ترفندهای افزایش سرعت فلش مموری
خدمات بانکی و مالی 1405/08/21 23 دقیقه مطالعه 40 بازدید

ترفندهای افزایش سرعت فلش مموری

در این مقاله ترفندهای عملی برای افزایش سرعت فلش مموری را بررسی می‌کنیم؛ از انتخاب فرمت مناسب و تنظیم سیاست‌های ویندوز تا استفاده از پورت درست و رفع دلایل کندی. همچنین به ۳۸ پرسش متداول کاربران پاسخ داده شده است.

سارا محمدی
سارا محمدی

تحلیل‌گر ارشد مالی و بازار سرمایه

برای سریع‌تر کردن فلش مموری، اول مطمئن بشین فلش USB 3 رو توی پورت USB 3 زدین. بعد سیستم فایل و اندازه Allocation Unit رو درست انتخاب کنین. همین دو کار معمولاً بیشترین تفاوت رو توی سرعت واقعی می‌سازن.

خیلی از ما فلش سریع می‌خریم، ولی توی پورت قدیمی USB 2 می‌زنیم. نتیجه چیه؟ سرعت به سقف همون پورت می‌رسه، یعنی حدود ۳۰ تا ۴۰ مگابایت بر ثانیه. پورت‌های USB 3 معمولاً آبی‌رنگن و این محدودیت رو برمی‌دارن.

کیفیت خود فلش هم مهمه. مدل‌های ارزان معمولاً تراشه TLC یا QLC و کنترلر ضعیف دارن. وقتی کش SLC پر بشه، سرعت نوشتن به‌شدت میفته. برای انتقال حجم بالا، سراغ برندهای معتبر برین.

سیستم فایل هم نقش مهمی داره. FAT32 فایل بالای ۴ گیگابایت رو قبول نمی‌کنه. exFAT بین ویندوز و مک خوب کار می‌کنه و NTFS بیشتر به درد ویندوز می‌خوره. برای فایل‌های بزرگ، Allocation Unit حدود ۶۴ کیلوبایت معمولاً بهتره.

کپی هزاران فایل کوچک خیلی کندتر از کپی یک فایل بزرگ هم‌حجمه. پس فایل‌ها رو قبل از انتقال فشرده کنین. توی این مقاله، همه این ترفندها رو قدم‌به‌قدم و با توضیح ساده می‌بینین.

نکات کلیدی این مقاله:

  • پورت USB 3 را انتخاب کنید فلش USB 3 در پورت USB 2 به سقف حدود ۳۰ تا ۴۰ مگابایت بر ثانیه محدود می‌شود
  • سیستم فایل مناسب بگیرید exFAT برای انتقال بین ویندوز و مک و فایل‌های بالای ۴ گیگابایت مناسب‌تر از FAT32 است
  • فایل‌های کوچک را فشرده کنید انتقال یک فایل بزرگ از کپی هزاران فایل کوچک هم‌حجم بسیار سریع‌تر است

چرا فلش مموری شما کند است؟ مقدمه و عوامل اصلی کندی

فلش مموری معمولاً به چهار دلیل کند می‌شود: نسخه ضعیف USB، تراشه و کنترلر ارزان، سیستم فایل نامناسب و پر یا خراب بودن حافظه. خوشبختانه چند مورد از این‌ها را در ۵ دقیقه و بدون هزینه درست می‌کنین.

خیلی‌ها فکر می‌کنن کندی یعنی فلش خراب شده. اما در بیشتر موارد مشکل از تنظیمات یا پورت است. قبل از خرید فلش جدید، همین عوامل را یکی‌یکی بررسی کنین.

عوامل اصلی کندی

  • نسخه و پورت USB: فلش USB 2.0 در عمل حدود ۳۰ تا ۴۰ مگابایت بر ثانیه بیشتر نمی‌دهد.
  • کیفیت تراشه و کنترلر: مدل‌های ارزان بعد از پر شدن کش داخلی، شدیداً کند می‌شن.
  • سیستم فایل و فرمت: انتخاب اشتباه روی کارایی اثر می‌گذارد.
  • نوع فایل‌ها: هزاران فایل کوچک از یک فایل بزرگ هم‌حجم خیلی کندتر کپی می‌شه.
  • سلامت حافظه: فلش قدیمی، پرشده یا دارای بلاک خراب افت سرعت دارد.
  • عوامل جانبی: هاب بی‌کیفیت، کابل افزایشی، درایور قدیمی و اسکن آنتی‌ویروس.

اول سرعت واقعی را اندازه بگیرین

حدس زدن فایده‌ای ندارد. برنامه رایگان CrystalDiskMark را نصب کنین و تست بگیرین. عددهای خواندن و نوشتن پیوسته را یادداشت کنین. بعد از هر تغییر دوباره تست کنین تا اثر واقعی‌اش را ببینین.

اندازه‌گیری سرعت فلش مموری با CrystalDiskMark
نتیجه تست سرعت فلش مموری با نرم‌افزار CrystalDiskMark

اگر سرعت خواندن و نوشتن هر دو پایین بود، سراغ پورت و درایور بروین. اگر فقط نوشتن ضعیف بود، احتمالاً کنترلر یا تراشه مشکل دارد. در ادامه همه این حالت‌ها را قدم‌به‌قدم بررسی می‌کنیم.

چرا فلش مموری شما کند است؟ مقدمه و عوامل اصلی کندی

تفاوت نسخه‌های USB و اهمیت انتخاب پورت مناسب

سرعت فلش همیشه به ضعیف‌ترین حلقه زنجیره محدود می‌شود. فلش USB 3 در پورت USB 2 فقط با سقف همان پورت کار می‌کند. پس فلش سریع را حتماً در پورت USB 3 بزنین، که معمولاً آبی‌رنگ است.

مقایسه نسخه‌ها

  • USB 2.0: سقف نظری ۴۸۰ مگابیت بر ثانیه، یعنی عملاً ۳۰ تا ۴۰ مگابایت بر ثانیه.
  • USB 3.0 (یا 3.2 Gen 1): سقف نظری ۵ گیگابیت بر ثانیه.
  • USB 3.1 Gen 2 (یا 3.2 Gen 2): سقف نظری ۱۰ گیگابیت بر ثانیه.
  • USB 3.2 Gen 2x2: سقف نظری ۲۰ گیگابیت بر ثانیه.
  • USB4: تا ۴۰ گیگابیت بر ثانیه، اما بیشتر برای SSD و تجهیزات حرفه‌ای کاربرد دارد.

یادتون باشد این‌ها سقف نظری‌اند. فلش معمولی خیلی کمتر از سقف پورت می‌دهد. سرعت واقعی را کنترلر و تراشه مشخص می‌کنند.

کدام پورت را انتخاب کنیم؟

پورت‌های پشت کیس مستقیم به مادربرد وصل‌اند و پایدارترند. پورت‌های جلوی کیس گاهی با کابل بلند و بی‌کیفیت وصل شده‌اند. اگر لپ‌تاپ دارین، پورت با علامت SS یا لوگوی USB 3 را پیدا کنین.

  1. فلش را در پورت آبی یا دارای علامت SS بزنین.
  2. اگر کیس دارین، پورت پشت مادربرد را امتحان کنین.
  3. هاب و مبدل را کنار بذارین و مستقیم وصل کنین.
  4. دوباره تست سرعت بگیرین و با حالت قبل مقایسه کنین.

این تغییر ساده گاهی سرعت را چند برابر می‌کند. اگر بعد از این هم تغییری ندیدین، مشکل احتمالاً از خود فلش است.

تفاوت نسخه‌های USB و اهمیت انتخاب پورت مناسب

تأثیر کیفیت تراشه و کنترلر بر سرعت نوشتن و خواندن

کنترلر و نوع تراشه NAND، سرعت واقعی فلش را تعیین می‌کنند. فلش‌های ارزان معمولاً از تراشه TLC یا QLC و کنترلر ضعیف استفاده می‌کنند. نتیجه‌اش نوشتن کند و افت شدید سرعت بعد از پر شدن کش است.

کنترلر چه کاری می‌کند؟

کنترلر مثل مغز فلش است. مدیریت نوشتن، تصحیح خطا و پخش یکنواخت فرسایش را انجام می‌دهد. کنترلر ضعیف حتی با تراشه خوب هم کند می‌ماند.

چرا سرعت نوشتن وسط کار افت می‌کند؟

بسیاری از فلش‌ها بخشی از حافظه را به‌صورت کش سریع (SLC cache) استفاده می‌کنند. اوایل کپی، سرعت عالی است. وقتی کش پر شد، سرعت به‌شدت پایین می‌آید. این رفتار در فلش‌های ارزان بیشتر دیده می‌شود.

یک نکته مهم دیگر: عدد روی جعبه معمولاً بهترین سرعت خواندن است. سرعت نوشتن فایل‌های کوچک معمولاً خیلی پایین‌تر است. پس فقط به عدد بسته‌بندی اعتماد نکنین.

یک تصحیح مهم

بعضی منابع فلش‌ها را به «COB» و «NAND» تقسیم می‌کنند. این تقسیم‌بندی درست نیست. COB روش بسته‌بندی و مونتاژ برد است و NAND نوع حافظه. فلش COB هم از NAND استفاده می‌کند. کیفیت را کنترلر، تراشه و استاندارد USB تعیین می‌کند.

برد داخلی فلش مموری شامل تراشه NAND و کنترلر
تراشه حافظه NAND و کنترلر، دو بخش اصلی تعیین‌کننده سرعت فلش

برای سرعت پایدار، فلش برندهای شناخته‌شده و مدل‌های با سرعت نوشتن ذکرشده را بخرین. این کار از خرید فلش بدون نام بهتر است.

تأثیر کیفیت تراشه و کنترلر بر سرعت نوشتن و خواندن

فعال‌سازی گزینه Better performance در ویندوز

با فعال کردن Better performance در Device Manager، ویندوز از کش نوشتن استفاده می‌کند و کپی سریع‌تر می‌شود. بهای آن، حتمی شدن استفاده از Safely Remove است. اگر مستقیم فلش را بکشین، اطلاعات ممکن است خراب شود.

مراحل فعال‌سازی

  1. فلش را به سیستم وصل کنین.
  2. روی منوی Start راست‌کلیک کنین و Device Manager را باز کنین.
  3. بخش Disk drives را باز کنین.
  4. روی نام فلش دابل‌کلیک کنین.
  5. به تب Policies بروین.
  6. گزینه Better performance را انتخاب کنین.
  7. اگر دیدینش، تیک Enable write caching on the device را بزنین و OK کنین.
تب Policies و گزینه Better performance در Device Manager
تب Policies در پنجره مشخصات فلش مموری

این روش چطور کار می‌کند؟

در حالت پیش‌فرض (Quick removal)، ویندوز اطلاعات را فوری روی فلش می‌نویسد. در حالت Better performance، بخشی از داده‌ها موقتاً در حافظه می‌مونند. بنابراین کپی سریع‌تر تمام می‌شود. اما هنوز روی فلش نوشته نشده‌اند.

پس هر بار قبل از کشیدن فلش، آیکون Safely Remove را بزنین. صبر کنین پیام «می‌تونین بردارین» ظاهر شود.

اگر سرعت کپی کلی سیستم هم پایین است، راه‌های افزایش سرعت کپی فایل در ویندوز کمک بیشتری می‌کند. فلش مموری فقط یک بخش از ماجراست.

انتخاب سیستم فایل مناسب: FAT32، exFAT یا NTFS

برای بیشتر کاربران exFAT بهترین انتخاب است. هم فایل‌های بالای ۴ گیگابایت را می‌پذیرد، هم روی ویندوز و مک کار می‌کند. NTFS فقط برای ویندوز مناسب‌تر است و FAT32 برای دستگاه‌های قدیمی می‌ماند.

FAT32

FAT32 قدیمی ولی سازگار است. تقریباً همه دستگاه‌ها آن را می‌شناسند. اما هر فایل بیش از ۴ گیگابایت را نمی‌پذیرد. برای فیلم و فایل ISO حجیم مناسب نیست.

exFAT

exFAT برای فلش‌های بزرگ طراحی شده و سربار کمی دارد. روی ویندوز و مک بدون نصب برنامه اضافه کار می‌کند. اگر فلش را بین چند سیستم جابه‌جا می‌کنین، همین را بزنین.

NTFS

NTFS امکانات بیشتری دارد: مجوز فایل، رمزنگاری و فشرده‌سازی. در عوض به نوشتن اضافه (journaling) نیاز دارد. روی بعضی فلش‌ها ممکن است کمی کندتر باشد. مک هم به‌صورت پیش‌فرض فقط آن را می‌خواند.

خلاصه انتخاب

  • استفاده بین ویندوز و مک و فایل بزرگ: exFAT
  • فقط ویندوز و نیاز به قابلیت‌های پیشرفته: NTFS
  • تلویزیون، ضبط خودرو و دستگاه‌های قدیمی: FAT32

توجه کنین تغییر سیستم فایل یعنی فرمت کامل. پیش از شروع حتماً از اطلاعات نسخه پشتیبان بگیرین.

تنظیم اندازه Allocation Unit هنگام فرمت کردن

Allocation Unit کوچک‌ترین واحد ذخیره‌سازی فلش است. برای فایل‌های بزرگ مثل فیلم، مقدار بزرگ‌تر (مثلاً ۶۴ کیلوبایت) معمولاً کارایی بهتری دارد. برای فایل‌های کوچک و زیاد، مقدار کوچک‌تر فضای کمتری هدر می‌دهد.

چرا اهمیت دارد؟

هر فایل حداقل یک واحد کامل را اشغال می‌کند. اگر فایل ۱ کیلوبایتی روی واحد ۶۴ کیلوبایتی بنشیند، بقیه فضا هدر می‌رود. در عوض، فایل‌های بزرگ با واحد بزرگ‌تر در تعداد دفعات کمتری نوشته می‌شوند.

کدام مقدار را انتخاب کنیم؟

  • فیلم، ISO و بکاپ: ۶۴ کیلوبایت یا بیشتر
  • ترکیبی از عکس و سند: ۳۲ کیلوبایت
  • تعداد زیاد فایل کوچک: ۴ تا ۱۶ کیلوبایت

اگر مطمئن نیستین، همان Default allocation size را نگه دارین. ویندوز معمولاً مقدار منطقی انتخاب می‌کند.

مراحل فرمت

  1. از همه اطلاعات مهم نسخه پشتیبان بگیرین.
  2. در This PC روی فلش راست‌کلیک و Format را بزنین.
  3. سیستم فایل را انتخاب کنین (مثلاً exFAT).
  4. مقدار Allocation unit size را تعیین کنین.
  5. تیک Quick Format را بزنین و Start را انتخاب کنین.
پنجره Format ویندوز با تنظیم Allocation unit size
گزینه‌های سیستم فایل و Allocation unit size در پنجره فرمت

بعد از فرمت، دوباره تست سرعت بگیرین. فقط با مقایسه عددها می‌فهمین تغییر مفید بوده یا نه.

بهینه‌سازی انتقال فایل: فشرده‌سازی و کپی فایل‌های کوچک

کپی هزاران فایل کوچک بسیار کندتر از یک فایل بزرگ هم‌حجم است. راه‌حل ساده این است که فایل‌ها را اول در یک آرشیو ZIP یا 7z جمع کنین، بعد آرشیو را روی فلش کپی کنین.

چرا فایل‌های کوچک کند هستند؟

برای هر فایل، ویندوز باید جداگانه اطلاعات دایرکتوری را بنویسد. این سربار روی فلش ارزان سنگین است. تعداد عملیات زیاد می‌شود، حتی اگر حجم کل کم باشد.

مراحل پیشنهادی

  1. پوشه را با 7-Zip یا WinRAR فشرده کنین.
  2. برای فایل‌هایی مثل عکس و ویدیو، حالت Store یا بدون فشرده‌سازی کافی است.
  3. آرشیو را روی فلش کپی کنین.
  4. روی سیستم مقصد از حالت فشرده خارج کنین.

عکس و ویدیو معمولاً از قبل فشرده‌اند. فشرده‌سازی دوباره حجم زیادی کم نمی‌کند. اما همین که فایل‌ها را در یک آرشیو جمع کنین، انتقال سریع‌تر می‌شود.

نکات دیگر برای کپی سریع‌تر

  • همزمان چند کپی سنگین را اجرا نکنین.
  • ابتدا فایل‌های بزرگ و بعد کوچک را کپی کنین.
  • جای خالی فلش را کمتر از ۱۰ تا ۱۵ درصد نکنین.

اگر کندی فقط به فلش مربوط نیست، تنظیمات سرعت کپی در ویندوزهای مختلف را هم ببینین. بعضی ابزارها مثل Robocopy برای حجم زیاد فایل بهتر کار می‌کنند.

رفع مشکلات جانبی: درایور، هاب، کابل و آنتی‌ویروس

گاهی مقصر خود فلش نیست. هاب ارزان، کابل افزایشی بی‌کیفیت، درایور قدیمی یا اسکن همزمان آنتی‌ویروس هم سرعت را پایین می‌آورند. این چهار مورد را قبل از هر کار دیگری چک کنین.

درایور و چیپست

درایور چیپست مادربرد و کنترلر USB را از سایت سازنده دانلود و نصب کنین. درایور قدیمی ممکن است پورت USB 3 را در حالت کند نگه دارد. بعد از نصب، سیستم را ری‌استارت کنین.

هاب و کابل

هاب USB ارزان پهنای باند را بین چند دستگاه تقسیم می‌کند. کابل افزایشی بلند هم سیگنال را ضعیف می‌کند. فلش را مستقیم به پورت بزنین و سرعت را مقایسه کنین.

آنتی‌ویروس و اسکن لحظه‌ای

آنتی‌ویروس هنگام کپی، هر فایل را اسکن می‌کند. این کار برای فلش کند، زمان قابل‌توجهی اضافه می‌کند. اما محافظت را خاموش نکنین. بهتر است قبل از کپی، یک‌بار کل فلش را اسکن کنین.

فلش‌هایی که فایل‌هایشان مخفی یا میانبر شده، اغلب آلوده‌اند. در این حالت حذف ویروس Hidden از فلش مموری اولویت دارد. ویروس هم فضا را اشغال می‌کند، هم عملکرد را کند.

چک‌لیست سریع

  1. فلش را مستقیم و بدون هاب وصل کنین.
  2. پورت دیگری را امتحان کنین.
  3. درایورها را به‌روز کنین.
  4. فلش را یک‌بار اسکن کنین.
  5. سرعت را دوباره بسنجین.

بررسی سلامت فلش و پاکسازی بلاک‌های خراب

برای بررسی سلامت فلش، اول چک دیسک ویندوز را اجرا کنین، بعد با H2testw ظرفیت واقعی را بسنجین. فلش‌های قدیمی یا پرشده معمولاً خطاهای سیستم فایل و بلاک خراب دارند که سرعت را پایین می‌آورد.

اجرای چک دیسک

  1. Command Prompt را با دسترسی Administrator باز کنین.
  2. دستور chkdsk X: /f را بنویسین. به‌جای X حرف درایو فلش را بذارین.
  3. برای جست‌وجوی بلاک خراب، گزینه /r را هم اضافه کنین.
  4. صبر کنین تا اسکن تمام شود.

گزینه /r زمان‌بر است. برای فلش‌های بزرگ چند ده دقیقه صبر کنین. در حین کار فلش را نکشین.

اجرای دستور chkdsk روی فلش مموری در Command Prompt
اجرای chkdsk برای رفع خطاهای سیستم فایل فلش

آزمایش ظرفیت واقعی با H2testw

فلش‌های جعلی ظرفیتی بیشتر از واقعیت نشان می‌دهند. H2testw فلش را پر می‌کند و دوباره می‌خواند. اگر خطا گرفتین، ظرفیت اعلام‌شده درست نیست.

اگر ویندوز فلش را نمی‌شناسد

گاهی فلش به‌جای درایو معمولی، پیغام یا حالت عجیبی نشان می‌دهد. برای این مشکل راهنمای رفع پیغام Removable Disk را ببینین. اگر خطای سخت‌افزاری ادامه داشت، فلش را تعویض کنین.

هشدارها و نکات مهم قبل از فرمت و تغییر تنظیمات

قبل از هر فرمت یا تغییر تنظیم، از اطلاعات فلش نسخه پشتیبان بگیرین. فرمت کامل داده‌ها را پاک می‌کند و برگرداندنشان همیشه ممکن نیست. همین یک اقدام ساده از بیشتر پشیمانی‌ها جلوگیری می‌کند.

قبل از شروع

  • از همه فایل‌های مهم روی هارد یا حافظه دیگر کپی بگیرین.
  • حرف درایو را درست انتخاب کنین تا هارد دیگری را فرمت نکنین.
  • برق لپ‌تاپ را وصل کنین تا وسط کار خاموش نشود.

خطرهای Better performance

این حالت از کش نوشتن استفاده می‌کند. اگر بدون Safely Remove فلش را بکشین، فایل‌ها ناقص می‌شوند. در سیستم‌هایی که زیاد فلش را جابه‌جا می‌کنین، شاید حالت پیش‌فرض امن‌تر باشد.

فرمت سریع یا کامل؟

Quick Format فقط جدول فایل‌ها را پاک می‌کند و سریع است. فرمت کامل کل فلش را می‌نویسد، پس عمر حافظه را کمی کم می‌کند. برای کار روزمره، فرمت سریع کافی است.

ابزارهای ناشناس را نصب نکنین

برنامه‌هایی که ادعای «افزایش چند برابری سرعت» دارند، بیشتر اوقات بی‌اثرند. بعضی هم مخرب‌اند. فقط ابزارهای شناخته‌شده مثل CrystalDiskMark و H2testw را از سایت رسمی دانلود کنین.

در نهایت، اگر فلش اطلاعات ارزشمند دارد، اول از آن بکاپ بگیرین. بعد سراغ بررسی‌های جدی بروین.

چه زمانی باید فلش مموری جدید و سریع‌تر خرید؟

اگر بعد از همه بررسی‌ها سرعت همچنان پایین است، یا فلش خطای بلاک خراب می‌دهد، زمان خرید فلش جدید رسیده است. برای کار سنگین هم به‌جای فلش ارزان، SSD قابل‌حمل بخرین.

نشانه‌های وقت خرید

  • فلش USB 2.0 است و در پورت USB 3 هم همان ۳۰ تا ۴۰ مگابایت می‌دهد.
  • H2testw خطای ظرفیت یا داده نشان می‌دهد.
  • chkdsk مرتب بلاک خراب پیدا می‌کند.
  • بعد از فرمت و تنظیمات، سرعت نوشتن همچنان خیلی پایین است.
  • فایل‌ها بدون دلیل خراب یا ناپدید می‌شوند.

هنگام خرید به چه چیزی نگاه کنیم؟

  1. نسخه USB را بررسی کنین (حداقل USB 3.0 یا 3.2 Gen 1).
  2. به سرعت نوشتن توجه کنین، نه فقط سرعت خواندن.
  3. برند معتبر با گارانتی انتخاب کنین.
  4. ظرفیت را متناسب با کاربرد بخرین، نه بیشتر.
  5. فلش‌های بسیار ارزان با ظرفیت غیرمعمول را رد کنین، چون احتمال جعلی بودن دارند.

برای فهرست مدل‌ها و معیارهای کامل، راهنمای کامل خرید فلش مموری و بهترین برندها مناسب است. هدف شما مشخص کند چه چیزی بخرین.

SSD قابل‌حمل چه زمانی بهتر است؟

اگر هر روز فایل‌های چندگیگابایتی منتقل می‌کنین، SSD قابل‌حمل ارزش خرج دارد. سرعت پایدارتر و دوام بیشتری از فلش معمولی می‌دهد. برای فایل‌های سبک و مدرسه‌ای، فلش USB 3 کافی است.

جمع‌بندی و پرسش‌های متداول

برای سریع‌تر کردن فلش، به ترتیب این کارها را انجام بدین: فلش را در پورت USB 3 بزنین، Better performance را فعال کنین، با exFAT و Allocation Unit مناسب فرمت کنین، سلامت را چک کنین و در نهایت فلش ضعیف را عوض کنین.

جمع‌بندی در چند خط

  • پورت و نسخه USB بیشترین اثر را دارند.
  • کیفیت کنترلر و تراشه را با تنظیمات نمی‌شود عوض کرد.
  • exFAT برای بیشتر کاربران انتخاب خوبی است.
  • فایل‌های کوچک را قبل از انتقال فشرده کنین.
  • بدون بکاپ، فرمت نکنین.

یادتون باشد در ۱۴۰۵ هم هیچ ترفندی فلش ضعیف را سریع نمی‌کند. تنظیمات فقط جلوی افت بی‌دلیل را می‌گیرند. برای فرایندهای دیگر مثل رم‌کردن فلش هم می‌تونین تبدیل فلش مموری به رم با ReadyBoost را امتحان کنین.

آیا فلش USB 3 در پورت USB 2 کار می‌کند؟

بله، کار می‌کند. اما سرعتش به سقف USB 2.0 محدود می‌شود. برای سرعت کامل، پورت USB 3 لازم دارین.

فرمت کردن سرعت فلش را بیشتر می‌کند؟

گاهی بله. فرمت با سیستم فایل و Allocation Unit مناسب، خطاها و فایل‌های پراکنده را پاک می‌کند. اما سخت‌افزار ضعیف را قوی نمی‌کند.

Better performance خطرناک است؟

فقط اگر فلش را بدون Safely Remove بکشین. با رعایت این قاعده، خطر کمی دارد.

بهترین سیستم فایل چیست؟

برای اغلب کاربران exFAT. اگر فقط با ویندوز کار می‌کنین، NTFS هم گزینه خوبی است.

چطور بفهمم فلش جعلی است؟

با H2testw ظرفیت واقعی را تست کنین. اگر خطا داد یا ظرفیت کمتر بود، فلش جعلی است.

اندازه‌گیری سرعت واقعی فلش با ابزارهای بنچمارک

پیش از هر بهینه‌سازی باید بدانید سرعت فعلی فلش شما چقدر است. بدون یک عدد پایه، نمی‌توانید بفهمید تغییر تنظیمات واقعاً اثر داشته یا فقط حس شما بوده است.

نمایش سرعت در پنجره کپی ویندوز برای این کار قابل اعتماد نیست، چون در ثانیه‌های اول بخشی از داده در حافظه رم نگه داشته می‌شود و عدد بالاتر از واقعیت دیده می‌شود.

یکی از ابزارهای رایج برای این کار CrystalDiskMark است. این برنامه رایگان است و چند آزمون جدا انجام می‌دهد. آزمون SEQ1M سرعت خواندن و نوشتن فایل‌های بزرگ را نشان می‌دهد و به کپی فیلم یا فایل نصبی نزدیک است.

آزمون RND4K سرعت کار با فایل‌های بسیار کوچک را می‌سنجد و معمولاً در فلش‌ها عدد بسیار پایینی دارد.

برای نتیجه درست، حجم فایل آزمون را حداقل یک گیگابایت انتخاب کنید. اگر فلش شما ظرفیت بالا و کش داخلی دارد، آزمون را با حجم بزرگ‌تر، مثلاً هشت گیگابایت، هم انجام دهید.

بعضی فلش‌ها در چند ثانیه اول سریع‌اند و بعد از پر شدن کش، سرعت نوشتن‌شان چند برابر کم می‌شود. آزمون کوچک این افت را نشان نمی‌دهد.

چند قاعده ساده نتیجه را قابل مقایسه می‌کند:

آزمون را هر بار روی یک پورت ثابت انجام دهید. همزمان هیچ کپی یا دانلود دیگری فعال نباشد. نتیجه را قبل و بعد از هر تغییر یادداشت کنید. آزمون را دو یا سه بار تکرار کنید و میانگین بگیرید، چون اعداد یک‌بار اجرا همیشه کمی نوسان دارند.

در تفسیر اعداد هم دقت کنید. اگر فلش USB 3 شما در آزمون خواندن فقط حدود ۳۰ تا ۴۰ مگابایت بر ثانیه نشان می‌دهد، احتمالاً در پورت USB 2 وصل شده یا از هاب کند استفاده می‌کنید.

اما اگر سرعت خواندن خوب است و فقط عدد RND4K در نوشتن پایین است، این وضعیت در فلش‌های ارزان طبیعی است و ایراد تنظیمات نیست.

نتیجه آزمون می‌تواند تصمیم خرید هم بسازد. اگر پس از رفع همه مشکلات پورت، فرمت و درایور، سرعت پیوسته نوشتن همچنان خیلی کمتر از عدد روی بسته‌بندی بود، مشکل از خود سخت‌افزار است. در این حالت تنظیمات جادویی کمکی نمی‌کند و مقایسه با مدل‌های بهتر منطقی‌تر است.

نتیجه اولیه را نگه دارید تا بعدها با فلش جدید مقایسه کنید.

شناسایی فلش‌های جعلی با ظرفیت کاذب

بعضی فلش‌های ارزان‌قیمت، به‌خصوص مدل‌هایی که ظرفیت بسیار بالا با قیمت پایین دارند، در واقع جعلی‌اند. کنترلر آن‌ها طوری برنامه‌ریزی شده که ظرفیت ۱۲۸ یا ۲۵۶ گیگابایت را به ویندوز گزارش کند، در حالی که حافظه واقعی ممکن است فقط چند گیگابایت باشد.

چنین فلشی علاوه بر کندی، خطر از دست رفتن اطلاعات هم دارد.

نشانه‌های رایج این مشکل را می‌شود در رفتار فلش دید. کپی در ابتدا بدون خطا پیش می‌رود، اما فایل‌هایی که بعد از رسیدن به ظرفیت واقعی نوشته شده‌اند خراب می‌شوند.

ممکن است فایل باز نشود، ویدیو وسط پخش قطع شود یا اندازه فایل درست باشد ولی محتوای آن ناقص باشد. سرعت‌های بسیار ناپایدار هم نشانه دیگری است.

برای بررسی، از ابزار H2testw در ویندوز استفاده کنید. این برنامه فایل‌های آزمون را در فضای خالی می‌نویسد، سپس همه را می‌خواند و با داده اصلی مقایسه می‌کند. اگر بخشی از داده بازگردانده نشود، ظرفیت واقعی کمتر از ظرفیت اعلام‌شده است.

در لینوکس و مک ابزار F3 همین کار را با دو دستور f3write و f3read انجام می‌دهد.

پیش از اجرای آزمون، حتماً از فایل‌های مهم فلش نسخه پشتیبان بگیرید. این ابزارها فضای خالی را پر می‌کنند و روی فایل‌های موجود هم ممکن است در شرایط خطا اثر بگذارند. آزمون روی فلش بزرگ زمان زیادی می‌برد، پس آن را برای زمانی بگذارید که به فلش نیاز فوری ندارید.

اگر نتیجه آزمون خطا داد، نباید فلش را برای داده مهم استفاده کنید. بعضی ابزارهای قدیمی قول می‌دهند ظرفیت را اصلاح کنند، اما این ابزارها فقط عدد نمایشی ظرفیت را به مقدار واقعی تغییر می‌دهند و کیفیت حافظه را بهتر نمی‌کنند.

فلش پس از این اصلاح ممکن است قابل استفاده باشد، ولی همچنان باید آن را یک حافظه کم‌اعتماد در نظر بگیرید.

برای پیشگیری، فلش را از فروشنده معتبر بخرید و به قیمت‌های غیرعادی شک کنید. اگر فلش ۲۵۶ گیگابایتی را به قیمت یک مدل ۳۲ گیگابایتی می‌فروشند، احتمال جعلی بودن بالاست.

قبل از اتکا به فلش جدید، همان روز خرید یک بار آن را با H2testw بررسی کنید تا مهلت مرجوع کردن از دست نرود.

گرمای بیش‌ازحد و افت ناگهانی سرعت

بسیاری از کاربران متوجه می‌شوند فلش بعد از کپی طولانی داغ می‌شود. این گرما فقط یک ناراحتی ظاهری نیست. کنترلر فلش برای محافظت از خودش، وقتی دما از حد مجاز بالاتر برود سرعت را عمداً کم می‌کند.

به این رفتار throttling می‌گویند و باعث می‌شود کپی در میانه کار ناگهان کند شود.

فلش‌های سریع‌تر، به‌خصوص مدل‌های USB 3.2 با بدنه فلزی و حجم بالا، بیشتر در معرض این مشکل‌اند. دلیلش این است که سرعت انتقال بالاتر یعنی انرژی بیشتری در یک تراشه کوچک مصرف می‌شود.

بدنه فلزی بخشی از گرما را پخش می‌کند، اما اگر هوا جریان نداشته باشد، باز هم دما بالا می‌رود.

محل اتصال هم اهمیت دارد. پورت‌های پشت کیس معمولاً بهتر از پورت‌های جلو هوا می‌گیرند. در لپ‌تاپ‌ها، پورت‌های نزدیک خروجی هوای داغ یا کنار قطعات پرمصرف شرایط بدتری دارند. فلشی که مستقیم زیر نور آفتاب یا روی داشبورد ماشین بماند هم قبل از شروع کار گرم است.

چند راهکار ساده کمک می‌کند:

برای انتقال‌های بزرگ، فلش را با کابل افزایشی مناسب و باکیفیت به جایی که هوا بهتر جریان دارد منتقل کنید. اگر حجم کار خیلی زیاد است، آن را به چند دسته تقسیم کنید و بین دسته‌ها چند دقیقه صبر کنید. هنگام کپی، فلش را زیر پتو یا لابه‌لای وسایل نگذارید.

اگر فلش پس از چند دقیقه کپی شدیداً داغ می‌شود، آن را بیرون نکشید. ابتدا گزینه حذف ایمن را بزنید و بگذارید عملیات نوشتن کامل شود، سپس فلش را جدا کنید و بگذارید خنک شود. جدا کردن ناگهانی در حال نوشتن می‌تواند سیستم فایل را خراب کند.

گرمای مداوم عمر حافظه و پایداری آن را هم کم می‌کند. اگر فلش شما در حالت عادی هم بی‌دلیل داغ است و سرعتش پایین است، ممکن است کنترلر معیوب یا کیفیت ساخت پایین باشد. در این وضعیت از آن برای نگهداری داده مهم استفاده نکنید و مدل بهتری تهیه کنید.

استفاده از Robocopy و TeraCopy برای کپی پایدارتر

کپی معمولی در اکسپلورر ویندوز برای کارهای روزمره کافی است، اما در انتقال حجم زیاد یا فایل‌های متعدد محدودیت‌هایی دارد. اگر وسط کار یک فایل خطا بدهد، ممکن است کل صف کپی متوقف شود. همچنین گزارش دقیقی از فایل‌های ناموفق در اختیار شما نمی‌گذارد.

ابزارهای جایگزین این نقص‌ها را جبران می‌کنند.

Robocopy ابزار خط فرمان خود ویندوز است و نیاز به نصب ندارد. دستور ساده آن به این شکل نوشته می‌شود: robocopy C:\Source E:\Dest /E. گزینه E همه پوشه‌ها را همراه زیرپوشه‌ها کپی می‌کند.

این ابزار فایل‌های ناموفق را گزارش می‌دهد و می‌تواند تلاش دوباره انجام دهد، بنابراین برای کپی طولانی گزینه مطمئن‌تری است.

دو گزینه Robocopy برای فلش کاربردی است. گزینه J کپی را بدون بافر انجام می‌دهد و برای فایل‌های بسیار بزرگ مناسب است. گزینه MT چند رشته همزمان اجرا می‌کند، مثلاً MT:8. این گزینه گاهی کپی فایل‌های کوچک را سریع‌تر می‌کند، اما روی همه فلش‌ها فرق محسوسی ندارد.

بهتر است با یک پوشه آزمایشی هر دو حالت را امتحان کنید و زمان را با هم مقایسه کنید.

TeraCopy برنامه‌ای گرافیکی است و برای کسانی که با خط فرمان راحت نیستند مناسب‌تر است. این برنامه می‌تواند بعد از کپی، سلامت فایل‌ها را با مقایسه checksum بررسی کند. وقتی فایل مهمی مثل بکاپ یا پروژه کاری را به فلش منتقل می‌کنید، این تأیید ارزش زیادی دارد.

نباید انتظار داشت این ابزارها سرعت فیزیکی فلش را از سقف آن بالاتر ببرند. اگر کنترلر و تراشه فلش ضعیف باشد، هیچ برنامه‌ای معجزه نمی‌کند. فایده اصلی آن‌ها کاهش وقفه، مدیریت بهتر خطا و جلوگیری از کپی ناقص است، و در بعضی شرایط کمی بهبود سرعت.

یک نکته مهم دیگر: پیش از جدا کردن فلش، حتماً گزینه حذف ایمن را بزنید. ابزارهای کپی ممکن است پایان کار را اعلام کنند، در حالی که ویندوز هنوز داده‌های بافرشده را روی فلش می‌نویسد. با حذف ایمن مطمئن می‌شوید همه داده واقعاً ذخیره شده است.

تأثیر سرعت فلش بر ساخت و اجرای درایو نصب سیستم‌عامل

یکی از کارهایی که سرعت فلش را آشکارا نشان می‌دهد، نصب ویندوز یا لینوکس از روی فلش بوتیبل است. در این حالت سیستم‌عامل فایل‌های متعددی را از فلش می‌خواند. اگر فلش کند باشد، مراحل آماده‌سازی و کپی فایل‌ها ممکن است چند برابر طولانی‌تر از فلش سریع شود.

برای ساخت فلش بوتیبل، برنامه Rufus یکی از گزینه‌های محبوب است. این برنامه فایل ISO را روی فلش می‌نویسد و طرح پارتیشن و نوع بوت را متناسب با سیستم شما تنظیم می‌کند. نوشتن ISO حجیم روی فلش کند ممکن است ده‌ها دقیقه طول بکشد، پس نباید آن را متوقف کنید.

یک محدودیت مهم، اندازه فایل install.wim در بعضی ایمیج‌های جدید ویندوز است. این فایل ممکن است از ۴ گیگابایت بزرگ‌تر باشد و روی فلش FAT32 جا نگیرد. Rufus در این موارد راهکارهایی مثل استفاده از NTFS یا تقسیم فایل را پیشنهاد می‌دهد.

انتخاب درست بسته به سازگاری با UEFI و نیاز شما متفاوت است.

اگر مرتب با چند ایمیج مختلف کار می‌کنید، ابزار Ventoy می‌تواند وقت شما را کم کند. بعد از نصب یک‌باره Ventoy روی فلش، فقط فایل‌های ISO را مثل فایل معمولی روی فلش کپی می‌کنید و هنگام بوت از منو یکی را انتخاب می‌کنید.

دیگر لازم نیست برای هر ایمیج فلش را از نو بنویسید، و این به کاهش فرسایش حافظه هم کمک می‌کند.

در انتخاب فلش برای این کار، سرعت خواندن پیوسته مهم‌تر از چیزهای دیگر است. فلش USB 3 با کیفیت قابل قبول، زمان بوت و نصب را به‌طور محسوسی کوتاه می‌کند. حتی بهتر است فلش را در پورت USB 3 مستقیم بدنه کامپیوتر بزنید، نه روی هاب.

بعضی بایوس‌های قدیمی پورت‌های USB 3 را فقط در حالت سازگاری می‌شناسند و ممکن است سرعت پایین‌تری بدهند.

در پایان، فلش نصب را همیشه با نسخه رسمی ISO بسازید و بعد از ساخت، یک بار روی سیستم آزمایشی بوت کنید. فلشی که ساخت آن ناقص مانده، در لحظه نصب خطا می‌دهد، و این دقیقاً زمانی است که کمترین حوصله رفع مشکل را دارید.

سرعت فلش در مک، لینوکس و گوشی اندروید

فلشی که روی ویندوز خوب کار می‌کند، همیشه روی سیستم‌های دیگر همان رفتار را ندارد. دلیل اصلی، تفاوت پشتیبانی از سیستم فایل‌هاست. اگر فلش را بین چند سیستم‌عامل جابه‌جا می‌کنید، مهم‌ترین تصمیم شما انتخاب فرمتی است که روی همه آن‌ها بدون مشکل خوانده و نوشته شود.

در مک، ماشین به‌صورت پیش‌فرض می‌تواند NTFS را بخواند ولی بدون ابزار جانبی روی آن نمی‌نویسد. به همین دلیل برای استفاده مشترک ویندوز و مک، exFAT انتخاب راحت‌تری است.

اگر فلش را با Disk Utility فرمت می‌کنید، دقت کنید نوع پارتیشن‌بندی و فرمت را درست انتخاب کنید تا در ویندوز هم شناخته شود.

در لینوکس، پشتیبانی exFAT در نسخه‌های جدید هسته به‌صورت داخلی وجود دارد و معمولاً نیاز به نصب بسته اضافی ندارد. در نسخه‌های قدیمی‌تر ممکن است لازم باشد بسته‌های مربوطه را اضافه کنید.

NTFS هم از طریق درایور‌های موجود قابل استفاده است، ولی برای فلشی که مرتب جابه‌جا می‌شود، exFAT ساده‌تر است.

یک نکته مهم در لینوکس و مک این است که پایان نوار پیشرفت کپی همیشه به معنی تمام شدن نوشتن روی فلش نیست. سیستم داده را در حافظه موقت نگه می‌دارد و به‌تدریج روی فلش می‌نویسد.

به همین دلیل ممکن است کپی در چند ثانیه تمام شده به نظر برسد، اما هنگام Eject یا unmount، چند دقیقه انتظار لازم باشد. در این مدت فلش را بیرون نکشید.

در گوشی اندروید، فلش از طریق کابل OTG وصل می‌شود. بسیاری از گوشی‌ها فرمت‌های FAT32 و exFAT را می‌شناسند، اما پشتیبانی از NTFS در همه دستگاه‌ها یکسان نیست. اگر گوشی فلش شما را نمی‌خواند، قبل از هر چیز نوع سیستم فایل را بررسی کنید.

همچنین توان خروجی پورت گوشی محدود است و بعضی فلش‌های پرمصرف ممکن است با آن درست کار نکنند.

در همه این محیط‌ها یک قانون ثابت است: فلش را فقط پس از حذف ایمن جدا کنید. سرعت بالا فایده‌ای ندارد اگر داده‌های شما نیمه‌کاره روی حافظه بمانند.

سارا محمدی
سارا محمدی

تحلیل‌گر ارشد مالی و بازار سرمایه

سارا محمدی تحلیل‌گر ارشد مالی با بیش از ۱۰ سال تجربه در صنعت بانکداری و بازار سرمایه است. او درباره خدمات بانکی، وام و تسهیلات، بورس و سهام عدالت می‌نویسد و مفاهیم پیچیده مالی را به زبان ساده برای کاربران توضیح می‌دهد.

بانکداری تحلیل مالی سرمایه‌گذاری بورس وام و تسهیلات
مشاهده همه مقالات

مقالات مرتبط

1405/08/22 23 دقیقه

آموزش فعال‌سازی رمز یکبارمصرف بانک شهر

در این مقاله روش‌های فعال‌سازی رمز یکبارمصرف (رمز پویا) بانک شهر شامل همراه بانک، اینترنت بانک، خودپرداز و مراجعه به شعبه به‌صورت مرحله‌به‌مرحله آموزش...

1405/08/21 23 دقیقه

دلایل نشان داده نشدن پست‌ها در اینستاگرام

در این مقاله دلایل اصلی نمایش داده نشدن پست‌ها در اینستاگرام مانند شدوبن، تغییر الگوریتم، نقض قوانین، کیفیت پایین محتوا و مشکلات فنی را بررسی می‌کنیم....

1405/08/21 23 دقیقه

ابعاد و سایز مناسب تصاویر پینترست

در این مقاله ابعاد و سایز استاندارد تصاویر پینترست شامل پین‌های عمودی، مربعی، ویدیویی و کاروسل بررسی می‌شود. نسبت تصویر ایده‌آل، حجم مجاز فایل و نکات...

1405/08/19 22 دقیقه

دلایل کند بودن ویندوز 10 و راهکارهای رفع آن

در این مقاله مهم‌ترین دلایل کند شدن ویندوز 10 مانند برنامه‌های راه‌انداز، کمبود رم و فضای دیسک، درایورهای قدیمی و بدافزارها بررسی می‌شود. همچنین راهکا...

1405/08/18 24 دقیقه

چه کسانی پروفایل تلگرام شما را دیده‌اند؟

در این مقاله بررسی می‌کنیم که آیا تلگرام امکان نمایش بازدیدکنندگان عکس پروفایل را دارد یا نه. خطرات ربات‌ها و برنامه‌های جعلی ادعایی را توضیح می‌دهیم...

1405/08/17 22 دقیقه

آموزش حذف اکانت تلگرام ایکس (X) به‌صورت کامل

در این مقاله روش حذف دائمی اکانت تلگرام ایکس را مرحله‌به‌مرحله یاد می‌گیرید. تفاوت حذف اکانت با حذف برنامه، تنظیم حذف خودکار، پشتیبان‌گیری از اطلاعات...

دیدگاه‌ها

نظرات شما پس از بررسی منتشر خواهد شد. اطلاعات تماس محفوظ می‌ماند.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفری باشید!

پیشخوانک