راهنمای کامل سفر به جزیره هرمز؛ سرزمین خاک‌های رنگی

جزیره هرمز در دهانه تنگه هرمز و در ۸ کیلومتری بندرعباس واقع شده است. علت شهرت آن به جزیره رنگین‌کمان، تنوع بی‌نظیر مواد معدنی و سنگ‌های مختلف در خاک آن است که بیش از ۷۰ طیف رنگی از جمله قرمز، زرد، سفید، بنفش و نقره‌ای را ایجاد کرده‌اند. این تنوع رنگی ناشی از اکسیدهای آهن و سایر ترکیبات شیمیایی در ساختار زمین‌شناسی گنبد نمکی هرمز است که منظره‌ای شبیه به یک تابلوی نقاشی بزرگ را در دل خلیج فارس خلق کرده است.

بهترین زمان برای سفر به هرمز از اواسط آبان ماه تا اواخر اسفند ماه است. در این بازه زمانی، دمای هوا بسیار مطبوع و بین ۱۸ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد متغیر است و رطوبت هوا (شرجی) در کمترین حالت خود قرار دارد. سفر در فصل تابستان به دلیل گرمای طاقت‌فرسا که گاهی به بالای ۴۵ درجه می‌رسد و رطوبت بسیار بالا، برای گردشگران توصیه نمی‌شود، مگر اینکه قصد تجربه گرمای جنوب و خلوتی جزیره را داشته باشند.

جاذبه‌های اصلی هرمز شامل دره مجسمه‌ها با صخره‌های عجیب و خیال‌انگیز، ساحل سرخ که آب دریا در آن به رنگ قرمز است، دره رنگین‌کمان با کوه‌های چندرنگ، الهه نمک (کوه نمکی فیروزه‌ای)، غارهای دریایی و قلعه پرتغالی‌ها است. همچنین موزه دکتر نادعلیان که آثار هنری محیطی را به نمایش می‌گذارد و ساحل محیط‌زیست برای تماشای غروب، از نقاطی هستند که هیچ گردشگری نباید فرصت بازدید از آن‌ها را در طول سفر خود از دست بدهد.

بله، هرمز مقصدی امن و جذاب برای خانواده‌هاست، اما باید توجه داشت که زیرساخت‌های رفاهی آن مانند هتل‌های لوکس محدود است. برای کودکان، تماشای خاک‌های رنگی و سواری با موتورهای سه‌چرخ (تک‌تک) بسیار هیجان‌انگیز است. با این حال، به دلیل پیاده‌روی در مسیرهای خاکی و سنگی در برخی دره‌ها، توصیه می‌شود کفش مناسب همراه داشته باشید و در ساعات اوج تابش آفتاب، مراقب گرمازدگی کودکان باشید. همچنین امکانات درمانی جزیره در حد یک مرکز جامع سلامت است.

رنگ قرمز ساحل و آب دریا در این منطقه به دلیل وجود مقادیر بسیار بالای اکسید آهن (هماتیت) در خاک است. این خاک که محلی‌ها به آن «گِلک» می‌گویند، با موج‌های دریا ترکیب شده و آب را به رنگ سرخ درمی‌آورد. شنا در این ساحل مجاز است و خطری برای سلامتی ندارد، اما باید بدانید که رنگ قرمز خاک به شدت ماندگار است و ممکن است لباس‌های شنای شما را برای همیشه رنگی کند، بنابراین بهتر است از لباس‌های تیره استفاده کنید.

دره مجسمه‌ها مسیری صخره‌ای است که بر اثر فرسایش باد و باران در طول هزاران سال، سنگ‌ها به شکل‌های عجیبی شبیه به حیوانات (مانند عقاب، اژدها و فیل) درآمده‌اند. با کمی تخیل می‌توان در هر صخره شکلی خاص را دید. انتهای این دره به پرتگاهی مرتفع ختم می‌شود که منظره‌ای بی‌نظیر و پانوراما از خلیج فارس را پیش چشم گردشگران قرار می‌دهد. این مکان یکی از بهترین نقاط برای عکاسی و تماشای عظمت زمین‌شناسی جزیره هرمز محسوب می‌شود.

پوشش گیاهی هرمز به دلیل خاک شور و اقلیم گرم، عمدتاً شامل گیاهان مقاوم مانند درختان کُنار، کهور و کرت است. در بخش‌های بسیار کوچکی از سواحل، جنگل‌های حرا نیز دیده می‌شوند. از نظر حیات وحش، هرمز زیستگاه آهوان (جبیر) است که گاهی در دشت‌های مرکزی دیده می‌شوند. همچنین سواحل جزیره محل تخم‌گذاری لاک‌پشت‌های پوزه عقابی در اواخر زمستان و اوایل بهار است و پرندگان مهاجر زیادی در فصول سرد سال در این منطقه دیده می‌شوند.

مردم هرمز بسیار خونگرم، مهمان‌نواز و دارای فرهنگی غنی هستند که با دریا گره خورده است. لباس سنتی زنان شامل شلوارهای بندری با رودوزی‌های زیبا و برقع (نقاب) است. موسیقی زار و عود در فرهنگ آن‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد. مردم محلی به زبان فارسی با گویش بندری صحبت می‌کنند. احترام به عقاید محلی، عدم عکاسی بدون اجازه از بومیان و خرید از صنایع دستی آن‌ها (مانند نقاشی با خاک یا سوزن‌دوزی) به پایداری اقتصاد محلی و حفظ فرهنگ آن‌ها کمک می‌کند.

برای رفتن به هرمز از بندرعباس، باید به اسکله شهید حقانی مراجعه کنید. شناورهای تندرو (اتوبوس دریایی) در ساعات مشخصی از روز (معمولاً از ۷ صبح تا ۱۰ شب هر یک الی دو ساعت یکبار) به سمت هرمز حرکت می‌کنند. طول مسیر حدود ۴۰ تا ۵۰ دقیقه است. توصیه می‌شود حتماً قبل از حرکت، وضعیت جوی را چک کنید، زیرا در صورت طوفانی بودن دریا، حرکت شناورها متوقف می‌شود. بلیط را می‌توانید به صورت حضوری در اسکله یا از طریق سامانه‌های آنلاین تهیه کنید.

بله، مسافران می‌توانند از اسکله شهید ذاکری قشم به صورت مستقیم به هرمز بروند. معمولاً دو نوبت حرکت در صبح (حدود ساعت ۷ و ۹ صبح) و دو نوبت بازگشت در عصر (حدود ساعت ۳ و ۵ عصر) وجود دارد. طول این مسیر دریایی حدود ۵۰ دقیقه است. به دلیل محدود بودن تعداد شناورها در این مسیر نسبت به مسیر بندرعباس، حتماً باید نیم ساعت قبل از حرکت در اسکله حضور داشته باشید تا بلیط تهیه کنید و از ظرفیت شناور مطمئن شوید.

در هرمز خودروی شخصی گردشگری وجود ندارد. اصلی‌ترین وسیله جابه‌جایی، موتورهای سه‌چرخ (تک‌تک) هستند که ظرفیت ۶ تا ۷ نفر را دارند و رانندگان آن‌ها معمولاً نقش راهنما را هم ایفا می‌کنند. همچنین امکان اجاره دوچرخه برای گشت‌زنی دور جزیره (مسیر ۲۴ کیلومتری جاده ساحلی) و یا اجاره موتور برقی وجود دارد. برای کسانی که به دنبال تجربه آرام‌تری هستند، پیاده‌روی در مسیرهای مشخص شده نیز گزینه‌ای جذاب است، اما برای دیدن کل جزیره در یک روز، موتور سه‌چرخ بهترین گزینه است.

وسایل ضروری شامل کفش پیاده‌روی راحت و مقاوم، کلاه لبه‌دار، عینک آفتابی، کرم ضدآفتاب قوی، صندل برای سواحل، و لباس‌های نخی و خنک است. اگر قصد کمپینگ دارید، کیسه خواب و تجهیزات کامل همراه ببرید. همچنین به دلیل محدودیت دستگاه‌های خودپرداز، مقداری پول نقد همراه داشته باشید. یک پاوربانک برای شارژ گوشی، داروهای شخصی و یک بطری آب چندبار مصرف برای کاهش مصرف پلاستیک نیز از الزامات سفر به این جزیره بکر و زیبا محسوب می‌شود.

هرمز فاقد هتل‌های بزرگ و چند ستاره است. اقامت در این جزیره عمدتاً در اقامتگاه‌های بوم‌گردی، هاستل‌ها و خانه‌های محلی انجام می‌شود. برای رزرو می‌توانید از سایت‌های معتبر رزرو آنلاین اقامتگاه استفاده کنید یا از طریق صفحات اجتماعی اقامتگاه‌های بوم‌گردی اقدام نمایید. در فصول شلوغ (پیک سفر)، حتماً از دو تا سه هفته قبل رزرو خود را قطعی کنید. اقامت در این مکان‌ها فرصتی عالی برای چشیدن غذاهای خانگی محلی و آشنایی نزدیک با سبک زندگی مردم جزیره فراهم می‌کند.

اگر فقط یک روز فرصت دارید، صبح زود با اولین شناور وارد جزیره شوید. یک موتور سه‌چرخ اجاره کنید و مسیر را با قلعه پرتغالی‌ها شروع کنید. سپس به سمت الهه نمک، دره رنگین‌کمان و دره مجسمه‌ها بروید. ناهار را در یکی از رستوران‌های محلی (ماهی یا میگو) میل کنید. عصر را در ساحل سرخ و ساحل نقره‌ای بگذرانید و در نهایت با تماشای غروب در جاده ساحلی، به سمت اسکله برای بازگشت حرکت کنید. این مسیر حدود ۶ تا ۷ ساعت زمان نیاز دارد.

به طور کلی ورود خودروی شخصی به هرمز برای گردشگران ممنوع یا بسیار دشوار است. لندینگ‌کرافت‌ها (شناورهای حمل خودرو) عمدتاً بین بندرعباس و قشم یا پل و لافت تردد می‌کنند. هرمز جزیره‌ای کوچک با جاده‌های محدود است و سیاست محلی بر حفظ بافت سنتی و کاهش آلودگی استوار است. بنابراین، توصیه می‌شود خودروی خود را در پارکینگ‌های معتبر اسکله شهید حقانی در بندرعباس پارک کرده و با اتوبوس دریایی به جزیره سفر کنید تا هم در هزینه‌ها صرفه‌جویی شود و هم آرامش جزیره حفظ گردد.

در مرکز شهر هرمز و مناطق مسکونی، آنتن‌دهی اپراتورهای همراه اول و ایرانسل خوب است و اینترنت 4G در دسترس می‌باشد. اما با فاصله گرفتن از شهر و ورود به دره‌ها (مانند دره مجسمه‌ها یا بخش‌های پشتی جزیره)، آنتن‌دهی به شدت ضعیف شده یا کاملاً قطع می‌شود. اگر برای مسیریابی به نقشه نیاز دارید، حتماً پیش از خروج از شهر، نقشه آفلاین منطقه را دانلود کنید. در اکثر اقامتگاه‌های بوم‌گردی نیز سرویس وای‌فای برای استفاده میهمانان فراهم شده است.

رنگی بودن خاک هرمز نتیجه فرآیندهای زمین‌شناسی پیچیده در یک گنبد نمکی است. رنگ قرمز ناشی از اکسید آهن (هماتیت)، رنگ زرد ناشی از ترکیبات گوگردی و لیمونیت، و رنگ‌های سفید و نقره‌ای ناشی از نمک و میکا هستند. همچنین وجود کانی‌هایی مانند پیریت (طلای ابلهان)، دولومیت و انواع سنگ‌های آتشفشانی و رسوبی در کنار هم، این پالت رنگی را ایجاد کرده است. این جزیره در واقع یک آزمایشگاه طبیعی زمین‌شناسی است که تاریخچه شکل‌گیری زمین را در لایه‌های خود جای داده است.

جزیره هرمز منابع آب شیرین سطحی یا زیرزمینی پایدار ندارد. آب مصرفی جزیره از طریق دستگاه‌های آب‌شیرین‌کن صنعتی از دریا تأمین می‌شود. این آب برای شستشو مناسب است اما برای آشامیدن، اکثر ساکنان و گردشگران از آب‌های معدنی بسته‌بندی شده استفاده می‌کنند. به گردشگران توصیه می‌شود برای حفظ محیط زیست، از گالن‌های بزرگ آب استفاده کرده و بطری‌های کوچک خود را پر کنند تا حجم زباله پلاستیکی در جزیره که سیستم بازیافت محدودی دارد، افزایش نیابد.

الهه نمک یا «فرش نمکی»، یک کوه نمکی بزرگ است که بر اثر بالا آمدن توده‌های نمک از اعماق زمین به سطح (دیاپیریسم نمکی) شکل گرفته است. بلورهای نمک در این منطقه به دلیل خلوص بالا و وجود برخی عناصر کمیاب، رنگ‌های فیروزه‌ای و سفید درخشانی دارند. فرسایش توسط باران‌های سیل‌آسا باعث ایجاد شیارهای عمودی و غارهای نمکی در این کوه شده است. این ساختار نه تنها زیباست، بلکه به دلیل جذب صدا توسط نمک، فضایی بسیار آرام و ساکت در اطراف خود ایجاد می‌کند.

برای ثبت بهترین رنگ‌ها در هرمز، «ساعت طلایی» یعنی کمی بعد از طلوع آفتاب و کمی قبل از غروب، بهترین زمان است. در این زمان، نور مایل باعث می‌شود بافت خاک و تضاد رنگ‌ها (کنتراست) به خوبی نمایان شود. در ظهر به دلیل تابش عمودی آفتاب، رنگ‌ها کمی تخت و بی‌روح به نظر می‌رسند. برای عکاسی از ساحل نقره‌ای، شب‌های مهتابی یا استفاده از فلاش در شب می‌تواند درخشش ذرات میکا را به زیبایی به تصویر بکشد. همچنین فیلتر پلاریزه برای حذف بازتاب نور از سطح دریا توصیه می‌شود.

بله، خاک سرخ هرمز که محلی‌ها به آن «گِلک» می‌گویند، تنها خاک خوراکی جهان محسوب می‌شود. این خاک هیچ‌گونه ناخالصی سمی ندارد و سرشار از آهن است. بومیان از آن به عنوان ادویه در پخت نان محلی (تُمُشی) و تهیه نوعی سس یا چاشنی به نام «سوراغ» استفاده می‌کنند. سوراغ ترکیبی از ماهی مومغ، خاک سرخ و پوست نارنج است که پس از مدتی تخمیر، طعمی شور و منحصر‌به‌فرد پیدا می‌کند. البته مصرف آن باید در حد اعتدال باشد.

مدیریت پسماند در هرمز یکی از چالش‌های اصلی محیط زیستی است. به دلیل سنگی بودن زمین، حفر چاه‌های فاضلاب سنتی دشوار است و برخی مناطق دارای سیستم تصفیه هستند. زباله‌های خشک معمولاً جمع‌آوری و به خارج از جزیره منتقل می‌شوند، اما ظرفیت این سیستم محدود است. از گردشگران درخواست می‌شود به هیچ وجه زباله‌های خود را در طبیعت رها نکنند و تا حد امکان زباله‌های غیرقابل تجزیه (مانند باتری یا پلاستیک‌های خاص) را با خود به شهر مبدأ بازگردانند تا فشار کمتری به اکوسیستم جزیره وارد شود.

تنگه هرمز یکی از حیاتی‌ترین آبراه‌های جهان است که خلیج فارس را به دریای عمان و اقیانوس هند متصل می‌کند. حدود یک‌پنجم نفت مصرفی جهان از این تنگه عبور می‌کند. جزیره هرمز به دلیل قرارگیری در دهانه این تنگه، در طول تاریخ همواره اهمیت نظامی و تجاری بالایی داشته است. قلعه پرتغالی‌ها که در قرن ۱۶ میلادی ساخته شده، گواهی بر تلاش قدرت‌های استعماری برای کنترل این نقطه حساس جغرافیایی و تسلط بر مسیرهای تجاری ادویه و ابریشم در گذشته است.

در برخی شب‌های سال، به ویژه در فصول سرد که دمای آب کاهش می‌یابد، سواحل هرمز شاهد پدیده بیولومینسانس یا درخشش آبی فیتوپلانکتون‌ها هستند. این موجودات ریز میکروسکوپی در اثر تلاطم آب (موج یا حرکت دست در آب) نوری آبی‌رنگ از خود ساطع می‌کنند. تماشای این پدیده در سواحل تاریک و دور از آلودگی نوری شهر، تجربه‌ای جادویی است. بهترین زمان برای دیدن آن‌ها شب‌های بدون ماه (ماه نو) است که تاریکی مطلق اجازه می‌دهد درخشش ضعیف آن‌ها به وضوح دیده شود.

قیمت بلیط اتوبوس دریایی در سال ۱۴۰۲ و اوایل ۱۴۰۳ برای مسیر رفت حدود ۸۰ تا ۱۰۰ هزار تومان برای هر نفر (بسته به نوع شناور و مصوبات استانی) متغیر است. این قیمت برای گردشگران و افراد غیربومی متفاوت از نرخ بومیان است. بلیط‌ها در اسکله شهید حقانی صادر می‌شوند و ارائه کارت ملی برای ثبت در سامانه دریانوردی الزامی است. توصیه می‌شود برای اطمینان از آخرین نرخ‌ها، قبل از سفر سایت‌های رسمی سازمان بنادر و دریانوردی را چک کنید.

هزینه اجاره موتور سه‌چرخ برای یک گشت کامل دور جزیره (که معمولاً ۳ تا ۴ ساعت طول می‌کشد) بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان متغیر است. این مبلغ برای کل موتور است که می‌تواند تا ۶ نفر را جابه‌جا کند، بنابراین برای گروه‌ها بسیار به‌صرفه است. اگر بخواهید راننده در هر جاذبه منتظر شما بماند یا زمان بیشتری صرف کنید، ممکن است هزینه توافقی افزایش یابد. در ایام نوروز و تعطیلات خاص، این قیمت‌ها ممکن است تا ۲۰ درصد افزایش پیدا کند.

هزینه یک وعده ناهار شامل غذاهای دریایی (مانند قلیه ماهی، میگو سوخاری یا ماهی سرخ‌شده) در رستوران‌های محلی هرمز بین ۲۰۰ تا ۴۵۰ هزار تومان متغیر است. غذاهای ساده‌تر مثل نان تمشی با پنیر و تخم‌مرغ که به عنوان صبحانه یا میان‌وعده مصرف می‌شود، قیمتی بسیار ارزان (حدود ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان) دارند. با توجه به اینکه مواد اولیه دریایی تازه هستند، کیفیت غذاها نسبت به قیمت آن‌ها بسیار ارزشمند است. رستوران‌های بوم‌گردی معمولاً منوی محدودتر اما با کیفیت خانگی ارائه می‌دهند.

هزینه اقامت در اقامتگاه‌های بوم‌گردی هرمز بسته به امکانات (اتاق اختصاصی یا اشتراکی، داشتن کولر و سرویس بهداشتی داخل اتاق) متفاوت است. به طور میانگین، برای هر نفر در اتاق‌های اشتراکی (هاستل) بین ۲۰۰ تا ۳۵۰ هزار تومان و برای اتاق‌های اختصاصی دو یا سه‌تخته بین ۸۰۰ هزار تا ۱.۵ میلیون تومان به ازای هر شب هزینه دریافت می‌شود. این مبالغ معمولاً شامل صبحانه محلی نیز هستند. در فصول کم‌گردشگر (تابستان)، می‌توانید تخفیف‌های خوبی از صاحبان اقامتگاه بگیرید.

برای یک سفر متوسط دو روزه برای هر نفر (بدون هزینه پرواز یا قطار به بندرعباس)، بودجه‌ای بین ۲ تا ۳.۵ میلیون تومان مناسب است. این بودجه شامل بلیط رفت و برگشت شناور، یک شب اقامت در بوم‌گردی، ۴ وعده غذایی، هزینه گشت دور جزیره با موتور سه‌چرخ و خرید مقداری صنایع دستی است. اگر قصد کمپینگ داشته باشید و خودتان آشپزی کنید، این هزینه می‌تواند تا زیر ۱.۵ میلیون تومان کاهش یابد، در حالی که سفرهای لوکس‌تر با گشت‌های اختصاصی هزینه بیشتری خواهند داشت.

اجاره دوچرخه برای یک روز کامل حدود ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار تومان هزینه دارد که گزینه‌ای عالی برای ورزشکاران و کسانی است که می‌خواهند با سرعت کم از مناظر لذت ببرند. موتورهای برقی (اسکوتر) نیز با قیمتی حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان برای چند ساعت اجاره داده می‌شوند. توجه داشته باشید که مسیرهای جزیره دارای سربالایی و سرازیری هستند، لذا اگر آمادگی جسمانی بالایی ندارید، موتور برقی یا موتور سه‌چرخ گزینه‌های منطقی‌تری نسبت به دوچرخه معمولی هستند.

در حال حاضر برای اکثر جاذبه‌های طبیعی هرمز مانند دره مجسمه‌ها، ساحل سرخ و دره رنگین‌کمان ورودیه‌ای دریافت نمی‌شود و بازدید از آن‌ها رایگان است. تنها برای اماکن تاریخی و فرهنگی مانند «قلعه پرتغالی‌ها» و «موزه دکتر نادعلیان» باید بلیط تهیه کنید که هزینه آن مبلغ ناچیزی (حدود ۲۰ تا ۵۰ هزار تومان) است. البته زمزمه‌هایی مبنی بر طرح‌های ساماندهی و دریافت ورودی برای کل جزیره جهت امور نظافتی و محیط زیستی شنیده می‌شود که هنوز به طور کامل اجرایی نشده است.

صنایع دستی هرمز شامل نقاشی‌های شیشه‌ای با خاک رنگی، زیورآلات ساخته شده با صدف، لباس‌های سوزن‌دوزی شده و ادویه‌های محلی است. بطری‌های کوچک خاک رنگی (که توصیه به خرید نمی‌شود) یا نقاشی‌ها بین ۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان قیمت دارند. شلوارهای بندری کار شده ممکن است تا چند میلیون تومان ارزش داشته باشند. ادویه سوراغ و مهیاوه نیز در بسته‌بندی‌های کوچک با قیمت ۳۰ تا ۷۰ هزار تومان قابل تهیه است. خرید این محصولات مستقیم‌ترین راه برای حمایت از اقتصاد زنان بومی جزیره است.

خروج هرگونه خاک، سنگ و صدف از جزیره هرمز به طور جدی ممنوع است. این قانون برای حفظ اکوسیستم شکننده و زیبایی‌های طبیعی جزیره وضع شده است. در گیت‌های بازرسی اسکله هرمز و بندرعباس، کیف‌های مسافران بررسی می‌شود و در صورت مشاهده خاک، علاوه بر ضبط آن، ممکن است فرد خاطی با جریمه‌های نقدی سنگین یا ممانعت از سفر مواجه شود. برداشت خاک توسط هزاران گردشگر در سال، باعث تخریب جبران‌ناپذیر مناظر طبیعی می‌شود، لذا خواهشمند است فقط با عکس‌هایتان خاطره بسازید.

کمپینگ در بسیاری از سواحل هرمز مجاز است، اما قوانینی برای آن وجود دارد. برپایی کمپ نباید مانع دسترسی عموم به ساحل شود یا در نزدیکی مناطق نظامی باشد. همچنین روشن کردن آتش مستقیم روی خاک‌های رنگی ممنوع است زیرا باعث تغییر رنگ دائمی خاک می‌شود (حتماً از منقل استفاده کنید). مسافران موظفند تمام زباله‌های خود را جمع‌آوری کنند. در برخی فصول شلوغ، ممکن است پلیس یا محیط‌بانی محدودیت‌هایی برای کمپینگ در سواحل خاص جهت حفظ امنیت یا محیط زیست اعمال کند.

استفاده از پهپاد در جزیره هرمز به دلیل وجود مناطق حساس نظامی و مرزی، بدون داشتن مجوز رسمی از مراجع ذی‌صلاح (مانند فرمانداری یا سپاه) اکیداً ممنوع است. در صورت پرواز دادن پهپاد بدون مجوز، دستگاه توسط نیروهای امنیتی ضبط شده و فرد خاطی تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرد. اگر قصد تصویربرداری حرفه‌ای دارید، حتماً از قبل مراحل اداری دریافت مجوز را طی کنید، در غیر این صورت به دوربین‌های معمولی و گوشی‌های هوشمند برای عکاسی اکتفا نمایید.

مانند سایر نقاط ایران، رعایت قوانین پوشش رسمی الزامی است. با این حال، به دلیل شرایط اقلیمی و توریستی بودن منطقه، استفاده از لباس‌های نخی خنک، کلاه‌های آفتاب‌گیر و صندل مرسوم است. احترام به فرهنگ بومی و مذهبی مردم جزیره بسیار مهم است. توصیه می‌شود در محیط‌های روستایی و شهری هرمز، پوششی متناسب با عرف جامعه محلی داشته باشید تا از ایجاد حساسیت‌های فرهنگی جلوگیری شود. در سواحل دورافتاده نیز رعایت حریم‌های قانونی و اخلاقی برای حفظ امنیت خود گردشگران ضروری است.

ورود حیوانات خانگی به شناورهای مسافربری قوانین خاصی دارد؛ معمولاً حیوان باید در باکس مخصوص باشد و در بخش عرشه یا محل مشخص شده توسط خدمه نگهداری شود. در داخل جزیره، ورود حیوانات به اکثر اقامتگاه‌های بوم‌گردی ممنوع است، مگر اینکه از قبل با صاحب اقامتگاه هماهنگ شده باشد. همچنین باید مراقب سگ‌های ولگرد در جزیره و برخورد آن‌ها با حیوان خانگی خود باشید. رعایت بهداشت محیطی و جمع‌آوری فضولات حیوان در سواحل و معابر عمومی از وظایف قانونی و اخلاقی صاحبان پت است.

عکاسی از تاسیسات نظامی، اسکله‌های استراتژیک و پاسگاه‌های پلیس در هرمز ممنوع است و می‌تواند منجر به بازداشت شود. در مورد مردم بومی، به ویژه زنان که با برقع و لباس‌های محلی هستند، حتماً قبل از عکاسی اجازه بگیرید. برخی از بومیان به دلایل فرهنگی یا شخصی تمایلی به ثبت تصویرشان ندارند. احترام به حریم خصوصی ساکنان جزیره، بخشی از اصول گردشگری مسئولانه است که به حفظ رابطه مثبت بین گردشگران و جامعه محلی کمک شایانی می‌کند.

جزیره هرمز دارای یک مرکز جامع خدمات سلامت شهری است که خدمات اورژانسی اولیه را ارائه می‌دهد. اما برای موارد جدی‌تر، جراحی یا بیماری‌های خاص، امکانات جزیره کافی نیست و بیمار باید از طریق شناورهای امدادی (ناجی) به بیمارستان‌های مجهز بندرعباس منتقل شود. به همین دلیل توصیه می‌شود اگر بیماری زمینه‌ای خاصی دارید، داروهای خود را همراه داشته باشید و در فعالیت‌های پرخطر (مانند صخره‌نوردی در دره‌ها) احتیاط کامل را رعایت کنید تا نیاز به خدمات پزشکی اورژانسی پیدا نکنید.

ماهیگیری تفریحی با قلاب در اکثر سواحل هرمز آزاد است و مشکلی ندارد. اما استفاده از تور، تفنگ‌های غواصی برای شکار زیر آب یا روش‌های مخرب صید که به اکوسیستم مرجانی آسیب می‌زند، ممنوع بوده و توسط یگان حفاظت شیلات پیگیری می‌شود. همچنین صید برخی گونه‌های در خطر انقراض مانند لاک‌پشت‌های دریایی یا جمع‌آوری تخم آن‌ها جرم محسوب شده و مجازات‌های سنگینی در پی دارد. همیشه سعی کنید به عنوان یک گردشگر، کمترین اثر منفی را بر چرخه حیات وحش دریایی منطقه باقی بگذارید.

مطابق قوانین جاری کشور، مصرف مشروبات الکلی به طور کلی ممنوع و جرم است. در مورد دخانیات، مصرف سیگار در فضاهای باز عمومی منعی ندارد اما رها کردن فیلتر سیگار در طبیعت بکر هرمز، به ویژه در سواحل سرخ و نقره‌ای، آسیب جدی به محیط زیست می‌زند. فیلترهای سیگار حاوی مواد سمی هستند که می‌توانند خاک و آب را آلوده کنند. از گردشگران تقاضا می‌شود از جاسیگاری‌های جیبی استفاده کرده و پسماند آن را در سطل‌های زباله شهری تخلیه نمایند.