متن کامل غزل شمارهٔ ۳۲۳
- ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم که از بالابلندان شرمسارم
- مگر زنجیرِ مویی گیردَم دست وگر نه سر به شیدایی برآرم
- ز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردون که شب تا روز اختر میشمارم
- بدین شکرانه میبوسم لبِ جام که کرد آگه ز رازِ روزگارم
- اگر گفتم دعایِ مِی فروشان چه باشد؟ حقِّ نعمت میگزارم
- من از بازویِ خود دارم بسی شُکر «که زورِ مردم آزاری ندارم»
- سری دارم چو حافظ مست لیکن به لطف آن سری امیدوارم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم
که از بالابلندان شرمسارم
مقطع؛ بیت پایانیسری دارم چو حافظ مست لیکن
به لطف آن سری امیدوارم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۸۰
- واژه یکتا
- ۶۵
- نویسه بدون فاصله
- ۲۷۶
- بلندترین مصراع
- ۳۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
جام (۱)
شب (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۲۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
