متن کامل غزل شمارهٔ ۴۷۸
- نوش کن جامِ شرابِ یک منی تا بِدان بیخِ غم از دل برکَنی
- دل، گشاده دار چون جامِ شراب سر گرفته چند چون خُمّ دَنی
- چون ز جام بیخودی رطلی کشی کم زنی از خویشتن لافِ منی
- سنگسان شو، در قدم نی همچو آب جمله رنگآمیزی و تَردامنی
- دل به مِی دربند تا مردانهوار گردن سالوس و تقوا بشکنی
- خیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر خویشتن در پای معشوق افکنی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولنوش کن جامِ شرابِ یک منی
تا بِدان بیخِ غم از دل برکَنی
مقطع؛ بیت پایانیخیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر
خویشتن در پای معشوق افکنی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۶
- مصراع
- ۱۲
- واژه
- ۷۵
- واژه یکتا
- ۵۹
- نویسه بدون فاصله
- ۲۳۸
- بلندترین مصراع
- ۲۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۲)، جام (۳)، خم (۱)
نی (۱)
معشوق (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۷۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
