متن کامل غزل شمارهٔ ۸۶
- ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت کارِ چراغ خلوتیان باز درگرفت
- آن شمعِ سرگرفته دگر چهره برفروخت وین پیرِ سالخورده جوانی ز سر گرفت
- آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت
- زنهار از آن عبارتِ شیرینِ دلفریب گویی که پستهٔ تو سخن در شکر گرفت
- بارِ غمی که خاطرِ ما خسته کرده بود عیسیدمی خدا بفرستاد و برگرفت
- هر سروقد که بر مَه و خور حسن میفروخت چون تو درآمدی پیِ کاری دگر گرفت
- زین قصه هفت گنبدِ افلاک پرصداست کوتهنظر ببین که سخن مختصر گرفت
- حافظ تو این سخن ز که آموختی؟ که بخت تعویذ کرد شعرِ تو را و به زر گرفت
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
کارِ چراغ خلوتیان باز درگرفت
مقطع؛ بیت پایانیحافظ تو این سخن ز که آموختی؟ که بخت
تعویذ کرد شعرِ تو را و به زر گرفت
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۱
- واژه یکتا
- ۹۳
- نویسه بدون فاصله
- ۴۰۰
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۱)، یار (۱)
ساقی (۱)
خدا (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۸۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
