صفحه ۵۱۸ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۵۱۸

1. ۵۰:۱جزء ۲۶

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ ق وَالقُرءانِ المَجيدِ

   ق [قاف]؛ سوگند به قرآن ارجمند [كه رستاخیز آمدنى است].

2. ۵۰:۲جزء ۲۶

   بَل عَجِبوا أَن جاءَهُم مُنذِرٌ مِنهُم فَقالَ الكٰفِرونَ هٰذا شَىءٌ عَجيبٌ

   ولی کافران از اینكه هشداردهنده‌اى از میان خودشان به سراغ‌شان آمده است، ابراز شگفتى می‌کنند و می‌گویند: «این ماجرای عجیبى است.

3. ۵۰:۳جزء ۲۶

   أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا ذٰلِكَ رَجعٌ بَعيدٌ

   آیا هنگامی که مُردیم و خاک شدیم، [دوباره برانگیخته خواهیم شد؟] این بازگشتی بعید است».

4. ۵۰:۴جزء ۲۶

   قَد عَلِمنا ما تَنقُصُ الأَرضُ مِنهُم وَعِندَنا كِتٰبٌ حَفيظٌ

   بی‌تردید، ذراتى كه زمین از بدن آنان مى‌كاهد [همه را] مى‌دانیم؛ و كتابى نگاهبان در اختیار داریم [که هر چه بر آنان مقدر گشته، در آن ثبت است].

5. ۵۰:۵جزء ۲۶

   بَل كَذَّبوا بِالحَقِّ لَمّا جاءَهُم فَهُم فى أَمرٍ مَريجٍ

   وقتى كه [قرآن، یعنی كلام] حق برایشان آمد، آن را تکذیب كردند؛ پس در حالت سرگردانی [و پریشانی] هستند [و دربارۀ قرآن حیرانند].

6. ۵۰:۶جزء ۲۶

   أَفَلَم يَنظُروا إِلَى السَّماءِ فَوقَهُم كَيفَ بَنَينٰها وَزَيَّنّٰها وَما لَها مِن فُروجٍ

   آیا [کافران،] به آسمان برفرازشان نمى‌نگرند كه چگونه آن را برافراشتیم و [به زیور ستارگان] آراستیم و عارى از [هرگونه خلل و] شکافی است؟

7. ۵۰:۷جزء ۲۶

   وَالأَرضَ مَدَدنٰها وَأَلقَينا فيها رَوٰسِىَ وَأَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ بَهيجٍ

   و زمین را گستردیم و کوه‌های ثابت در آن پى افكندیم و از هر نوع گیاه زیبا [و شادی‌انگیزی] در آن رویاندیم.

8. ۵۰:۸جزء ۲۶

   تَبصِرَةً وَذِكرىٰ لِكُلِّ عَبدٍ مُنيبٍ

   [آنها را آفریدیم] تا برای هر بندۀ توبه‌کاری، موجب بینش و پند باشد؛

9. ۵۰:۹جزء ۲۶

   وَنَزَّلنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبٰرَكًا فَأَنبَتنا بِهِ جَنّٰتٍ وَحَبَّ الحَصيدِ

   و بارانى پربركت از آسمان فرستادیم و با آن، باغ‌ها[ى میوه] و [مزارعِ] دانه[هاى] دروكردنى رویاندیم،

10. ۵۰:۱۰جزء ۲۶

    وَالنَّخلَ باسِقٰتٍ لَها طَلعٌ نَضيدٌ

    و درختان سركشیدۀ خرما با خوشه‌هاى برهم‌نشسته.

11. ۵۰:۱۱جزء ۲۶

    رِزقًا لِلعِبادِ وَأَحيَينا بِهِ بَلدَةً مَيتًا كَذٰلِكَ الخُروجُ

    براى روزى بندگان؛ به وسیلۀ آن [باران،] سرزمین خزان‌زده و خشک را حیات بخشیدیم؛ خروج [از قبرها در قیامت] نیز همین گونه است.

12. ۵۰:۱۲جزء ۲۶

    كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ وَأَصحٰبُ الرَّسِّ وَثَمودُ

    پیش از آنان نیز قوم نوح و اهالى «رَسّ» [= چاه] و قوم ثمود [پیامبرانشان را] دروغگو شمردند؛

13. ۵۰:۱۳جزء ۲۶

    وَعادٌ وَفِرعَونُ وَإِخوٰنُ لوطٍ

    و [همچنین قوم] عاد و فرعون و قوم لوط؛

14. ۵۰:۱۴جزء ۲۶

    وَأَصحٰبُ الأَيكَةِ وَقَومُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعيدِ

    و اهالی «اَیکه» [= قوم شعیب] و قوم «تُبَّع»؛ هر یک [از آنان] پیامبران [الهی] را دروغگو شمردند؛ پس وعدۀ عذاب من [بر آنان] تحقّق یافت.

15. ۵۰:۱۵جزء ۲۶

    أَفَعَيينا بِالخَلقِ الأَوَّلِ بَل هُم فى لَبسٍ مِن خَلقٍ جَديدٍ

    آیا ما در آفرینش نخستین فروماندیم [تا از بازآفرینیِ آن عاجز باشیم]؟ [هرگز،] بلكه آنان از آفرینش جدید در [حیرت و] تردیدند.