راهنمای خرید و معرفی بهترین میکروفون یقه ای بازار

میکروفن یقه‌ای که با نام‌های لولیر یا Lapel نیز شناخته می‌شود، یک میکروفن کوچک است که به لباس کاربر متصل شده و اجازه می‌دهد منبع صدا در فاصله‌ای ثابت از دهان باقی بماند. این ابزار برای تولیدکنندگان محتوا، بلاگرها و خبرنگاران ضروری است زیرا برخلاف میکروفن‌های داخلی دوربین یا گوشی، نویز محیط را کاهش داده و صدایی شفاف، نزدیک و با جزئیات بالا ضبط می‌کند که باعث افزایش حرفه‌ای‌گری ویدیو می‌شود.

میکروفن‌های سیم‌دار معمولاً ارزان‌تر هستند، نیاز به باتری ندارند (در مدل‌های ساده) و پایداری سیگنال ۱۰۰ درصدی دارند، اما دامنه حرکتی کاربر را محدود می‌کنند. در مقابل، سیستم‌های بی‌سیم مانند DJI Mic 2 یا Rode Wireless Pro آزادی عمل کامل به سوژه می‌دهند تا جابجا شود. انتخاب بین این دو به بودجه و نوع فعالیت شما بستگی دارد؛ برای مصاحبه‌های نشسته مدل سیم‌دار و برای ویدیوهای پرتحرک مدل بی‌سیم توصیه می‌شود.

بله، اما با محدودیت‌هایی. میکروفن‌های یقه‌ای برای پادکست‌های تصویری (Video Podcast) که در آن جابجایی سوژه زیاد است یا فضای کافی برای قرار دادن میکروفن‌های بزرگ کاندنسر وجود ندارد، عالی هستند. با این حال، اگر به دنبال صدای گرم و عمیق رادیویی هستید، میکروفن‌های داینامیک استودیویی عملکرد بهتری دارند. برای پادکست با میکروفن یقه‌ای، حتماً از مدل‌های باکیفیت مثل Rode Lavalier II استفاده کنید تا پاسخ فرکانسی مناسبی دریافت کنید.

اکثر میکروفن‌های یقه‌ای دارای الگوی قطبی تمام‌جهتی یا Omnidirectional هستند. این یعنی میکروفن صدا را از تمام زوایای ۳۶۰ درجه اطراف خود به طور یکسان جذب می‌کند. این ویژگی در میکروفن‌های یقه‌ای یک مزیت بزرگ است، زیرا اگر سر گوینده به سمت چپ یا راست بچرخد، سطح صدا تغییر محسوسی نمی‌کند و کیفیت ضبط در طول صحبت کردن ثابت باقی می‌ماند.

بله، میکروفن‌های یقه‌ای به دلیل اندازه کوچک و وزن کم، گزینه‌ای عالی برای نصب روی سازهای زهی مانند ویولن یا گیتار آکوستیک هستند. برندهایی مثل DPA مدل‌های تخصصی برای سازها تولید می‌کنند. با این حال، برای ضبط حرفه‌ای در استودیو، میکروفن‌های کاندنسر دیافراگم بزرگ ترجیح داده می‌شوند، اما برای اجراهای زنده که نیاز به آزادی حرکت نوازنده است، میکروفن یقه‌ای انتخابی هوشمندانه محسوب می‌شود.

میکروفن‌های آنالوگ از جک ۳.۵ میلی‌متری (TRS یا TRRS) استفاده کرده و سیگنال صوتی را به صورت موج الکتریکی منتقل می‌کنند که کیفیت آن به کارت صدای دستگاه ضبط‌کننده وابسته است. میکروفن‌های دیجیتال (مانند مدل‌های USB-C یا Lightning) دارای مبدل داخلی آنالوگ به دیجیتال (ADC) هستند. این مدل‌ها نویز الکترومغناطیسی کمتری جذب کرده و مستقیماً به گوشی‌های هوشمند مدرن وصل می‌شوند و کیفیت صدای پایدارتری ارائه می‌دهند.

اگر در ابتدای راه هستید، مدل‌هایی مثل Boya BY-M1 با قیمت بسیار پایین، پیشرفت قابل توجهی نسبت به میکروفن داخلی گوشی ایجاد می‌کنند. اما برای کارهای تجاری و حرفه‌ای، مدل‌های ارزان‌قیمت معمولاً نویز پس‌زمینه (Self-noise) بالایی دارند و کابل‌های آن‌ها ضعیف است. پیشنهاد می‌شود اگر بودجه محدودی دارید، سراغ برندهای میان‌رده مثل سارامونیک بروید تا تعادلی بین قیمت و کیفیت برقرار کنید.

در بازار فعلی، برند Rode با سری Wireless Pro و Wireless GO II پیشتاز است. کمپانی DJI با معرفی DJI Mic 2 به دلیل کیفیت ساخت عالی و کیس شارژ هوشمند محبوبیت زیادی کسب کرده است. برای بودجه‌های اقتصادی، Boya و Saramonic گزینه‌های متنوعی دارند. در سطوح فوق حرفه‌ای و سینمایی نیز برندهایی مانند Sennheiser، Sony و DPA استانداردهای طلایی صنعت صدا محسوب می‌شوند.

بهترین محل برای نصب میکروفن یقه‌ای، حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متری زیر چانه (روی جناغ سینه) است. نصب بالاتر باعث خفگی صدا و نصب پایین‌تر باعث ضعیف شدن سیگنال می‌شود. دقت کنید که میکروفن با گردنبند یا دکمه‌های لباس برخورد نکند. همچنین برای جلوگیری از صدای خش‌خش لباس، می‌توانید از گیره‌های مخصوص یا چسب‌های دوطرفه پزشکی (مانند محصولات Rycote) برای تثبیت کپسول زیر لباس استفاده کنید.

برای مقابله با باد، استفاده از فوم‌های ابری ساده کافی نیست. شما باید از محافظ‌های پشمی که به نام 'Deadcat' یا 'Windjammer' شناخته می‌شوند استفاده کنید. این محافظ‌ها با شکستن جریان هوا قبل از رسیدن به کپسول، مانع از ایجاد صدای کوبش در فایل صوتی می‌شوند. در سیستم‌های جدید مثل DJI Mic 2، فیلترهای نرم‌افزاری Low-cut نیز وجود دارند که فرکانس‌های پایین ناشی از باد را حذف می‌کنند.

از آنجایی که آیفون‌های جدید از درگاه USB-C استفاده می‌کنند، شما به میکروفنی نیاز دارید که خروجی USB-C داشته باشد یا از مبدل‌های اورجینال Apple USB-C به ۳.۵ میلی‌متر استفاده کنید. بهترین گزینه برای این گوشی‌ها، استفاده از سیستم‌های بی‌سیم دیجیتال است که گیرنده آن‌ها مستقیماً به پورت USB-C متصل می‌شود. این کار باعث می‌شود صدا به صورت دیجیتال و بدون افت کیفیت مستقیماً در اپلیکیشن دوربین ضبط شود.

در سیستم‌های ۲.۴ گیگاهرتز مدرن، دستگاه به طور خودکار بهترین کانال را انتخاب می‌کند. اما برای پایداری بیشتر، سعی کنید خط دید مستقیم بین فرستنده و گیرنده حفظ شود و از قرار دادن گیرنده در نزدیکی روترهای Wi-Fi قوی خودداری کنید. در محیط‌های شلوغ فرکانسی، استفاده از سیستم‌هایی که دارای قابلیت 'Frequency Hopping' هستند (مانند محصولات Hollyland) کمک می‌کند تا در صورت بروز تداخل، سیستم فوراً به فرکانس امن دیگری سوئیچ کند.

برای مخفی کردن میکروفن در پروژه‌های سینمایی یا مصاحبه‌های خاص، از چسب‌های مخصوص پوست یا 'Undercover' استفاده می‌شود. کپسول میکروفن را بین دو لایه چسب قرار داده و به لایه داخلی لباس یا مستقیماً به بدن (با چسب ضد حساسیت) می‌چسبانند. ایجاد یک حلقه کوچک در کابل (Cable Loop) قبل از اتصال به فرستنده، مانع از انتقال نویز ناشی از کشیده شدن کابل به کپسول میکروفن می‌شود.

تنظیم Gain حیاتی‌ترین مرحله ضبط است. همیشه سعی کنید سطح صدا در نمایشگر دستگاه بین -۱۲ تا -۶ دسی‌بل نوسان کند. اگر صدا به منطقه قرمز (۰ دسی‌بل) برسد، دچار اعوجاج یا Clipping می‌شود که در تدوین قابل جبران نیست. در میکروفن‌های جدید مثل Rode Wireless Pro، قابلیت GainAssist وجود دارد که به طور خودکار سطح صدا را بر اساس شدت صدای گوینده تنظیم می‌کند تا از خرابی صدا جلوگیری شود.

سیستم‌های دو کاناله دارای دو فرستنده و یک گیرنده هستند. این سیستم‌ها برای ضبط مصاحبه‌های دو نفره یا پادکست‌های دو نفره ایده‌آل هستند. مزیت اصلی این است که صدای هر فرد در یک کانال مجزا (چپ و راست) ضبط می‌شود. این موضوع در مرحله تدوین به شما اجازه می‌دهد صدای هر شخص را به صورت مستقل ویرایش کنید، نویزهای یکی را بگیرید یا بلندی صدای یکی را بدون تاثیر بر دیگری تغییر دهید.

برای حفظ سلامت باتری‌های لیتیومی، همیشه از شارژرهای استاندارد استفاده کنید و اجازه ندهید شارژ باتری به صفر برسد. در مدل‌هایی که دارای کیس شارژ هستند (مثل DJI)، پس از هر بار استفاده میکروفن را در کیس قرار دهید. همچنین خاموش کردن ویژگی‌های غیرضروری مانند نورهای LED اضافی یا ضبط داخلی (در صورتی که نیاز ندارید) می‌تواند مصرف باتری را در طول جلسات طولانی ضبط کاهش دهد.

این تکنولوژی انقلابی در ضبط صداست که در مدل‌هایی مثل Rode Wireless Pro یافت می‌شود. در ضبط ۳۲-بیت شناور، دامنه پویایی صدا آنقدر وسیع است که عملاً بریدگی صدا (Clipping) غیرممکن می‌شود. حتی اگر صدای ورودی بسیار بلند یا بسیار ضعیف باشد، شما می‌توانید در مرحله تدوین بدون افت کیفیت یا ایجاد نویز، سطح صدا را به حالت نرمال برگردانید. این ویژگی مانند فرمت RAW در عکاسی عمل می‌کند.

سیستم‌های ۲.۴ گیگاهرتز دیجیتال هستند، برد کمتری دارند (معمولاً تا ۲۰۰ متر)، اما کار با آن‌ها بسیار ساده است و در سراسر جهان بدون مجوز قابل استفاده‌اند. سیستم‌های UHF (فرکانس مافوق بالا) آنالوگ بوده، برد بسیار بیشتری دارند و از موانع بهتر عبور می‌کنند، اما بزرگتر هستند، مصرف باتری بالاتری دارند و در برخی کشورها برای استفاده از باندهای خاص نیاز به مجوز قانونی دارند.

برخی فرستنده‌های پیشرفته دارای حافظه داخلی هستند که صدا را مستقیماً درون خود ذخیره می‌کنند. این یک ویژگی حیاتی برای امنیت پروژه است؛ اگر به دلیل تداخل فرکانسی یا فاصله زیاد، ارتباط بین فرستنده و گیرنده قطع شود، شما یک نسخه پشتیبان با کیفیت اصلی روی خود میکروفن دارید. این قابلیت در محیط‌های پر از امواج رادیویی یا مراسم‌های زنده که تکرارپذیر نیستند، نجات‌بخش است.

نسبت سیگنال به نویز نشان‌دهنده میزان صدای مفید در مقابل نویز ذاتی خود میکروفن است. هرچه این عدد بالاتر باشد (مثلاً ۷۵ دسی‌بل و بالاتر)، صدای ضبط شده شفاف‌تر و تمیزتر خواهد بود. در میکروفن‌های ارزان‌قیمت، SNR پایین است و در سکوت‌ها صدای 'هیس' شنیده می‌شود. برای پروژه‌های حرفه‌ای، همیشه به دنبال میکروفنی با SNR بالا و نویز داخلی (Self-noise) پایین باشید.

جک‌های TRS (دو خط سیاه) برای اتصال به دوربین‌های DSLR، رکوردرها و کامپیوترها طراحی شده‌اند. جک‌های TRRS (سه خط سیاه) برای اتصال مستقیم به گوشی‌های هوشمند که دارای درگاه هندزفری هستند ساخته شده‌اند. اگر میکروفن شما با دستگاهتان سازگار نیست، باید از مبدل‌های TRS به TRRS یا برعکس استفاده کنید. عدم توجه به این نکته باعث می‌شود دستگاه میکروفن را شناسایی نکند و صدایی ضبط نشود.

برخی میکروفن‌های جدید مانند DJI Mic 2 دارای تراشه‌های پردازش سیگنال هستند که با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی، صدای انسان را از نویزهای محیطی (مانند صدای کولر، ترافیک یا همهمه) تشخیص داده و آن‌ها را در لحظه حذف می‌کنند. اگرچه این ویژگی برای ویدیوهای سریع و شبکه‌های اجتماعی عالی است، اما برای کارهای سینمایی توصیه می‌شود صدا به صورت خام ضبط و نویزگیری در تدوین انجام شود.

برای ضبط صدای انسان، بازه فرکانسی بین ۵۰ هرتز تا ۱۸ کیلوهرتز کاملاً کافی است. اما مهم‌تر از بازه، 'تخت بودن' (Flat) پاسخ فرکانسی است؛ یعنی میکروفن نباید فرکانس خاصی را بیش از حد تقویت یا تضعیف کند تا صدا طبیعی باقی بماند. برخی میکروفن‌ها در فرکانس‌های بالا (Presence Boost) تقویت اندکی دارند که باعث می‌شود کلمات واضح‌تر و شفاف‌تر به گوش برسند.

تمام سیستم‌های بی‌سیم دیجیتال مقدار کمی تاخیر در انتقال صدا دارند که معمولاً بین ۳ تا ۲۰ میلی‌ثانیه است. تاخیر زیر ۱۵ میلی‌ثانیه توسط گوش انسان قابل تشخیص نیست و مشکلی در همگام‌سازی صدا و تصویر (Lip-sync) ایجاد نمی‌کند. با این حال، در سیستم‌های بسیار ارزان، این تاخیر ممکن است بیشتر شود که در این صورت باید در مرحله تدوین، لایه صدا را چند فریم جابجا کرد.

اعدادی که شرکت‌ها اعلام می‌کنند (مثلاً ۲۵۰ متر) معمولاً در شرایط 'خط دید مستقیم' و محیط‌های باز بدون تداخل رادیویی اندازه‌گیری شده‌اند. در محیط‌های شهری یا داخل ساختمان با وجود دیوارها و امواج Wi-Fi، این برد به شدت کاهش می‌یابد (گاهی تا ۳۰-۵۰ متر). همیشه سعی کنید فرستنده و گیرنده را در نزدیک‌ترین فاصله ممکن قرار دهید تا از قطعی‌های ناگهانی جلوگیری شود.

خرید تجهیزات حرفه‌ای مانند Rode یا DJI یک سرمایه‌گذاری بلندمدت است. اگر قصد دارید به طور جدی تولید محتوا کنید، خرید یک مدل باکیفیت در ابتدا، شما را از هزینه‌های مجدد برای ارتقا در آینده معاف می‌کند. همچنین کیفیت صدای خوب باعث می‌شود مخاطب زمان بیشتری پای ویدیوهای شما بماند. اما اگر هنوز مطمئن نیستید، شروع با یک مدل میان‌رده مثل Boya Link انتخابی منطقی‌تر و کم‌ریسک‌تر است.

قیمت پشت ویترین تمام ماجرا نیست. ممکن است نیاز به خرید مبدل‌های اصلی (مثل مبدل لایتنینگ اپل)، محافظ باد حرفه‌ای (Deadcat) اضافه، کیف حمل ضد ضربه، یا حتی اشتراک نرم‌افزارهای نویزگیری داشته باشید. همچنین اگر میکروفن شما باتری‌خور است، هزینه خرید باتری‌های قابل شارژ باکیفیت را نیز باید به لیست بودجه خود اضافه کنید تا در میانه کار با مشکل مواجه نشوید.

معمولاً پکیج‌های دوکاربره (دو فرستنده و یک گیرنده) حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد گران‌تر از مدل‌های تک‌کاربره هستند. خرید پکیج دوکاربره از نظر اقتصادی به‌صرفه‌تر است، زیرا اگر بعداً بخواهید یک فرستنده جداگانه بخرید، هزینه بسیار بیشتری متحمل خواهید شد. اگر احتمال می‌دهید در آینده مصاحبه انجام دهید، پیشنهاد می‌شود از همان ابتدا مدل دوکاربره را تهیه کنید.

خرید میکروفن دست‌دوم ریسک بالایی دارد، زیرا کپسول میکروفن قطعه‌ای بسیار حساس است که در اثر ضربه یا رطوبت آسیب می‌بیند و افت کیفیت آن همیشه در ظاهر مشخص نیست. همچنین باتری‌های داخلی مدل‌های بی‌سیم عمر مفیدی دارند. اگر قصد خرید دست‌دوم دارید، حتماً از برندهای معتبر خرید کنید و دستگاه را از نظر سلامت باتری و عدم وجود نویز در سیگنال خروجی به دقت تست کنید.

محصولات DJI (مانند DJI Mic 2) به دلیل طراحی کاربرپسند، کیس شارژ باکیفیت و اتصال آهنربایی، تجربه کاربری بهتری ارائه می‌دهند. در مقابل، Rode (مانند Wireless Pro) امکانات فنی عمیق‌تر، لوازم جانبی کامل‌تر در جعبه و سابقه طولانی‌تری در مهندسی صدا دارد. از نظر قیمت، هر دو در یک رده هستند و انتخاب بین آن‌ها بیشتر به سلیقه شخصی و نیاز به ویژگی‌های خاص مثل ۳۲-بیت شناور بستگی دارد.

علاوه بر نوسانات نرخ ارز، عواملی مانند اصالت کالا (اصلی در مقابل کپی)، نوع گارانتی و کامل بودن لوازم جانبی داخل جعبه بر قیمت تاثیرگذارند. برخی فروشندگان با حذف لوازم جانبی اصلی یا ارائه مدل‌های 'High Copy' قیمت کمتری اعلام می‌کنند. همیشه قیمت را از نمایندگی‌های معتبر استعلام بگیرید و به یاد داشته باشید که قیمت بسیار پایین‌تر از میانگین بازار، قطعاً نشان‌دهنده مشکلی در کالا یا اصالت آن است.

اگر میکروفن بی‌سیم شما قابلیت ضبط داخلی ۳۲-بیت دارد، نیاز به رکوردر جداگانه کمتر حس می‌شود. اما برای پروژه‌های بسیار حساس سینمایی، استفاده از یک رکوردر حرفه‌ای به عنوان منبع اصلی ضبط صدا و استفاده از میکروفن یقه‌ای متصل به آن، کیفیت و امنیت بالاتری فراهم می‌کند. این کار هزینه پروژه را بالا می‌برد اما خروجی صدا را به استانداردهای جهانی نزدیک می‌کند.

در تجهیزات الکترونیکی حساس مثل میکروفن، داشتن گارانتی معتبر بسیار مهم است. خرابی‌های رایج شامل سوختن برد فرستنده، خرابی باتری یا قطع شدن سیم کپسول است که تعمیر آن‌ها بدون قطعات اصلی غیرممکن است. پرداخت ۱۰ تا ۱۵ درصد مبلغ بیشتر برای کالایی با گارانتی تعویض یا تعمیر معتبر، در واقع نوعی بیمه برای سرمایه شماست و در درازمدت کاملاً توجیه‌پذیر است.

در ایران، سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی متولی مدیریت فرکانس‌هاست. میکروفن‌های بی‌سیم که در باند آزاد ۲.۴ گیگاهرتز کار می‌کنند (مانند اکثر مدل‌های دیجیتال جدید)، نیازی به مجوز ندارند. اما استفاده از میکروفن‌های UHF حرفه‌ای که در باندهای خاص رادیویی یا تلویزیونی فعالیت می‌کنند، در صورت ایجاد تداخل در شبکه‌های رسمی، ممکن است با محدودیت‌های قانونی مواجه شود. برای مصارف عمومی، مدل‌های ۲.۴ گیگاهرتز امن‌ترین انتخاب هستند.

برندهایی مثل Boya و Rode به شدت درگیر محصولات تقلبی هستند. برای اطمینان، همیشه کد امنیتی روی جعبه را در سایت رسمی سازنده چک کنید. به کیفیت چاپ روی جعبه، کیفیت بدنه و کابل‌ها دقت کنید. محصولات اصلی معمولاً دارای شماره سریال معتبر و بسته‌بندی باکیفیت هستند. خرید از فروشگاه‌های دارای نماد اعتماد الکترونیک و نمایندگان رسمی، بهترین راه برای دوری از کالاهای تقلبی است.

طبق قوانین حقوقی و حریم خصوصی، ضبط صدای افراد بدون اجازه صریح آن‌ها در محیط‌هایی که انتظار حریم خصوصی دارند، غیرقانونی است. در اماکن عمومی نیز اگر ضبط صدا برای مقاصد تجاری یا انتشار عمومی باشد، بهتر است رضایت‌نامه شفاهی یا کتبی از افراد حاضر در کادر تهیه شود. استفاده از میکروفن‌های مخفی برای ضبط مکالمات خصوصی دیگران جرم محسوب شده و می‌تواند پیگرد قانونی داشته باشد.

هر فایل صوتی که شما با میکروفن خود ضبط می‌کنید، به محض تولید تحت مالکیت معنوی شما قرار می‌گیرد. با این حال، اگر برای یک کارفرما کار می‌کنید، باید در قرارداد ذکر شود که مالکیت فایل‌های خام و نهایی متعلق به چه کسی است. در پلتفرم‌هایی مثل یوتیوب، اگر صدای شما حاوی موسیقی پس‌زمینه بدون لایسنس باشد، سیستم‌های کپی‌رایت آن را شناسایی کرده و ممکن است ویدیو را مسدود کنند.

میکروفن‌های بی‌سیم از باتری‌های لیتیوم-یون استفاده می‌کنند که در صورت ضربه شدید یا حرارت زیاد، خطر آتش‌سوزی دارند. استانداردهای بین‌المللی مانند CE و FCC تضمین می‌کنند که مدار شارژ دستگاه دارای محافظت در برابر شارژ بیش از حد و اتصال کوتاه است. هنگام حمل و نقل هوایی، طبق قوانین یاتا (IATA)، میکروفن‌های دارای باتری لیتیومی باید حتماً در بخش بار دستی (Cabin) حمل شوند و قرار دادن آن‌ها در چمدان بخش بار ممنوع است.

مواردی مانند نفوذ آب به داخل کپسول یا فرستنده (حتی در مدل‌های مقاوم به رطوبت)، ضربه فیزیکی مشهود، باز کردن دستگاه توسط افراد غیرمجاز و استفاده از کابل‌ها یا شارژرهای غیر استاندارد که باعث نوسان برق شود، معمولاً باعث ابطال گارانتی می‌شوند. همچنین قطع شدن سیم میکروفن در اثر کشیدگی بیش از حد، اغلب به عنوان آسیب فیزیکی تلقی شده و شامل خدمات رایگان گارانتی نمی‌شود.

خیر، استفاده از تجهیزات رادیویی از جمله میکروفن‌های بی‌سیم در بخش‌های حساس بیمارستانی (مانند ICU یا اتاق عمل) به دلیل احتمال تداخل با دستگاه‌های حیاتی پزشکی ممنوع است. امواج ۲.۴ گیگاهرتز یا UHF می‌توانند بر عملکرد دستگاه‌های تنظیم‌کننده ضربان قلب یا مانیتورهای علائم حیاتی تاثیر بگذارند. همیشه قبل از ضبط در محیط‌های درمانی، با مسئول فنی آن مرکز هماهنگی‌های لازم را انجام دهید.

میکروفن تنها یک ابزار ضبط است و مسئولیت حقوقی تمام کلمات و محتوایی که توسط آن ضبط و منتشر می‌شود، مستقیماً بر عهده صاحب رسانه یا فردی است که محتوا را منتشر کرده است. اگر محتوای ضبط شده حاوی توهین، نشر اکاذیب یا نقض امنیت ملی باشد، دستگاه‌های قضایی می‌توانند از فایل‌های صوتی به عنوان مدرک جرم استفاده کنند. بنابراین در انتخاب سوژه و کلمات در هنگام ضبط باید دقت لازم صورت گیرد.