متن کامل غزل شمارهٔ ۱۰۹
- دیر است که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
- صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد
- سویِ منِ وحشیصفتِ عقلرمیده آهو رَوشی، کبک خرامی نفرستاد
- دانست که خواهد شُدنم مرغِ دل از دست وز آن خطِ چون سلسله دامی نفرستاد
- فریاد که آن ساقیِ شِکَّر لبِ سرمست دانست که مخمورم و جامی نفرستاد
- چندان که زدم لافِ کرامات و مقامات هیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد
- حافظ به ادب باش که واخواست نباشد گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدیر است که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
مقطع؛ بیت پایانیحافظ به ادب باش که واخواست نباشد
گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۸۹
- واژه یکتا
- ۶۴
- نویسه بدون فاصله
- ۳۳۸
- بلندترین مصراع
- ۳۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شاه (۲)
ساقی (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- دیر
- صومعه و عبادتگاه راهبان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۰۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
