صفحه ۶۰۴ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۶۰۴

1. ۱۱۲:۱جزء ۳۰

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ قُل هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

   [ای پیامبر] بگو: «او الله یکتا و یگانه است.

2. ۱۱۲:۲جزء ۳۰

   اللَّهُ الصَّمَدُ

   الله بی‌نیاز است [و همه نیازمند او هستند].

3. ۱۱۲:۳جزء ۳۰

   لَم يَلِد وَلَم يولَد

   نه [فرزندی] زاده و نه [از کسی] زاده شده است.

4. ۱۱۲:۴جزء ۳۰

   وَلَم يَكُن لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

   و هیچ کس همانند و همتای او نبوده و نیست».

5. ۱۱۳:۱جزء ۳۰

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ قُل أَعوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ

   [ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برم،

6. ۱۱۳:۲جزء ۳۰

   مِن شَرِّ ما خَلَقَ

   از شرِ تمام آنچه آفریده است،

7. ۱۱۳:۳جزء ۳۰

   وَمِن شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ

   و از شر تاریکی شب، آنگاه که همه جا را فراگیرد،

8. ۱۱۳:۴جزء ۳۰

   وَمِن شَرِّ النَّفّٰثٰتِ فِى العُقَدِ

   و از شر [زنان جادوگر] که با افسون در گره‌ها می‌دمند.

9. ۱۱۳:۵جزء ۳۰

   وَمِن شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ

   و از شر [هر] حسود، آنگاه که حسد ورزد».

10. ۱۱۴:۱جزء ۳۰

    بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ قُل أَعوذُ بِرَبِّ النّاسِ

    [ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار مردم پناه می‌برم،

11. ۱۱۴:۲جزء ۳۰

    مَلِكِ النّاسِ

    فرمانروای مردم،

12. ۱۱۴:۳جزء ۳۰

    إِلٰهِ النّاسِ

    معبود مردم،

13. ۱۱۴:۴جزء ۳۰

    مِن شَرِّ الوَسواسِ الخَنّاسِ

    از شرِ [شیطانِ] وسوسه‌گر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان می‌گردد؛

14. ۱۱۴:۵جزء ۳۰

    الَّذى يُوَسوِسُ فى صُدورِ النّاسِ

    همان [وسوسه‌گری] که در دل‌های مردم وسوسه می‌کند؛

15. ۱۱۴:۶جزء ۳۰

    مِنَ الجِنَّةِ وَالنّاسِ

    از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».