راهنمای سامانه فرزندخواندگی بهزیستی (adoption.behzisti.net)

این سامانه تنها مرجع رسمی و قانونی برای ثبت درخواست فرزندخواندگی در ایران است که تحت نظارت سازمان بهزیستی کشور فعالیت می‌کند. هدف از راه‌اندازی این پلتفرم، شفاف‌سازی فرآیندها، کاهش مراجعات حضوری غیرضروری، نظارت دقیق بر اولویت‌بندی متقاضیان و تسریع در روند واگذاری کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست به خانواده‌های واجد شرایط است. تمامی مراحل از ثبت‌نام اولیه تا پیگیری وضعیت پرونده از طریق این درگاه انجام می‌شود.

طبق قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب سال ۱۳۹۲، اولویت اول با زوجینی است که بیش از پنج سال از تاریخ ازدواج آن‌ها گذشته باشد و از این ازدواج صاحب فرزند نشده باشند. همچنین لازم است حداقل یکی از زوجین بیش از ۳۰ سال سن داشته باشد. این گروه به دلیل نداشتن فرزند و پایداری زندگی مشترک، در صف انتظار بالاترین اولویت را برای سرپرستی دائم کودکان دارند.

بله، طبق قوانین فعلی، زنان و دختران بدون شوهر که حداقل ۳۰ سال سن داشته باشند، در اولویت دوم متقاضیان قرار می‌گیرند. این افراد تنها مجاز به سرپرستی کودکان اناث (دختر) هستند. البته در موارد خاص و با تشخیص کمیته‌های تخصصی بهزیستی، امکان سرپرستی کودکان با شرایط ویژه نیز برای این گروه وجود دارد. هدف از این قانون، فراهم کردن فرصت زندگی خانوادگی برای کودکان در کنار بانوان توانمند است.

زوجینی که دارای فرزند هستند در اولویت سوم قرار می‌گیرند. این خانواده‌ها باید حداقل یکی از زوجین بالای ۳۰ سال سن داشته باشند. سازمان بهزیستی با بررسی دقیق تمکن مالی، سلامت روان و وضعیت تربیتی فرزندان فعلی خانواده، در مورد صلاحیت آن‌ها تصمیم‌گیری می‌کند. این گروه معمولاً برای سرپرستی کودکانی که شرایط سنی بالاتری دارند یا دارای نیازهای ویژه هستند، شانس بیشتری در فرآیند پذیرش خواهند داشت.

طرح میزبان که از سال ۱۴۰۲ به طور جدی اجرایی شده، شکلی از مراقبت موقت است. در این طرح، کودکان به جای ماندن در مراکز بهزیستی، تا زمان تعیین تکلیف نهایی (بازگشت به خانواده اصلی یا واگذاری دائم)، به خانواده‌های واجد شرایط سپرده می‌شوند. تفاوت اصلی آن با فرزندخواندگی در این است که در طرح میزبان، شناسنامه کودک تغییر نمی‌کند و هدف اصلی، تجربه زندگی در محیط خانواده برای کودک است، نه لزوماً سرپرستی دائم.

حداقل سن برای متقاضیان (چه زوجین و چه زنان مجرد) ۳۰ سال تمام است. در مورد زوجین، کافی است یکی از آن‌ها بیش از ۳۰ سال داشته باشد. اگرچه سقف سنی دقیقی در قانون ذکر نشده، اما کمیته‌های فرزندخواندگی به تناسب سنی بین کودک و والدین بسیار اهمیت می‌دهند. به طور معمول، برای نوزادان و کودکان خردسال، اولویت با والدینی است که سن آن‌ها کمتر از ۴۵ سال باشد تا توانایی جسمی لازم برای تربیت کودک را داشته باشند.

بله، ایرانیان مقیم خارج از کشور نیز می‌توانند درخواست خود را در سامانه ثبت کنند. فرآیند ارزیابی این افراد با همکاری وزارت امور خارجه و از طریق کنسولگری‌ها یا دفاتر نمایندگی ایران انجام می‌شود. گزارش‌های مددکاری و بررسی‌های صلاحیت اخلاقی و مالی این متقاضیان در کشور محل اقامت تهیه شده و پس از تایید، در کمیته‌های تخصصی داخل کشور بررسی می‌شود. البته اولویت با متقاضیان ساکن در داخل کشور است.

کودکانی که تحت نظارت سازمان بهزیستی هستند و حکم سلب حضانت دائم یا موقت از والدین زیستی آن‌ها توسط دادگاه صادر شده باشد، در لیست واگذاری قرار می‌گیرند. این کودکان شامل نوزادان رها شده، کودکان بدسرپرستی که والدین آن‌ها صلاحیت ندارند و کودکان بی‌سرپرستی هستند که هیچ جد پدری یا بستگان نزدیکی برای نگهداری ندارند. اطلاعات دقیق این کودکان به دلیل مسائل امنیتی و روانی در سامانه عمومی منتشر نمی‌شود.

متقاضیان در هنگام ثبت‌نام در سامانه می‌توانند اولویت خود را در مورد جنسیت (دختر یا پسر) و رده سنی کودک اعلام کنند. با این حال، سازمان بهزیستی همواره توصیه می‌کند که خانواده‌ها دیدگاهی باز داشته باشند. تاکید بر ویژگی‌های ظاهری خاص مورد تایید پروتکل‌های روانشناختی نیست، زیرا هدف اصلی فرزندخواندگی تامین مصلحت کودک و ایجاد پیوند عاطفی است، نه انتخاب یک کالا بر اساس معیارهای زیبایی‌شناسی.

فرآیند با ورود به سایت www.adoption.behzisti.net و انتخاب گزینه ثبت‌نام آغاز می‌شود. ابتدا متقاضی باید اطلاعات هویتی و محل سکونت خود را وارد کند. سپس مدارک مورد نیاز (شناسنامه، سند ازدواج، گواهی اشتغال و...) بارگذاری می‌شود. پس از تایید اولیه سیستمی، پرونده به اداره بهزیستی شهرستان محل سکونت ارجاع شده و نوبت‌دهی برای مصاحبه‌های حضوری و بازدید مددکاری انجام می‌گیرد. در نهایت، در صورت تایید صلاحیت، متقاضی در لیست انتظار قرار می‌گیرد.

زمان انتظار به عوامل متعددی بستگی دارد و نمی‌توان عدد دقیقی اعلام کرد. برای نوزادان سالم، به دلیل تعداد بسیار زیاد متقاضیان اولویت اول، این زمان ممکن است بین ۲ تا ۵ سال طول بکشد. اما برای خانواده‌هایی که متقاضی سرپرستی کودکان با سن بالاتر (بالای ۵ سال) یا کودکان دارای بیماری‌های خاص و نیازهای ویژه هستند، فرآیند بسیار سریع‌تر انجام شده و ممکن است در کمتر از ۶ ماه به نتیجه برسد.

مددکاران اجتماعی بهزیستی حداقل در دو نوبت از محل سکونت متقاضیان بازدید می‌کنند. هدف از این بازدید، بررسی وضعیت رفاهی، ایمنی محل زندگی برای کودک، فضای اختصاصی برای استراحت و بازی کودک و همچنین سنجش روابط عاطفی بین اعضای خانواده است. مددکاران در این جلسات با تمامی ساکنین منزل گفتگو می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که محیط خانه برای ورود یک عضو جدید کاملاً آماده و پذیرا است.

متقاضیان باید در جلسات مشاوره فردی و زوجی شرکت کنند. این جلسات شامل تست‌های استاندارد شخصیت (مانند MMPI یا NEO) و مصاحبه‌های بالینی است. هدف، سنجش سلامت روان، میزان تاب‌آوری، انگیزه واقعی برای فرزندخواندگی، هماهنگی زوجین در شیوه‌های تربیتی و اطمینان از عدم وجود اختلالات شخصیتی است که ممکن است به کودک آسیب برساند. این مرحله یکی از حساس‌ترین بخش‌های تایید صلاحیت در سامانه است.

پس از تایید صلاحیت و انتخاب کودک، دادگاه حکم سرپرستی موقت صادر می‌کند و کودک به خانواده سپرده می‌شود. این دوره ۶ ماه طول می‌کشد. در این مدت، مددکاران بهزیستی به طور منظم (حداقل ۳ بار) از خانواده بازدید کرده و تماس‌های تلفنی برقرار می‌کنند تا روند پیوند عاطفی و سازگاری کودک با محیط جدید را ارزیابی کنند. اگر در پایان این دوره گزارش‌ها مثبت باشد، دادگاه حکم سرپرستی دائم و اجازه صدور شناسنامه را صادر خواهد کرد.

هر متقاضی پس از ثبت‌نام، یک کد رهگیری و پنل کاربری اختصاصی دریافت می‌کند. با ورود به بخش «پیگیری درخواست» در سامانه، می‌توان مشاهده کرد که پرونده در کدام مرحله (بررسی مدارک، ارجاع به مددکاری، انتظار در کمیته یا لیست انتظار نهایی) قرار دارد. همچنین تمامی تغییرات وضعیت پرونده و زمان ملاقات‌ها از طریق پیامک به شماره همراه ثبت شده در سامانه اطلاع‌رسانی می‌شود.

بله، اگر متقاضیان در مرحله مددکاری یا روانشناسی رد صلاحیت شوند، حق دارند اعتراض کتبی خود را به اداره کل بهزیستی استان مربوطه ارائه دهند. در این صورت، پرونده توسط تیم داوری متشکل از کارشناسان ارشد و مدیران استانی مجدداً بررسی می‌شود. گاهی ممکن است نیاز به تکرار تست‌ها یا مصاحبه با کارشناسان متفاوت باشد. در صورت رد نهایی در کمیته استانی، امکان شکایت در مراجع قضایی نیز طبق قانون محفوظ است.

پس از تایید نهایی صلاحیت در کمیته فرزندخواندگی استان، نام خانواده در لیست انتظار قرار می‌گیرد. زمانی که کودکی متناسب با شرایط و اولویت‌های خانواده پیدا شود، پرونده کودک به والدین معرفی می‌گردد. در صورت تمایل اولیه، یک جلسه ملاقات حضوری در شیرخوارگاه یا مرکز نگهداری ترتیب داده می‌شود. اگر پیوند اولیه برقرار شد، جلسات ملاقات تکرار می‌شود تا آمادگی لازم برای انتقال کودک به منزل فراهم گردد.

سازمان بهزیستی تنها مرجع کارشناسی است، اما تصمیم نهایی قانونی با دادگاه خانواده است. پس از تایید بهزیستی، متقاضیان به دادگاه معرفی می‌شوند. قاضی با بررسی گزارش‌های بهزیستی و احراز شرایط قانونی، ابتدا حکم سرپرستی موقت ۶ ماهه صادر می‌کند. پس از پایان این دوره و تایید نهایی بهزیستی، دادگاه حکم قطعی سرپرستی را صادر کرده و دستور تغییر شناسنامه کودک به نام والدین جدید را به اداره ثبت احوال ابلاغ می‌نماید.

در صفحه ورود به سامانه، گزینه‌ای تحت عنوان «فراموشی رمز عبور» تعبیه شده است. با کلیک بر روی آن و وارد کردن کد ملی و شماره همراهی که هنگام ثبت‌نام استفاده کرده‌اید، یک کد تایید موقت برای شما پیامک می‌شود. پس از وارد کردن کد، می‌توانید رمز عبور جدیدی تعریف کنید. اگر به شماره همراه قبلی دسترسی ندارید، باید حضوری به واحد فناوری اطلاعات اداره بهزیستی شهرستان خود مراجعه کنید تا اطلاعات شما بازنشانی شود.

سامانه معمولاً فایل‌های با فرمت JPG، JPEG و PDF را می‌پذیرد. دقت کنید که حجم هر فایل نباید از حد مجاز (معمولاً ۵۰۰ کیلوبایت تا ۱ مگابایت) فراتر رود. تصاویر باید کاملاً خوانا، بدون تاری و دارای کادربندی مناسب باشند. اسکن مدارک با دستگاه اسکنر اولویت دارد، اما استفاده از اپلیکیشن‌های اسکن گوشی موبایل نیز به شرط کیفیت بالا و عدم انعکاس نور روی مدارک بلامانع است.

این خطا زمانی رخ می‌دهد که پیش از این با کد ملی مذکور در سامانه ثبت‌نام شده باشد. ممکن است یکی از زوجین قبلاً اقدام به ثبت‌نام کرده باشد یا در سال‌های گذشته درخواستی ثبت شده و در آرشیو سیستم باقی مانده باشد. در چنین مواردی نباید مجدداً ثبت‌نام کنید؛ بلکه باید از طریق بخش بازیابی رمز عبور وارد پنل قبلی شوید یا برای ادغام پرونده‌ها به کارشناس فرزندخواندگی بهزیستی مراجعه نمایید.

پس از اینکه اطلاعات توسط کارشناس بهزیستی بررسی و تایید شد، دسترسی ویرایش مستقیم برای متقاضی بسته می‌شود. این کار برای جلوگیری از تغییرات ناگهانی در امتیازات و اولویت‌ها انجام می‌شود. اگر تغییر مهمی (مانند تغییر آدرس، شماره تلفن یا وضعیت شغلی) رخ داده است، باید از طریق بخش «ارسال پیام» در پنل کاربری اطلاع‌رسانی کنید یا مستندات جدید را به صورت حضوری به مددکار پرونده تحویل دهید تا در سیستم اعمال شود.

در حال حاضر سازمان بهزیستی اپلیکیشن مجزایی برای این منظور منتشر نکرده است. با این حال، وب‌سایت www.adoption.behzisti.net به صورت «ریسپانسیو» یا واکنش‌گرا طراحی شده و کاربران می‌توانند به راحتی از طریق مرورگر گوشی‌های هوشمند خود از تمامی امکانات آن استفاده کنند. توصیه می‌شود برای امنیت بیشتر و بارگذاری راحت‌تر مدارک، از نسخه دسکتاپ (کامپیوتر یا لپ‌تاپ) و مرورگرهای به‌روز مانند کروم یا فایرفاکس استفاده نمایید.

سامانه فرزندخواندگی از پروتکل‌های امنیتی استاندارد دولتی و گواهی SSL برای رمزنگاری داده‌ها استفاده می‌کند. دسترسی به اطلاعات متقاضیان تنها برای کارشناسان مجاز در سطوح مختلف (شهرستانی، استانی و کشوری) و با استفاده از توکن‌های امنیتی امکان‌پذیر است. همچنین تمامی فعالیت‌های کاربران و کارشناسان در سیستم ثبت (Log) می‌شود تا از هرگونه سوءاستفاده احتمالی از داده‌های حساس خانواده‌ها جلوگیری به عمل آید.

اگر در هنگام کار با سامانه با خطاهای سیستمی (مانند خطای ۵۰۰ یا عدم بارگذاری صفحات) مواجه شدید، ابتدا حافظه کش مرورگر خود را پاک کرده و مجدداً تلاش کنید. در صورت تداوم مشکل، می‌توانید از طریق بخش «تماس با ما» در سایت اصلی سازمان بهزیستی یا شماره تلفن‌های پشتیبانی فنی که معمولاً در فوتر سامانه درج شده است، موضوع را گزارش دهید. همچنین کارشناسان فرزندخواندگی در ادارات استانی می‌توانند مشکلات را به تیم فنی مرکز منتقل کنند.

بله، تمامی اطلاع‌رسانی‌های رسمی سامانه از طریق سرشماره‌های تایید شده سازمان بهزیستی ارسال می‌شود. این پیامک‌ها معمولاً شامل کد تایید، اعلام تغییر وضعیت پرونده یا دعوت به مصاحبه هستند. توجه داشته باشید که بهزیستی هرگز از طریق پیامک درخواست واریز وجه به حساب‌های شخصی یا کلیک بر روی لینک‌های مشکوک خارج از دامنه behzisti.net را نمی‌کند. در صورت دریافت چنین پیامک‌هایی، حتماً اصالت آن را از پنل کاربری خود چک کنید.

برای اضافه کردن مدارکی که پس از ثبت‌نام اولیه آماده شده‌اند (مانند گواهی عدم سوءپیشینه جدید یا مدارک تمکن مالی به‌روز)، باید به بخش «مدارک من» در پنل کاربری مراجعه کنید. اگر گزینه بارگذاری فعال نبود، از طریق بخش «تیکتینگ» یا پشتیبانی سامانه، درخواست باز شدن دسترسی ویرایش را ارسال کنید. در غیر این صورت، بهترین راه تحویل نسخه فیزیکی به مددکار مربوطه است تا پس از رویت، اسکن آن را در پرونده الکترونیک شما آپلود کند.

ثبت‌نام اولیه در سامانه www.adoption.behzisti.net کاملاً رایگان است و سازمان بهزیستی هیچ وجهی بابت ثبت درخواست دریافت نمی‌کند. فرآیند فرزندخواندگی یک امر انسانی و حمایتی است و خرید و فروش کودک یا دریافت مبالغ کلان توسط سازمان کاملاً غیرقانونی و کذب است. هزینه‌های جانبی تنها مربوط به امور اداری، پزشکی و قضایی است که توسط نهادهای مربوطه (مانند قوه قضاییه یا آزمایشگاه‌ها) دریافت می‌شود.

متقاضیان ملزم به انجام آزمایش‌های کامل سلامت جسمی، عدم اعتیاد و تست‌های روانشناسی هستند. هزینه این آزمایش‌ها بر اساس تعرفه‌های مصوب وزارت بهداشت و سازمان نظام روانشناسی در مراکز طرف قرارداد یا دولتی محاسبه می‌شود. این هزینه‌ها مستقیماً توسط متقاضی به آزمایشگاه یا مرکز مشاوره پرداخت می‌گردد و ارتباطی به بودجه بهزیستی ندارد. به طور تقریبی، مجموع این هزینه‌ها برای یک زوج ممکن است بین ۳ تا ۷ میلیون تومان متغیر باشد.

تمکن مالی به معنای ثروتمند بودن نیست، بلکه به معنای توانایی تامین هزینه‌های متعارف زندگی و تحصیل کودک است. متقاضیان باید دارای شغل پایدار، بیمه و مسکن (ملکی یا استیجاری مطمئن) باشند. کارشناسان بهزیستی با بررسی فیش حقوقی، حکم کارگزینی یا جواز کسب، سطح درآمد خانواده را ارزیابی می‌کنند. هدف این است که اطمینان حاصل شود ورود کودک باعث بروز بحران مالی در خانواده نمی‌شود و کودک از حداقل‌های رفاهی برخوردار خواهد بود.

طبق ماده ۱۴ قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست، دادگاه می‌تواند متقاضی را مکلف کند که بخشی از اموال خود را به نام کودک صلح کند یا متعهد شود که پس از فوت، سهمی از ارث برای او در نظر بگیرد. از آنجایی که فرزندخوانده طبق شرع از والدین ارث نمی‌برد، این راهکار قانونی برای تامین آینده مالی کودک پیش‌بینی شده است. میزان این اموال معمولاً بر اساس توان مالی خانواده و نظر قاضی تعیین می‌شود (مثلاً دانگ یک آپارتمان یا مبلغی در حساب سپرده).

بله، یکی از روش‌های جایگزین یا مکمل برای تامین مالی آینده کودک، افتتاح حساب پس‌انداز یا برقراری بیمه عمر و سرمایه‌گذاری به نفع کودک است. بسیاری از قضات و کمیته‌های بهزیستی، خانواده‌ها را ملزم می‌کنند که از بدو ورود کودک، او را تحت پوشش بیمه عمر قرار دهند تا در آینده منبع مالی مشخصی برای تحصیل یا اشتغال داشته باشد. این مورد به ویژه برای خانواده‌هایی که املاک زیادی برای صلح ندارند، بسیار کاربردی است.

هزینه‌های مربوط به طرح دعوا در دادگاه خانواده، صدور حکم سرپرستی و در نهایت ابطال شناسنامه قبلی و صدور شناسنامه جدید با نام والدین سرپرست، طبق تعرفه‌های خدمات قضایی و سازمان ثبت احوال محاسبه می‌شود. این مبالغ معمولاً ناچیز بوده و در مجموع شامل هزینه‌های تمبر، دادرسی و خدمات دفاتر پیشخوان دولت است که در سال ۱۴۰۳ مجموعاً کمتر از ۲ میلیون تومان برآورد می‌شود.

در فرزندخواندگی دائم، اصل بر این است که خانواده توانایی مالی اداره زندگی کودک را دارد و بهزیستی مستمری پرداخت نمی‌کند. اما در «طرح میزبان» یا «امدادبگیران» (که کودک نزد بستگان است)، سازمان ماهانه مبلغی را به عنوان کمک‌هزینه نگهداری به خانواده پرداخت می‌کند. همچنین برای کودکان دارای معلولیت شدید که به فرزندخواندگی سپرده می‌شوند، ممکن است برخی خدمات توانبخشی یا کمک‌هزینه‌های درمانی از سوی سازمان ادامه یابد.

خیر، هزینه‌هایی که بابت آزمایش‌های پزشکی، تست‌های روانشناسی، مشاوره و یا هزینه‌های دادرسی به مراکز ذی‌صلاح پرداخت شده است، غیرقابل بازگشت هستند. این هزینه‌ها بابت خدماتی است که توسط آن مراکز ارائه شده است. سازمان بهزیستی نیز همان‌طور که وجهی دریافت نکرده، مسئولیتی در قبال استرداد هزینه‌های انجام شده در بخش‌های خصوصی یا سایر نهادها ندارد.

از لحظه‌ای که کودک با حکم موقت دادگاه به خانواده تحویل داده می‌شود، تمامی هزینه‌های جاری شامل خوراک، پوشاک، درمان و آموزش بر عهده والدین سرپرست است. خانواده باید با کودک مانند فرزند حقیقی خود رفتار کرده و تمامی نیازهای او را تامین کند. البته در این مدت، نظارت بهزیستی ادامه دارد و در صورت بروز بیماری‌های خاص که از قبل وجود داشته، سازمان ممکن است در فرآیند درمان همکاری‌های مشاوره‌ای ارائه دهد.

این قانون تحول بزرگی در نظام فرزندخواندگی ایران ایجاد کرد. از مهم‌ترین تغییرات آن می‌توان به اجازه سرپرستی به دختران و زنان مجرد، امکان سرپرستی برای خانواده‌های دارای فرزند، و همچنین امکان واگذاری کودکان «بدسرپرست» (که والدین دارند اما صلاحیت ندارند) اشاره کرد. پیش از این قانون، تنها کودکان کاملاً بی‌سرپرست قابل واگذاری بودند. همچنین فرآیند صدور شناسنامه و نظارت‌های پس از واگذاری در این قانون بسیار دقیق‌تر و به نفع مصلحت کودک تنظیم شده است.

در حقوق ایران که بر پایه فقه اسلامی است، فرزندخوانده از والدین سرپرست ارث نمی‌برد و والدین نیز از او ارث نمی‌برند. برای جبران این نقیصه قانونی و تامین مالی کودک، قانون‌گذار راهکارهایی مانند «صلح عمری»، «هبه» یا «وصیت تا ثلث اموال» را پیش‌بینی کرده است. دادگاه‌ها معمولاً صدور حکم دائم را منوط به انجام یکی از این تعهدات مالی می‌کنند تا آینده کودک پس از فوت سرپرستان تضمین شود.

اگر حکم صادر شده «سلب حضانت دائم» باشد، بازگشت کودک به خانواده اصلی بسیار دشوار و تقریباً غیرممکن است، مگر اینکه ثابت شود حکم اولیه بر اساس اطلاعات غلط بوده است. اما در مورد کودکان «بدسرپرست»، اگر والدین اصلی صلاحیت خود را مجدداً در دادگاه ثابت کنند، اولویت با خانواده زیستی است. به همین دلیل بهزیستی تلاش می‌کند تنها کودکانی را به فرزندخواندگی دائم بدهد که احتمال بازگشت آن‌ها به خانواده اصلی نزدیک به صفر باشد.

پس از صدور حکم قطعی سرپرستی توسط دادگاه، والدین به اداره ثبت احوال مراجعه می‌کنند. در شناسنامه جدید، نام والدین سرپرست در ستون پدر و مادر درج شده و نام خانوادگی پدر سرپرست به کودک داده می‌شود. همچنین والدین حق دارند نام کوچک کودک را تغییر دهند. در صفحات توضیحات شناسنامه والدین و کودک، به دستور دادگاه، اشاره کوتاهی به شماره حکم سرپرستی می‌شود، اما در ظاهر شناسنامه، تفاوتی با شناسنامه‌های عادی وجود ندارد.

بله، اما تنها در موارد بسیار خاص و با حکم دادگاه. فسخ سرپرستی می‌تواند به درخواست سازمان بهزیستی (در صورت احراز سوءرفتار والدین)، درخواست خودِ والدین سرپرست (در صورت بروز شرایط حاد و غیرقابل تحمل) یا درخواست خودِ فرزند (پس از رسیدن به سن قانونی) انجام شود. دادگاه تنها زمانی با فسخ موافقت می‌کند که مصلحت عالیه کودک در خطر باشد یا ادامه رابطه به هیچ وجه امکان‌پذیر نباشد. فرآیند فسخ بسیار پیچیده و دارای تبعات حقوقی سنگین است.

زنان مجرد طبق قانون تنها می‌توانند سرپرستی کودکان دختر را بر عهده بگیرند. همچنین اگر زن مجرد پس از سرپرستی تصمیم به ازدواج بگیرد، باید مشخصات همسر خود را به سازمان بهزیستی و دادگاه اعلام کند. صلاحیت همسر وی باید مجدداً توسط بهزیستی بررسی و تایید شود. در صورت تایید، سرپرستی به صورت مشترک به زوجین واگذار می‌شود و در صورت عدم تایید، دادگاه ممکن است در مورد ادامه سرپرستی توسط خانم تصمیم جدیدی اتخاذ کند.

متقاضیان نباید دارای محکومیت کیفری موثر باشند. جرایمی مانند کودک‌آزاری، جرایم علیه عفت عمومی، اعتیاد به مواد مخدر، کلاهبرداری‌های سنگین و هرگونه جرمی که نشان‌دهنده عدم صلاحیت اخلاقی یا خطر برای سلامت کودک باشد، باعث رد صلاحیت دائم می‌شود. ارائه گواهی عدم سوءپیشینه از پلیس +۱۰ برای تمامی متقاضیان الزامی است و توسط کارشناسان حقوقی بهزیستی به دقت بررسی می‌گردد.

طبق قانون، فرزندخوانده حق دارد پس از رسیدن به سن قانونی (۱۸ سال تمام) از هویت اصلی خود مطلع شود. سازمان بهزیستی اطلاعات والدین زیستی را در پرونده‌های محرمانه نگهداری می‌کند. اگر فرد پس از ۱۸ سالگی تقاضای دسترسی به این اطلاعات را داشته باشد، بهزیستی با همراهی تیم‌های مشاوره و روانشناسی، این اطلاعات را در اختیار او قرار می‌دهد تا از بروز شوک‌های عاطفی جلوگیری شود. جستجوی والدین اصلی یک حق قانونی برای فرد است.

اگرچه پس از صدور شناسنامه دائم، رابطه والدین و کودک یک رابطه قانونی و پایدار است، اما سازمان بهزیستی طبق قانون حق دارد تا زمان رسیدن کودک به سن ۱۸ سالگی، به صورت دوره‌ای و غیرمستقیم بر وضعیت او نظارت کند. این نظارت‌ها معمولاً به صورت تماس‌های تلفنی یا دعوت به جلسات مشاوره‌ای سالانه است تا اطمینان حاصل شود که کودک در شرایط مناسبی رشد می‌کند و حقوق قانونی و مالی او (مانند اموال صلح شده) محفوظ مانده است.