متن کامل غزل شمارهٔ ۲۹۲
- قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع که نیست با کَسَم از بهرِ مال و جاه نزاع
- شرابِ خانگیم بس مِیِ مُغانِه بیار حریفِ باده رسید ای رفیقِ توبه وِداع
- خدای را به مِیام شست و شویِ خِرقه کنید که من نمیشِنَوَم بویِ خیر از این اوضاع
- ببین که رقصکُنان میرود به نالهٔ چنگ کسی که رُخصه نفرمودی اِسْتِماعِ سَماع
- به عاشقان نظری کن به شُکرِ این نعمت که من غلامِ مطیعم، تو پادشاهِ مُطاع
- به فیضِ جرعهٔ جامِ تو تشنهایم، ولی نمیکنیم دلیری نمیدهیم صُداع
- جبین و چهرهٔ حافظ خدا جدا مَکُناد ز خاکِ بارگه کبریایِ شاه شجاع
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولقسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع
که نیست با کَسَم از بهرِ مال و جاه نزاع
مقطع؛ بیت پایانیجبین و چهرهٔ حافظ خدا جدا مَکُناد
ز خاکِ بارگه کبریایِ شاه شجاع
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۸
- واژه یکتا
- ۸۴
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۲
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باده (۱)، شراب (۱)، جام (۱)
شاه (۲)، پادشاه (۱)
چنگ (۱)
خدا (۱)
خرقه (۱)
واژهنامه همین غزل
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۹۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
