متن کامل غزل شمارهٔ ۴۴۱
- چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟ که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی
- بگفتمی که «چه ارزد نسیم طرهٔ دوست؟» گرم به هر سر مویی هزار جان بودی
- برات خوشدلی ما چه کم شدی یا رب گرش نشان امان از بد زمان بودی
- گرَم زمانه سرافراز داشتی و عزیز سریر عزتم آن خاک آستان بودی
- ز پرده کاش برون آمدی چو قطرهٔ اشک که بر دو دیدهٔ ما حکم او روان بودی
- اگر نه دایرهٔ عشق راه بربستی چو نقطه حافظ سرگشته در میان بودی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولچه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟
که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی
مقطع؛ بیت پایانیاگر نه دایرهٔ عشق راه بربستی
چو نقطه حافظ سرگشته در میان بودی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۶
- مصراع
- ۱۲
- واژه
- ۹۰
- واژه یکتا
- ۷۱
- نویسه بدون فاصله
- ۲۹۲
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
دیده (۱)، اشک (۱)
نسیم (۱)
یا رب (۱)
راه (۱)
عشق (۱)
واژهنامه همین غزل
- طره
- دسته موی آویخته بر پیشانی یا کنار چهره.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۴۱ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
