آیه ۱۲ سوره شمس؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۹۱:۹ صفحه ۵۹۵

   قَد أَفلَحَ مَن زَكّىٰها

   بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.

2. ۹۱:۱۰ صفحه ۵۹۵

   وَقَد خابَ مَن دَسّىٰها

   و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.

3. ۹۱:۱۱ صفحه ۵۹۵

   كَذَّبَت ثَمودُ بِطَغوىٰها

   [قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبر‌شان را] تکذیب کردند،

4. ۹۱:۱۲ صفحه ۵۹۵

   إِذِ انبَعَثَ أَشقىٰها

   آنگاه که بدکار‌ترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.

5. ۹۱:۱۳ صفحه ۵۹۵

   فَقالَ لَهُم رَسولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَسُقيٰها

   پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».

6. ۹۱:۱۴ صفحه ۵۹۵

   فَكَذَّبوهُ فَعَقَروها فَدَمدَمَ عَلَيهِم رَبُّهُم بِذَنبِهِم فَسَوّىٰها

   [ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [ماده‌شتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سر‌شان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد

7. ۹۱:۱۵ صفحه ۵۹۵

   وَلا يَخافُ عُقبٰها

   و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.