متن کامل غزل شمارهٔ ۷۶
- جُز آسْتان تواَم در جَهان، پَناهی نیست سَرِ مَرا بهجُز این دَر، حَوالِهگاهی نیست
- عَدو چو تیغ کِشَد، مَن سِپَر بیندازَم که تیغِ ما، بهجُز از نالهای و آهی نیست
- چِرا زِ کویِ خَرابات روی بَرتابَم؟ کز این بِهَم به جَهان، هیچ رَسْم و راهی نیست
- زَمانِه گَر بِزَنَد آتَشَم به خَرْمَنِ عُمْر بِگو بِسوز که بَر مَن به بَرْگِ کاهی نیست
- غُلامِ نَرْگِسِ جَمّاشِ آن سَهی سَرْوَم که اَز شَرابِ غُرورش به کَس، نِگاهی نیست
- مَباش دَر پِیِ آزار و هَرْچِه خواهی کُن که دَر شَریعَتِ ما، غِیْر اَز این، گُناهی نیست
- عِنانکِشیده رُو اِی پادْشاهِ کِشْوَرِ حُسن که نیست بَر سَرِ راهی که دادخواهی نیست!
- چُنین که از همهسو، دامِ راه میبینَم بِهْ از حِمایَتِ زُلْفَش، مَرا پَناهی نیست
- خَزینِهٔ دِلِ «حافظ» به زُلْف و خال مَدِه! که کارهایِ چُنین، حَدِّ هَر سیاهی نیست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولجُز آسْتان تواَم در جَهان، پَناهی نیست
سَرِ مَرا بهجُز این دَر، حَوالِهگاهی نیست
مقطع؛ بیت پایانیخَزینِهٔ دِلِ «حافظ» به زُلْف و خال مَدِه!
که کارهایِ چُنین، حَدِّ هَر سیاهی نیست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۴۳
- واژه یکتا
- ۹۴
- نویسه بدون فاصله
- ۴۵۵
- بلندترین مصراع
- ۴۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۱)
راه (۱)
پادشاه (۱)
نرگس (۱)
واژهنامه همین غزل
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
- کوی
- محله، گذر یا جایگاه اقامت.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۷۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
