متن کامل غزل شمارهٔ ۲۵۹
- منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز چه شُکر گویَمَت ای کارسازِ بنده نواز؟
- نیازمندِ بلا گو رخ از غبار مَشوی که کیمیایِ مراد است، خاکِ کویِ نیاز
- ز مشکلاتِ طریقت عِنان مَتاب ای دل! که مردِ راه نَیَندیشد از نَشیب و فراز
- طهارت ار نه به خونِ جگر کُنَد عاشق به قولِ مُفتیِ عشقش درست نیست نماز
- در این مقامِ مجازی به جز پیاله مگیر در این سراچهٔ بازیچه، غیرِ عشق مَباز
- به نیمبوسه دعایی بخر ز اهلِ دلی که کِیدِ دشمنت از جان و جسم دارد باز
- فِکَنْد زمزمهٔ عشق در حجاز و عراق نوایِ بانگِ غزلهایِ حافظ از شیراز
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولمنم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز
چه شُکر گویَمَت ای کارسازِ بنده نواز؟
مقطع؛ بیت پایانیفِکَنْد زمزمهٔ عشق در حجاز و عراق
نوایِ بانگِ غزلهایِ حافظ از شیراز
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۵
- واژه یکتا
- ۸۶
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۲
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۲)، عاشق (۱)
دیدار (۱)
راه (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
- کوی
- محله، گذر یا جایگاه اقامت.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۵۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
