آیه ۱۰ سوره شمس؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۹۱:۷ صفحه ۵۹۵

   وَنَفسٍ وَما سَوّىٰها

   و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،

2. ۹۱:۸ صفحه ۵۹۵

   فَأَلهَمَها فُجورَها وَتَقوىٰها

   سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.

3. ۹۱:۹ صفحه ۵۹۵

   قَد أَفلَحَ مَن زَكّىٰها

   بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.

4. ۹۱:۱۰ صفحه ۵۹۵

   وَقَد خابَ مَن دَسّىٰها

   و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.

5. ۹۱:۱۱ صفحه ۵۹۵

   كَذَّبَت ثَمودُ بِطَغوىٰها

   [قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبر‌شان را] تکذیب کردند،

6. ۹۱:۱۲ صفحه ۵۹۵

   إِذِ انبَعَثَ أَشقىٰها

   آنگاه که بدکار‌ترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.

7. ۹۱:۱۳ صفحه ۵۹۵

   فَقالَ لَهُم رَسولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَسُقيٰها

   پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».