صفحه ۵۶۶ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۵۶۶

1. ۶۸:۴۳جزء ۲۹

   خٰشِعَةً أَبصٰرُهُم تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ وَقَد كانوا يُدعَونَ إِلَى السُّجودِ وَهُم سٰلِمونَ

   [در حالی‌ که] دیدگانشان [از ترس و ندامت] فرو افتاده و ذلت و خواری وجود‌شان را فراگرفته است؛ و یقیناً پیش از این [در دنیا] در حالی ‌که تندرست بودند، به سجده فراخوانده می‌شدند.

2. ۶۸:۴۴جزء ۲۹

   فَذَرنى وَمَن يُكَذِّبُ بِهٰذَا الحَديثِ سَنَستَدرِجُهُم مِن حَيثُ لا يَعلَمونَ

   [ای پیامبر،] مرا با آن کسی ‌که این سخن [= قرآن] را تکذیب می‌کند واگذار. ما آنان را اندک‌اندک [و] به گونه‌ای که درنیابند [و از جایی‌که متوجه نگردند]، به سوی عذاب خواهیم کشاند.

3. ۶۸:۴۵جزء ۲۹

   وَأُملى لَهُم إِنَّ كَيدى مَتينٌ

   و به آنها مهلت می‌دهم. بی‌گمان، مکر [و تدبیرِ] من استوار [و محکم] است.

4. ۶۸:۴۶جزء ۲۹

   أَم تَسـَٔلُهُم أَجرًا فَهُم مِن مَغرَمٍ مُثقَلونَ

   [ای پیامبر،] مگر تو از آنان مزدی درخواست می‌کنی که [از ادایِ آن در رنجند و] برایشان سنگین است؟

5. ۶۸:۴۷جزء ۲۹

   أَم عِندَهُمُ الغَيبُ فَهُم يَكتُبونَ

   یا [اسرار] غیب نزد آنهاست و آنان [آنچه را می‌گویند از روی آن] می‌نویسند.

6. ۶۸:۴۸جزء ۲۹

   فَاصبِر لِحُكمِ رَبِّكَ وَلا تَكُن كَصاحِبِ الحوتِ إِذ نادىٰ وَهُوَ مَكظومٌ

   [ای پیامبر،] در برابر فرمان [و حکم] پروردگارت صبر کن، و مانند صاحبِ ماهی [= یونس] مباش ‌که با دلی سرشار از خشم و اندوه، [الله را] ندا داد.

7. ۶۸:۴۹جزء ۲۹

   لَولا أَن تَدٰرَكَهُ نِعمَةٌ مِن رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالعَراءِ وَهُوَ مَذمومٌ

   اگر نعمت [و رحمتی] از سوی پروردگارش به یاری‌ او نیامده بود، یقیناً در حالی [از شکم ماهی،] ‌به صحرای خشکیده بیرون افکنده می‌شد که نکوهیده بود.

8. ۶۸:۵۰جزء ۲۹

   فَاجتَبٰهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصّٰلِحينَ

   آنگاه پروردگارش او را برگُزید و از صالحان قرار داد.

9. ۶۸:۵۱جزء ۲۹

   وَإِن يَكادُ الَّذينَ كَفَروا لَيُزلِقونَكَ بِأَبصٰرِهِم لَمّا سَمِعُوا الذِّكرَ وَيَقولونَ إِنَّهُ لَمَجنونٌ

   و [ای پیامبر،] نزدیک است کسانی ‌که کافر شدند، هنگامی‌ که آیات قرآن را می‌شنوند، تو را چشم‌زخم زنند؛ و [به خاطر خشم و حسدشان] می‌گویند: «قطعاً او دیوانه است»؛

10. ۶۸:۵۲جزء ۲۹

    وَما هُوَ إِلّا ذِكرٌ لِلعٰلَمينَ

    در حالی ‌که این [قرآن] جز پندی برای جهانیان نیست.

11. ۶۹:۱جزء ۲۹

    بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الحاقَّةُ

    [روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]

12. ۶۹:۲جزء ۲۹

    مَا الحاقَّةُ

    آن واقع‌شدنی چیست؟

13. ۶۹:۳جزء ۲۹

    وَما أَدرىٰكَ مَا الحاقَّةُ

    و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟

14. ۶۹:۴جزء ۲۹

    كَذَّبَت ثَمودُ وَعادٌ بِالقارِعَةِ

    [قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهم‌کوبنده را تکذیب کردند.

15. ۶۹:۵جزء ۲۹

    فَأَمّا ثَمودُ فَأُهلِكوا بِالطّاغِيَةِ

    و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.

16. ۶۹:۶جزء ۲۹

    وَأَمّا عادٌ فَأُهلِكوا بِريحٍ صَرصَرٍ عاتِيَةٍ

    و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.

17. ۶۹:۷جزء ۲۹

    سَخَّرَها عَلَيهِم سَبعَ لَيالٍ وَثَمٰنِيَةَ أَيّامٍ حُسومًا فَتَرَى القَومَ فيها صَرعىٰ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ خاوِيَةٍ

    [الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاک‌شده] می‌دیدی.

18. ۶۹:۸جزء ۲۹

    فَهَل تَرىٰ لَهُم مِن باقِيَةٍ

    آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟