آیه ۳۰ سوره ذاریات؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۱:۲۷ صفحه ۵۲۱

   فَقَرَّبَهُ إِلَيهِم قالَ أَلا تَأكُلونَ

   [او غذا را] نزد آنان گذاشت [و چند لحظه بعد] گفت: «آیا نمی‌خورید؟»

2. ۵۱:۲۸ صفحه ۵۲۱

   فَأَوجَسَ مِنهُم خيفَةً قالوا لا تَخَف وَبَشَّروهُ بِغُلٰمٍ عَليمٍ

   [چون دست به غذا نزدند] از آنان احساس ترس كرد؛ گفتند: نترس [ما فرشته‌ایم]؛ و او را به [تولد] پسرى دانا بشارت دادند.

3. ۵۱:۲۹ صفحه ۵۲۱

   فَأَقبَلَتِ امرَأَتُهُ فى صَرَّةٍ فَصَكَّت وَجهَها وَقالَت عَجوزٌ عَقيمٌ

   همسرش با فریاد [و شگفتى] پیش آمد و در حالى كه به صورت خود مى‌زد گفت: «پیرزنى نازا [فرزند می‌زاید]؟!»

4. ۵۱:۳۰ صفحه ۵۲۱

   قالوا كَذٰلِكِ قالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الحَكيمُ العَليمُ

   [فرشتگان] گفتند: «پروردگارت اینچنین فرموده است؛ و بی‌گمان، او حکیمِ داناست».

5. ۵۱:۳۱ صفحه ۵۲۲

   قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ

   [ابراهیم] گفت: «ای فرستادگان [الله،] کار و مأموریت شما چیست؟»

6. ۵۱:۳۲ صفحه ۵۲۲

   قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ

   [فرشتگان] گفتند: «ما برای [مجازات] قومی مجرم [و گناهکار] فرستاده شده‌ایم

7. ۵۱:۳۳ صفحه ۵۲۲

   لِنُرسِلَ عَلَيهِم حِجارَةً مِن طينٍ

   تا سنگ‌هایی از گلِ [سخت‌شده] بر سرشان فروباریم.