متن کامل غزل شمارهٔ ۳۷۰
- صَلاح از ما چه میجویی؟ که مستان را صَلا گفتیم به دورِ نرگسِ مستت سلامت را دعا گفتیم
- درِ میخانهام بُگشا که هیچ از خانقه نَگشود گَرَت باور بُوَد ور نه سخن این بود و ما گفتیم
- من از چشمِ تو ای ساقی خراب افتادهام لیکن بلایی کز حبیب آید هِزارش مَرحَبا گفتیم
- اگر بر من نَبَخشایی پشیمانی خوری آخر به خاطر دار این معنی که در خدمت کجا گفتیم
- قَدَت گفتم که شمشاد است؛ بس خِجلَت به بار آورد که این نسبت چرا کردیم و این بُهتان چرا گفتیم
- جگر چون نافهام خون گشت کم زینم نمیباید جزای آن که با زلفت سخن از چین خطا گفتیم
- تو آتش گشتی ای حافظ ولی با یار درنگرفت ز بدعهدیِّ گُل گویی حکایت با صبا گفتیم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولصَلاح از ما چه میجویی؟ که مستان را صَلا گفتیم
به دورِ نرگسِ مستت سلامت را دعا گفتیم
مقطع؛ بیت پایانیتو آتش گشتی ای حافظ ولی با یار درنگرفت
ز بدعهدیِّ گُل گویی حکایت با صبا گفتیم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۳۰
- واژه یکتا
- ۹۶
- نویسه بدون فاصله
- ۴۲۸
- بلندترین مصراع
- ۴۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
ساقی (۱)، میخانه (۱)
گل (۱)، نرگس (۱)
صبا (۱)
دعا (۱)
یار (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- نافه
- کیسه کوچک مشک آهوی ختن؛ کنایه واژهایِ رایج برای بوی خوش.
- میخانه
- جای نوشیدن یا فروش شراب در کاربرد لغوی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۷۰ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
