آیه ۷ سوره علق؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۹۶:۴ صفحه ۵۹۷

   الَّذى عَلَّمَ بِالقَلَمِ

   [همان] ذاتی ‌که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.

2. ۹۶:۵ صفحه ۵۹۷

   عَلَّمَ الإِنسٰنَ ما لَم يَعلَم

   به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.

3. ۹۶:۶ صفحه ۵۹۷

   كَلّا إِنَّ الإِنسٰنَ لَيَطغىٰ

   چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] می‌کند

4. ۹۶:۷ صفحه ۵۹۷

   أَن رَءاهُ استَغنىٰ

   [بعد] از اینکه خود را بی‌نیاز [و توانگر] ببیند.

5. ۹۶:۸ صفحه ۵۹۷

   إِنَّ إِلىٰ رَبِّكَ الرُّجعىٰ

   یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.

6. ۹۶:۹ صفحه ۵۹۷

   أَرَءَيتَ الَّذى يَنهىٰ

   [ای پیامبر،] آیا دیده‌ای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز می‌دارد

7. ۹۶:۱۰ صفحه ۵۹۷

   عَبدًا إِذا صَلّىٰ

   بنده‌ای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز می‌خواند.