متن کامل غزل شمارهٔ ۹۰
- ای هدهد صبا به سبا میفرستمت بنگر که از کجا به کجا میفرستمت
- حیف است طایری چو تو در خاکدانِ غم زین جا به آشیانِ وفا میفرستمت
- در راهِ عشق مرحلهٔ قُرب و بُعد نیست میبینمت عیان و دعا میفرستمت
- هر صبح و شام قافلهای از دعای خیر در صحبتِ شمال و صبا میفرستمت
- تا لشکرِ غمت نکند مُلکِ دل خراب جانِ عزیزِ خود به نوا میفرستمت
- ای غایب از نظر که شدی همنشین دل میگویمت دعا و ثنا میفرستمت
- در رویِ خود تَفَرُّجِ صُنع خدای کن کآیینهٔ خداینما میفرستمت
- تا مطربان ز شوقِ مَنَت آگهی دهند قول و غزل به ساز و نوا میفرستمت
- ساقی بیا که هاتفِ غیبم به مژده گفت با درد صبر کن که دوا میفرستمت
- حافظ، سرودِ مجلس ما ذکرِ خیرِ توست بشتاب هان که اسب و قبا میفرستمت
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای هدهد صبا به سبا میفرستمت
بنگر که از کجا به کجا میفرستمت
مقطع؛ بیت پایانیحافظ، سرودِ مجلس ما ذکرِ خیرِ توست
بشتاب هان که اسب و قبا میفرستمت
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۵۱
- واژه یکتا
- ۹۶
- نویسه بدون فاصله
- ۴۶۶
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبا (۲)
دعا (۲)
صبح (۱)، شام (۱)
ساقی (۱)
راه (۱)
عشق (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- صبا (۲ بار)
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۹۰ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
