روش اسکرین شات گرفتن در کامپیوتر؛ راهنمای کامل ویندوز و مک

بعضی از اجزای صفحه فقط تا وقتی وجود دارند که روی آن‌ها تمرکز دارید. منوی کلیک راست، فهرست‌های کشویی و راهنمای کوچک بالای دکمه‌ها نمونه‌هایی از آن‌اند. اگر برای گرفتن عکس از آن‌ها ابزار برش را باز کنید، تمرکز ویندوز عوض می‌شود و منو بسته می‌شود.

نتیجه، تصویری است که همان چیزی را که می‌خواستید ندارد.

راه‌حل این مشکل، تأخیر زمانی در Snipping Tool است. در این ابزار می‌توانید تأخیر ۳، ۵ یا ۱۰ ثانیه‌ای انتخاب کنید. بعد از شروع شمارش، فرصت دارید برنامه یا منو را همان‌طور که می‌خواهید آماده کنید. وقتی زمان تمام شود، ابزار از وضعیت لحظه‌ای صفحه عکس می‌گیرد.

مراحل کار ساده است. ابتدا Snipping Tool را از منوی استارت باز کنید و گزینه تأخیر را روی مقدار دلخواه بگذارید. سپس دکمه گرفتن عکس را بزنید. حالا سریع به برنامه مقصد بروید و منو را باز کنید.

محل دقیق گزینه تأخیر در ویندوز ۱۰ و ۱۱ کمی فرق دارد، پس اگر آن را پیدا نکردید، نوار ابزار بالای برنامه را بررسی کنید.

روش دیگر، استفاده از کلید PrtScn است. این کلید برخلاف نوار برش پنجره جدیدی باز نمی‌کند و تمرکز را از منو برنمی‌دارد. پس می‌توانید ابتدا منو را باز نگه دارید، کلید را بزنید و بعد تصویر را در Paint یا برنامه‌ای مشابه Paste کنید.

بخش اضافی را هم با ابزار برش حذف کنید.

در هر دو روش چند نکته کیفیت کار را بالا می‌برد. پیش از شروع تایمر، پنجره‌ها را مرتب کنید تا چیز اضافه‌ای در پس‌زمینه نماند. ماوس را روی همان گزینه‌ای نگه دارید که می‌خواهید دیده شود. اگر ثانیه‌ها کم بود، دفعه بعد تأخیر را بیشتر کنید.

این تکنیک فقط برای منوها نیست. برای ثبت پیام موقت، حالت رفتن ماوس روی یک دکمه یا انیمیشنی که در لحظه خاصی دیده می‌شود هم کاربرد دارد. اگر آموزش تصویری یا گزارش خطا آماده می‌کنید، این روش جلوی تکرار چندباره عکس‌گرفتن را می‌گیرد و تصویر نهایی دقیق‌تر می‌شود.

اگر کامپیوتر شما بیش از یک نمایشگر دارد، رفتار میانبرها همیشه همان چیزی نیست که انتظار دارید. کلید PrtScn معمولاً همه نمایشگرها را با هم در یک تصویر عریض ثبت می‌کند. بنابراین ممکن است عکس شما شامل پنجره‌های خصوصی یا برنامه‌هایی باشد که اصلاً قصد نشان‌دادنشان را نداشتید.

قبل از ارسال هر تصویر، اندازه آن را بررسی کنید. اگر عرض تصویر تقریباً دو برابر یک مانیتور معمولی است، یعنی هر دو صفحه ثبت شده‌اند. در این حالت تصویر را در Paint باز کنید و فقط قسمت لازم را برش دهید.

این کار هم حجم فایل را کم می‌کند و هم از انتشار ناخواسته اطلاعات جلوگیری می‌کند.

راه دقیق‌تر، میانبر Win + Shift + S است. بعد از زدن آن، صفحه تیره می‌شود و می‌توانید ماوس را روی هر نمایشگر ببرید و همان‌جا ناحیه مورد نظر را انتخاب کنید. به این ترتیب مجبور نیستید کل تصویر را بگیرید و بعد برش بدهید.

برای کار روزمره، این روش سریع‌ترین انتخاب است.

برای گرفتن عکس از یک پنجره مشخص، Alt + PrtScn کافی است. این میانبر فقط پنجره فعال را ثبت می‌کند و به نمایشگرهای دیگر کاری ندارد. پیش از زدن آن مطمئن شوید پنجره مورد نظر روی صفحه فعال است، یعنی یک بار روی نوار عنوان آن کلیک کرده‌اید.

در سیستم‌های چندمانیتوره، تفاوت وضوح و مقیاس نمایشگرها هم اهمیت دارد. اگر یک مانیتور Full HD و دیگری با وضوح بالاتر باشد، تصویر کل صفحه‌ها ممکن است نسبت‌های غیرمنتظره داشته باشد. در این حالت بهتر است هر صفحه را جداگانه با ناحیه‌انتخابی بگیرید.

اگر دائماً از صفحه‌ای مشخص عکس می‌گیرید، پنجره مورد نظر را به همان صفحه منتقل کنید و با نوار برش کار کنید. اینطور خروجی همیشه یک‌اندازه می‌ماند. برای مستندسازی و آموزش، یکدست‌بودن ابعاد تصویر ظاهر کار را حرفه‌ای‌تر می‌کند.

میانبرهای ویندوز فقط آنچه را روی نمایشگر دیده می‌شود ثبت می‌کنند. اگر صفحه وب آن‌قدر بلند باشد که باید اسکرول کنید، چند عکس جداگانه می‌گیرید و باید آن‌ها را به هم بچسبانید. این کار وقت‌گیر است و معمولاً در محل اتصال تصاویر خطا دارد. مرورگرها راه بهتری دارند.

در مرورگرهای مبتنی بر کرومیوم مثل Chrome و Edge، ابزارهای توسعه‌دهنده این امکان را دارند. با زدن F12 یا Ctrl + Shift + I پنل ابزارها باز می‌شود.

سپس Ctrl + Shift + P را بزنید، عبارت screenshot را بنویسید و گزینه Capture full size screenshot را انتخاب کنید. مرورگر کل صفحه را در یک فایل PNG ذخیره می‌کند.

مرورگر Edge ابزار داخلی هم دارد. با میانبر Ctrl + Shift + S قابلیت Web Capture باز می‌شود. در آن می‌توانید بین گرفتن بخشی از صفحه یا کل صفحه انتخاب کنید.

نسخه‌ها و تنظیمات مرورگر ممکن است ظاهر این منو را تغییر دهند، پس اگر میانبر کار نکرد، آن را در منوی سه‌نقطه جست‌وجو کنید.

روش‌های بالا برای همه سایت‌ها نتیجه یکسان نمی‌دهند. بعضی صفحه‌ها محتوا را هنگام اسکرول بارگذاری می‌کنند. در این حالت قبل از عکس‌گرفتن یک بار صفحه را تا انتها پایین ببرید تا همه تصاویر و متن‌ها بارگذاری شوند. در غیر این صورت ممکن است بخش‌هایی از خروجی خالی بماند.

منوهای ثابت و نوارهای چسبنده هم گاهی در چند جای تصویر تکرار می‌شوند. اگر چنین شد، با ابزار ویرایش تصویر آن بخش را حذف کنید یا عکس را در همان صفحه بدون تغییر اندازه پنجره دوباره بگیرید.

برای صفحه‌هایی که مشخصاً بلند هستند، مثل فاکتور، صورت‌حساب یا نتیجه استعلام، این روش بسیار کاربردی است. فقط پیش از ذخیره‌کردن دقت کنید که اطلاعات شخصی در تصویر نیست، چون یک فایل واحد و کامل از کل صفحه ساخته می‌شود و اشتراک‌گذاری آن آسان‌تر از چند عکس جداگانه است.

بعضی آموزش‌ها را نمی‌شود با یک عکس نشان داد. مثلاً وقتی باید چند مرحله پشت سر هم انجام شود یا رفتار یک دکمه را نشان دهید، فیلم کوتاه از چند تصویر گویاتر است. ویندوز بدون نصب برنامه اضافه چند راه برای ضبط ویدیو دارد.

راه اول Game Bar است. با زدن Win + G پنل آن باز می‌شود. برای شروع و پایان ضبط می‌توانید از Win + Alt + R استفاده کنید. فایل خروجی معمولاً در پوشه Videos\Captures ذخیره می‌شود.

این ابزار برای ضبط یک برنامه مشخص ساخته شده است و ممکن است روی دسکتاپ یا File Explorer ضبط نکند.

راه دوم Snipping Tool در ویندوز ۱۱ است. نسخه‌های جدید آن حالت ضبط ویدیو دارند و می‌توانید ناحیه دلخواه از صفحه را انتخاب کنید. وجود این قابلیت به نسخه ویندوز و به‌روزرسانی‌های نصب‌شده بستگی دارد. اگر آن را نمی‌بینید، برنامه را از فروشگاه مایکروسافت به‌روز کنید.

قبل از ضبط، کمی آماده‌سازی لازم است. اعلان‌های ویندوز را موقتاً خاموش کنید تا پیام ناخواسته وسط فیلم ظاهر نشود. پنجره‌های اضافه را ببندید و اگر قرار است متنی تایپ کنید، از قبل مطمئن شوید اطلاعات شخصی روی صفحه نیست.

هر مرحله را آرام انجام دهید تا بیننده بتواند دنبال کند.

مدت ضبط را کوتاه نگه دارید. فیلم یک تا دو دقیقه‌ای هم سریع‌تر آپلود می‌شود و هم کسی که آن را می‌بیند حوصله‌اش سر نمی‌رود. اگر مرحله‌ها زیاد است، چند فیلم کوتاه بسازید و هر کدام را یک موضوع مشخص بدهید.

برای اشتراک‌گذاری در پیام‌رسان‌ها، حجم فایل مهم است. ویدیوهای ضبط‌شده معمولاً حجیم‌اند و بعضی سرویس‌ها محدودیت دارند. اگر فایل بزرگ شد، آن را کوتاه کنید یا فقط بخش لازم را نگه دارید. در بسیاری از موارد، چند ثانیه ضبط مناسب می‌تواند جایگزین چند عکس پشت‌سرهم شود.

در بسیاری از لپ‌تاپ‌ها کلید PrtScn مستقل نیست و با کلید دیگری ترکیب شده است. روی کیبورد ممکن است نام آن به شکل PrtSc، PrtScr یا Print Screen نوشته شده باشد. اگر با زدن آن اتفاقی نمی‌افتد، اولین قدم بررسی کلید Fn است.

در مدل‌هایی که کلید چاپ صفحه روی یک کلید چندکاره قرار دارد، باید همزمان Fn را نگه دارید و PrtScn را بزنید. برای میانبرهای ترکیبی هم همین قاعده گاهی لازم است.

به عنوان مثال، به جای Win + PrtScn ممکن است مجبور باشید Win + Fn + PrtScn را امتحان کنید. این رفتار به برند و مدل لپ‌تاپ بستگی دارد.

بعضی کیبوردها قفل Fn دارند. اگر این قفل فعال باشد، کلیدهای بالای کیبورد ابتدا کار چندرسانه‌ای انجام می‌دهند و برای کار اصلی باید Fn را بزنید. اگر نشانگر این قفل را پیدا کردید، می‌توانید با ترکیب مشخصی آن را تغییر دهید.

در تنظیمات BIOS برخی مدل‌ها هم حالت کلیدهای عملکردی قابل تغییر است.

اگر باز هم نتیجه نگرفتید، مطمئن شوید برنامه دیگری میانبر را اشغال نکرده است. ابزارهای ضبط صفحه، برنامه‌های ابری و نرم‌افزارهای مدیریت کلیپ‌بورد گاهی کلید PrtScn را برای خودشان رزرو می‌کنند. موقتاً آن‌ها را ببندید و دوباره تست کنید.

بعد از هر تغییر، یک بار در Paint کلید Ctrl + V را بزنید تا ببینید عکس گرفته شده است یا نه.

در ویندوز ۱۱ تنظیمات دسترسی‌پذیری هم می‌تواند رفتار کلید را عوض کند. اگر با زدن PrtScn نوار برش باز می‌شود و شما انتظارش را نداشتید، همین تنظیم عامل آن است. در غیر این صورت درایور کیبورد را به‌روزرسانی کنید.

وقتی هیچ‌کدام از این راه‌ها جواب نداد، لازم نیست کار را متوقف کنید. میانبر Win + Shift + S به کلید PrtScn وابسته نیست و می‌توانید آن را به‌عنوان جایگزین دائمی استفاده کنید. روی کیبوردهای مجازی ویندوز نیز می‌توانید دکمه PrtScn را پیدا کنید و با ماوس بزنید.

بعد از گرفتن اسکرین‌شات، سؤال بعدی این است که تصویر را با چه فرمتی ذخیره کنید. میانبرهایی که فایل را خودکار ذخیره می‌کنند، معمولاً PNG می‌سازند. این فرمت کیفیت را حفظ می‌کند و برای متن و رابط کاربری بسیار مناسب است. اما گاهی حجم آن از انتظار شما بیشتر می‌شود.

فرمت PNG بدون افت کیفیت فشرده می‌شود. به همین دلیل لبه حروف و خطوط تیز می‌مانند. برای اسکرین‌شات‌های حاوی متن، جدول و دکمه، بهترین انتخاب است. اگر عکس باید در آموزش یا مستندات استفاده شود، همین فرمت را نگه دارید تا نوشته‌ها محو نشوند.

فرمت JPG برای تصاویر طبیعی مثل عکس منظره و چهره مناسب‌تر است. این فرمت با کاهش جزئیات حجم را پایین می‌آورد. اگر اسکرین‌شاتی پر از عکس و رنگ‌های متنوع دارید، ذخیره آن به صورت JPG می‌تواند حجم را کم کند. در عوض، دور حروف ممکن است لکه‌های ریز دیده شود.

برای تغییر فرمت، تصویر را در Paint باز کنید و از منوی Save as نوع دلخواه را انتخاب کنید. در Snipping Tool هم هنگام ذخیره می‌توانید نوع فایل را عوض کنید.

اگر فقط می‌خواهید تصویر را چند بار ارسال کنید، یک نسخه با کیفیت بالا بسازید و نسخه سبک را جداگانه نگه دارید.

اندازه ابعاد هم در حجم نهایی تأثیر دارد. اسکرین‌شات مانیتور با وضوح بالا ممکن است چند برابر تصویر یک نمایشگر ساده حجم داشته باشد. اگر تصویر برای وب‌سایت یا ایمیل است، قبل از ارسال ابعاد را کوچک‌تر کنید.

معمولاً عرض هزار تا هزار و دویست پیکسل برای نمایش در صفحه کافی است.

برای حفظ نظم، نام فایل‌ها را معنی‌دار انتخاب کنید. نام‌هایی مثل Screenshot (23) بعداً پیدا نمی‌شوند. اگر هر روز چند عکس می‌گیرید، یک پوشه جدا بسازید و هر چند ماه فایل‌های قدیمی را پاک کنید. این عادت هم فضای دیسک را آزاد می‌کند و هم پیداکردن عکس موردنظر را ساده‌تر.

اسکرین‌شات ممکن است اطلاعاتی را نشان دهد که متوجه حضورش نشده‌اید. نام کاربری، شماره کارت، شماره تلفن، نشانی ایمیل، نوار برگه‌های مرورگر و اعلان‌های گوشه صفحه از آن جمله‌اند. قبل از ارسال هر تصویر، یک بار آن را با دقت نگاه کنید.

اطلاعات مالی بیشترین خطر را دارند. شماره کارت، تاریخ انقضا، کد ملی و مبلغ حساب را هرگز در تصویری که برای دیگران می‌فرستید باقی نگذارید. رمز دوم پویا و کد تأیید پیامکی هم نباید دیده شوند، حتی اگر زمان کوتاهی اعتبار دارند.

هنگام ارسال برای پشتیبانی، فقط بخش لازم از صفحه را برش دهید.

برای پوشاندن اطلاعات، ابزار تار کردن کافی نیست. تارکردن یا پیکسلی‌کردن ممکن است کامل نباشد و بعضی ارقام قابل حدس بمانند. بهتر است روی بخش حساس یک مستطیل توپر و تیره بکشید.

این کار را در Paint یا ابزار ویرایش Snipping Tool می‌توانید انجام دهید و سپس تصویر را با نام جدید ذخیره کنید.

نکته مهم این است که پوشاندن را روی نسخه نهایی انجام دهید، نه روی لایه‌ای که قابل برداشتن باشد. اگر فایل را در برنامه‌ای با لایه‌های جدا ذخیره کردید، به فرمت PNG یا JPG ساده تبدیل کنید.

بعد از ذخیره، تصویر را دوباره باز کنید و مطمئن شوید پوشش از بین نرفته است.

پیش از گرفتن عکس هم می‌توان احتیاط کرد. اعلان‌ها را موقتاً ببندید، برگه‌های غیرضروری را کنار بگذارید و اگر ممکن است فقط یک پنجره را با Alt + PrtScn ثبت کنید. به این ترتیب، لازم نیست بعداً چیزی را پنهان کنید.

به یاد داشته باشید که نسخه‌های ذخیره‌شده در کلیپ‌بورد، پوشه Screenshots و سرویس‌های ابری هم باقی می‌مانند. بعد از ارسال، فایل‌هایی را که حاوی اطلاعات حساس بوده‌اند پاک کنید. اگر OneDrive فعال است، آن را از سطل بازیافت هم حذف کنید تا نسخه‌ای بی‌دلیل نگه‌داری نشود.