متن کامل غزل شمارهٔ ۳۷۷
- ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم
- دلِ بیمار شد از دست، رفیقان مددی تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم
- آن که بیجرم برنجید و به تیغم زد و رفت بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم
- خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاست تا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم
- مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نه کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم
- سایهٔ طایر کم حوصله کاری نکند طلب از سایهٔ میمون همایی بکنیم
- دلم از پرده بشد حافظ خوشگوی کجاست تا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم
مقطع؛ بیت پایانیدلم از پرده بشد حافظ خوشگوی کجاست
تا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۹
- واژه یکتا
- ۷۹
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۴
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
خدا (۱)
هجران (۱)
راه (۱)
واژهنامه همین غزل
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۷۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
