متن کامل غزل شمارهٔ ۳۲۰
- دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب میزدم نقشی به یادِ خَطِّ تو بر آب میزدم
- ابرویِ یار در نظر و خرقه سوخته جامی به یادِ گوشهٔ محراب میزدم
- هر مرغِ فکر کز سرِ شاخِ سخن بِجَست بازش ز طُرِّهٔ تو به مِضراب میزدم
- رویِ نگار در نظرم جلوه مینمود وز دور بوسه بر رخِ مهتاب میزدم
- چشمم به رویِ ساقی و گوشم به قولِ چنگ فالی به چشم و گوش در این باب میزدم
- نقشِ خیالِ رویِ تو تا وقتِ صبحدم بر کارگاهِ دیدهٔ بیخواب میزدم
- ساقی به صوتِ این غزلم کاسه میگرفت میگفتم این سرود و مِیِ ناب میزدم
- خوش بود وقتِ حافظ و فالِ مراد و کام بر نامِ عمر و دولتِ احباب میزدم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب میزدم
نقشی به یادِ خَطِّ تو بر آب میزدم
مقطع؛ بیت پایانیخوش بود وقتِ حافظ و فالِ مراد و کام
بر نامِ عمر و دولتِ احباب میزدم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۹
- واژه یکتا
- ۸۱
- نویسه بدون فاصله
- ۳۷۶
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چشم (۱)، دیده (۱)، اشک (۱)
ساقی (۲)
چنگ (۱)
خرقه (۱)
یار (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی (۲ بار)
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- طره
- دسته موی آویخته بر پیشانی یا کنار چهره.
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۲۰ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
