سوره علق؛ متن و ترجمه ۱۹ آیه

آیات سوره علق

1. ۹۶:۱ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ اقرَأ بِاسمِ رَبِّكَ الَّذى خَلَقَ

   بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛

2. ۹۶:۲ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   خَلَقَ الإِنسٰنَ مِن عَلَقٍ

   [همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید.

3. ۹۶:۳ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   اقرَأ وَرَبُّكَ الأَكرَمُ

   بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوار‌تر است.

4. ۹۶:۴ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   الَّذى عَلَّمَ بِالقَلَمِ

   [همان] ذاتی ‌که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.

5. ۹۶:۵ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   عَلَّمَ الإِنسٰنَ ما لَم يَعلَم

   به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.

6. ۹۶:۶ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   كَلّا إِنَّ الإِنسٰنَ لَيَطغىٰ

   چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] می‌کند

7. ۹۶:۷ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   أَن رَءاهُ استَغنىٰ

   [بعد] از اینکه خود را بی‌نیاز [و توانگر] ببیند.

8. ۹۶:۸ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   إِنَّ إِلىٰ رَبِّكَ الرُّجعىٰ

   یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.

9. ۹۶:۹ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

   أَرَءَيتَ الَّذى يَنهىٰ

   [ای پیامبر،] آیا دیده‌ای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز می‌دارد

10. ۹۶:۱۰ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    عَبدًا إِذا صَلّىٰ

    بنده‌ای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز می‌خواند.

11. ۹۶:۱۱ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    أَرَءَيتَ إِن كانَ عَلَى الهُدىٰ

    به من خبر بده اگر این [بنده بازداشته‌شده] بر [راه] هدایت باشد

12. ۹۶:۱۲ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    أَو أَمَرَ بِالتَّقوىٰ

    یا [مردم را] به پرهیزگاری فرمان دهد، [سزای کسی‌ که چنین بنده‌ای را بیازارد چیست؟]

13. ۹۶:۱۳ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    أَرَءَيتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ

    به من خبر بده اگر این [شخص سرکش، حق را] تکذیب کند و رویگردان شود [آیا سزاوار عذاب نیست؟].

14. ۹۶:۱۴ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    أَلَم يَعلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرىٰ

    آیا نمی‌داند که بی‌تردید، الله [همه اعمالش را] می‌بیند؟

15. ۹۶:۱۵ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    كَلّا لَئِن لَم يَنتَهِ لَنَسفَعًا بِالنّاصِيَةِ

    چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ اگر باز نیاید [و دست از شرارت برندارد،] قطعاً موی پیشانی [او] را به شدّت خواهیم گرفت [و به سوی دوزخ خواهیم کشاند]؛

16. ۹۶:۱۶ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    ناصِيَةٍ كٰذِبَةٍ خاطِئَةٍ

    موی پیشانیِ [همان] دروغگوی خطاکار را.

17. ۹۶:۱۷ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    فَليَدعُ نادِيَهُ

    پس باید هم‌مجلسانش را [به کمک] بخواند.

18. ۹۶:۱۸ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    سَنَدعُ الزَّبانِيَةَ

    ما [نیز] آتشبانان [دوزخ] را فرا خواهیم ‌خواند.

19. ۹۶:۱۹ جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۷

    كَلّا لا تُطِعهُ وَاسجُد وَاقتَرِب

    چنین نیست [که او می‌پندارد]؛ هرگز او را اطاعت مکن و سجده کن، و [به الله] تقرّب جوی.