متن کامل غزل شمارهٔ ۲۵۶
- نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر هر آنچه ناصِحِ مُشْفِق بگویَدَت بپذیر
- ز وصلِ رویِ جوانان تَمَتُّعی بردار که در کمینگهِ عمر است مَکرِ عالَمِ پیر
- نَعیم هر دو جهان پیش عاشقان بجوی که این متاعِ قلیل است و آن عَطایِ کثیر
- معاشری خوش و رودی بساز میخواهم که دردِ خویش بگویم به نالهٔ بَم و زیر
- بر آن سَرَم که نَنوشَم مِی و گُنَه نکنم اگر موافقِ تدبیرِ من شَوَد تقدیر
- چو قسمتِ ازلی بیحضورِ ما کردند گر اندکی نه به وِفقِ رضاست خرده مگیر
- چو لاله در قَدَحم ریز ساقیا مِی و مُشک که نقشِ خالِ نگارم نمیرود ز ضمیر
- بیار ساغرِ دُرِّ خوشاب ای ساقی حسود گو کَرَمِ آصفی ببین و بمیر
- به عزمِ توبه نهادم قدح ز کف صد بار ولی کرشمهٔ ساقی نمیکُنَد تقصیر
- مِی دوساله و محبوبِ چارده ساله همین بس است مرا صُحبتِ صَغیر و کَبیر
- دل رمیدهٔ ما را که پیش میگیرد؟ خبر دهید به مجنونِ خسته از زنجیر
- حدیثِ توبه در این بزمگه مگو حافظ که ساقیان کمان ابرویَت زَنَند به تیر
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولنصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر
هر آنچه ناصِحِ مُشْفِق بگویَدَت بپذیر
مقطع؛ بیت پایانیحدیثِ توبه در این بزمگه مگو حافظ
که ساقیان کمان ابرویَت زَنَند به تیر
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۲
- مصراع
- ۲۴
- واژه
- ۱۷۶
- واژه یکتا
- ۱۳۷
- نویسه بدون فاصله
- ۵۸۶
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
ساقی (۲)، ساغر (۱)
وصل (۱)
محبوب (۱)
لاله (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی (۲ بار)
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- ساغر
- جام شراب.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۵۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
