متن کامل غزل شمارهٔ ۱۳۵
- چو باد، عزمِ سرِ کویِ یار خواهم کرد نفس به بویِ خوشش مُشکبار خواهم کرد
- به هرزه بی می و معشوق عمر میگذرد بِطالتم بس از امروز کار خواهم کرد
- هر آبروی که اندوختم ز دانش و دین نثارِ خاکِ رهِ آن نگار خواهم کرد
- چو شمعِ صبحدمم شد ز مهر او روشن که عمر در سر این کار و بار خواهم کرد
- به یادِ چشم تو خود را خراب خواهم ساخت بنایِ عهدِ قدیم استوار خواهم کرد
- صبا کجاست؟ که این جانِ خون گرفته چو گُل فدای نَکهَتِ گیسویِ یار خواهم کرد
- نفاق و زَرق نبخشد صفایِ دل حافظ طریقِ رندی و عشق اختیار خواهم کرد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولچو باد، عزمِ سرِ کویِ یار خواهم کرد
نفس به بویِ خوشش مُشکبار خواهم کرد
مقطع؛ بیت پایانینفاق و زَرق نبخشد صفایِ دل حافظ
طریقِ رندی و عشق اختیار خواهم کرد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۸
- واژه یکتا
- ۷۶
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۳
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۱)، معشوق (۱)، یار (۲)
باد (۱)، صبا (۱)
چشم (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- کوی
- محله، گذر یا جایگاه اقامت.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۳۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
