متن کامل غزل شمارهٔ ۴۲۰
- ناگهان پرده برانداختهای، یعنی چه؟ مست از خانه برون تاختهای، یعنی چه؟
- زلف در دستِ صبا، گوش به فرمان رقیب این چنین با همه درساختهای، یعنی چه؟
- شاهِ خوبانی و منظورِ گدایان شدهای قدرِ این مرتبه نشناختهای، یعنی چه؟
- نه سرِ زلفِ خود اول تو به دستم دادی بازم از پای درانداختهای، یعنی چه؟
- سخنت رمزِ دهان گفت و کمر سِرِّ میان وز میان، تیغ به ما آختهای، یعنی چه؟
- هر کس از مُهرهٔ مِهر تو به نقشی مشغول عاقبت با همه کج باختهای، یعنی چه؟
- حافظا در دلِ تنگت چو فرود آمد یار خانه از غیر نپرداختهای، یعنی چه؟
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولناگهان پرده برانداختهای، یعنی چه؟
مست از خانه برون تاختهای، یعنی چه؟
مقطع؛ بیت پایانیحافظا در دلِ تنگت چو فرود آمد یار
خانه از غیر نپرداختهای، یعنی چه؟
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۹
- واژه یکتا
- ۷۱
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۸
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبا (۱)
شاه (۱)
یار (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- رقیب
- نگهبان یا مدعیِ دیگر در زبان غزل.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۲۰ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
