نتیجه استخاره صفحه ۵۱۹: بهتر است انجامش ندهی

آیات صفحه ۵۱۹

1. آیه انتخاب‌شده · ۵۰:۱۶جزء ۲۶

   وَلَقَد خَلَقنَا الإِنسٰنَ وَنَعلَمُ ما تُوَسوِسُ بِهِ نَفسُهُ وَنَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِن حَبلِ الوَريدِ

   ما انسان را آفریدیم و از وسوسه‌هاى ضمیرش آگاهیم؛ و از شاهرگ [وی] به او نزدیكتریم.

2. ۵۰:۱۷جزء ۲۶

   إِذ يَتَلَقَّى المُتَلَقِّيانِ عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعيدٌ

   وقتی دو فرشته که بر سمت راست و چپ مراقب نشسته‌اند [رفتارش را] ثبت مى‌كنند؛

3. ۵۰:۱۸جزء ۲۶

   ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقيبٌ عَتيدٌ

   هر سخنى که بر زبان مى‌آورد، [فرشتۀ] مراقبى در کنار او آماده است [و آن سخن را می‌نویسد].

4. ۵۰:۱۹جزء ۲۶

   وَجاءَت سَكرَةُ المَوتِ بِالحَقِّ ذٰلِكَ ما كُنتَ مِنهُ تَحيدُ

   سختی‌های مرگ، به راستى دررسید؛ [ای انسان غافل،] این همان چیزى است كه از آن مى‌گریختى؛

5. ۵۰:۲۰جزء ۲۶

   وَنُفِخَ فِى الصّورِ ذٰلِكَ يَومُ الوَعيدِ

   و [برای دومین بار] در «صور» دمیده می‌شود [و قیامت برپا می‌گردد]. آن روز، [روز تحققِ] وعدۀ [عذاب] است.

6. ۵۰:۲۱جزء ۲۶

   وَجاءَت كُلُّ نَفسٍ مَعَها سائِقٌ وَشَهيدٌ

   و هر کس در حالی [که دو فرشته او را همراهی می‌کنند به عرصۀ محشر] می‌آید؛ یکی [او را] سوق می‌دهد و دیگری [بر اعمالش] گواه است.

7. ۵۰:۲۲جزء ۲۶

   لَقَد كُنتَ فى غَفلَةٍ مِن هٰذا فَكَشَفنا عَنكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ اليَومَ حَديدٌ

   [به او گفته می‌شود:] «تو از این [روز] در غفلت بودى و ما [با عذاب دوزخ،] پرده[ی غفلت] را از مقابل [چشم‌های] تو برداشتیم؛ اكنون دیده‌ات تیزبین شده است.

8. ۵۰:۲۳جزء ۲۶

   وَقالَ قَرينُهُ هٰذا ما لَدَىَّ عَتيدٌ

   [فرشتۀ] همنشین وى مى‌گوید: «این همان [نامۀ اعمال او] است كه [آن را ثبت کرده‌ام و] نزدم آماده است».

9. ۵۰:۲۴جزء ۲۶

   أَلقِيا فى جَهَنَّمَ كُلَّ كَفّارٍ عَنيدٍ

   [الله خطاب به آن دو فرشته مى‌فرماید:] «هر ستیزه‌جوی حق‌ستیزی را در دوزخ بیفكنید؛

10. ۵۰:۲۵جزء ۲۶

    مَنّاعٍ لِلخَيرِ مُعتَدٍ مُريبٍ

    [هر] مانع خیر و متجاوز و بدگمان را؛

11. ۵۰:۲۶جزء ۲۶

    الَّذى جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَأَلقِياهُ فِى العَذابِ الشَّديدِ

    همان كسى كه در كنار الله، معبود دیگرى قرار مى‌داد. او را در عذابى سخت بیفكنید».

12. ۵۰:۲۷جزء ۲۶

    قالَ قَرينُهُ رَبَّنا ما أَطغَيتُهُ وَلٰكِن كانَ فى ضَلٰلٍ بَعيدٍ

    [شیطانِ] همنشینش مى‌گوید: «پروردگارا، من او را به طغیان نکشیدم؛ بلکه او خود در گمراهیِ بى‌پایانی بود».

13. ۵۰:۲۸جزء ۲۶

    قالَ لا تَختَصِموا لَدَىَّ وَقَد قَدَّمتُ إِلَيكُم بِالوَعيدِ

    [الله] می‌فرماید: «در پیشگاه من ستیز نکنید كه پیش از این به شما هشدار داده بودم.

14. ۵۰:۲۹جزء ۲۶

    ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَىَّ وَما أَنا۠ بِظَلّٰمٍ لِلعَبيدِ

    فرمانِ مجازات، نزد من تغییرپذیر نیست؛ و الله [در کیفر و پاداش] به بندگانش ستم نمی‌کند».

15. ۵۰:۳۰جزء ۲۶

    يَومَ نَقولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امتَلَأتِ وَتَقولُ هَل مِن مَزيدٍ

    روزى كه به دوزخ مى‌گوییم: «آیا پُر شده‌ای؟» [و او] مى‌گوید: «آیا بیش از این هم هست؟».

16. ۵۰:۳۱جزء ۲۶

    وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ غَيرَ بَعيدٍ

    [در آن روز] بهشت را برای پرهیزگاران نزدیک می‌کنند، و فاصله‌ای از آنان ندارد [تا نعمت‌هایش را از نزدیک ببینند].

17. ۵۰:۳۲جزء ۲۶

    هٰذا ما توعَدونَ لِكُلِّ أَوّابٍ حَفيظٍ

    [به آنان گفته می‌شود:] «این همان پاداشى است كه به شما وعده داده مى‌شد که برای هر توبه‌کاری است که [به سوی پروردگارش بازمی‌گردد و به پیمان و احکام الهی] پایبند است.

18. ۵۰:۳۳جزء ۲۶

    مَن خَشِىَ الرَّحمٰنَ بِالغَيبِ وَجاءَ بِقَلبٍ مُنيبٍ

    همان كسی كه در نهان از [خشمِ الله] رحمان می‌ترسد و با قلبی توبه‌کار [به پیشگاهش] بازمی‌گردد.

19. ۵۰:۳۴جزء ۲۶

    ادخُلوها بِسَلٰمٍ ذٰلِكَ يَومُ الخُلودِ

    با سلامت به بهشت درآیید؛ این است روز جاودانگى».

20. ۵۰:۳۵جزء ۲۶

    لَهُم ما يَشاءونَ فيها وَلَدَينا مَزيدٌ

    در آنجا هرچه بخواهند، در اختیار دارند و نزد ما بیش از آن [نعمت‌هایی نیز] است [که بزرگ‌ترینِ آن، دیدار الله متعال است].