنها به دنبال تریبونی برای ارتباط با مخاطبانش بوده است. در مورد پرونده‌های قضایی داخل ایران، او بارها اعلام کرده که حاضر است در یک دادگاه عادلانه و علنی پاسخگوی اتهامات باشد، اما به دلیل عدم اطمینان از روند دادرسی در شرایط فعلی، ترجیح می‌دهد در خارج از کشور بماند و از راه دور به فعالیت‌هایش ادامه دهد.

بله، مهناز افشار پس از مهاجرت تلاش کرد تا مسیر بازیگری خود را در سطح بین‌المللی ادامه دهد. او در فیلم سینمایی «مهمانخانه ماه نو» که محصول مشترک ایران و ژاپن بود بازی کرد که اکران بین‌المللی داشت. همچنین او در چند پروژه فیلم کوتاه و مستقل در اروپا حضور یافته است. اگرچه حجم فعالیت‌های سینمایی او به اندازه دوران حضورش در ایران نیست، اما او با شرکت در ورک‌شاپ‌های بازیگری در آلمان و ارتباط با فیلمسازان مهاجر، در تلاش است تا جایگاه جدیدی برای خود در سینمای خارج از کشور پیدا کند.

مهناز افشار روابط صمیمانه‌ای با بسیاری از هنرمندان و بازیگران ایرانی مقیم خارج از کشور دارد. او بارها در کنار چهره‌هایی چون گلشیفته فراهانی، شبنم فرشادجو و دیگران در مراسم‌های مختلف دیده شده است. این شبکه ارتباطی به او کمک کرده تا در محیط جدید احساس تنهایی نکند و در پروژه‌های مشترک فرهنگی مشارکت داشته باشد. او همچنین از هنرمندان داخل ایران که دچار مشکل می‌شوند حمایت می‌کند، هرچند این حمایت‌ها گاهی باعث ایجاد حساسیت‌های امنیتی برای همکاران سابقش در داخل کشور شده است.

مهناز افشار از ابتدای ورود به آلمان، یادگیری زبان آلمانی را به عنوان یک اولویت برای زندگی روزمره و فعالیت‌های حرفه‌ای آغاز کرد. او در کلاس‌های فشرده زبان شرکت کرده و اکنون تا حد زیادی می‌تواند به این زبان صحبت کند. او در مصاحبه‌هایش بیان کرده که سازگاری با نظم و فرهنگ آلمانی در ابتدا برایش دشوار بود، اما به خاطر آینده دخترش لیانا، تلاش کرده تا با محیط جدید ادغام شود. او اکنون در فعالیت‌های محلی شهر دوسلدورف شرکت می‌کند و تلاش دارد پلی فرهنگی بین جامعه ایرانی و آلمانی ایجاد کند.

مهناز افشار به عنوان یک «ترندستتر» (Trendsetter) در سینمای ایران شناخته می‌شد. نوع پوشش او در مراسم‌های فرش قرمز، انتخاب شال‌ها، مانتوها و حتی آرایش موهایش به سرعت توسط دختران جوان الگوبرداری می‌شد. همکاری او با طراحان لباس ایرانی باعث شد تا مد اسلامی-ایرانی فرم جدیدی به خود بگیرد. او با ترکیب المان‌های سنتی و مدرن، استایلی خاص را معرفی کرد که همزمان با حفظ چارچوب‌ها، شیک و امروزی بود. این تاثیرگذاری باعث شد او به عنوان یکی از چهره‌های اصلی در تبلیغات برندهای پوشاک و اکسسوری در ایران شناخته شود.