متن کامل غزل شمارهٔ ۴۳
- صَحنِ بُستان ذوقبخش و صحبتِ یاران خوش است وقتِ گل خوش باد کز وی وقتِ میخواران خوش است
- از صبا هر دم مشامِ جانِ ما خوش میشود آری آری طیبِ اَنفاسِ هواداران خوش است
- ناگشوده گُل نِقاب، آهنگِ رحلت ساز کرد ناله کن بلبل که گلبانگِ دلاَفکاران خوش است
- مرغِ خوشخوان را بشارت باد کاندر راهِ عشق دوست را با نالهٔ شبهای بیداران خوش است
- نیست در بازارِ عالَم خوشدلی ور زان که هست شیوهٔ رندی و خوشباشیِ عیاران خوش است
- از زبانِ سوسنِ آزادهام آمد به گوش کاندر این دِیرِ کهن، کارِ سبکباران خوش است
- حافظا! تَرکِ جهان گفتن طریقِ خوشدلیست تا نپنداری که احوالِ جهانداران خوش است
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولصَحنِ بُستان ذوقبخش و صحبتِ یاران خوش است
وقتِ گل خوش باد کز وی وقتِ میخواران خوش است
مقطع؛ بیت پایانیحافظا! تَرکِ جهان گفتن طریقِ خوشدلیست
تا نپنداری که احوالِ جهانداران خوش است
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۷
- واژه یکتا
- ۸۷
- نویسه بدون فاصله
- ۴۱۱
- بلندترین مصراع
- ۴۴ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۲)، صبا (۱)
گل (۲)، بلبل (۱)
راه (۱)
شب (۱)
عشق (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- دیر
- صومعه و عبادتگاه راهبان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
