آیه ۷ سوره ق؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۰:۴ صفحه ۵۱۸

   قَد عَلِمنا ما تَنقُصُ الأَرضُ مِنهُم وَعِندَنا كِتٰبٌ حَفيظٌ

   بی‌تردید، ذراتى كه زمین از بدن آنان مى‌كاهد [همه را] مى‌دانیم؛ و كتابى نگاهبان در اختیار داریم [که هر چه بر آنان مقدر گشته، در آن ثبت است].

2. ۵۰:۵ صفحه ۵۱۸

   بَل كَذَّبوا بِالحَقِّ لَمّا جاءَهُم فَهُم فى أَمرٍ مَريجٍ

   وقتى كه [قرآن، یعنی كلام] حق برایشان آمد، آن را تکذیب كردند؛ پس در حالت سرگردانی [و پریشانی] هستند [و دربارۀ قرآن حیرانند].

3. ۵۰:۶ صفحه ۵۱۸

   أَفَلَم يَنظُروا إِلَى السَّماءِ فَوقَهُم كَيفَ بَنَينٰها وَزَيَّنّٰها وَما لَها مِن فُروجٍ

   آیا [کافران،] به آسمان برفرازشان نمى‌نگرند كه چگونه آن را برافراشتیم و [به زیور ستارگان] آراستیم و عارى از [هرگونه خلل و] شکافی است؟

4. ۵۰:۷ صفحه ۵۱۸

   وَالأَرضَ مَدَدنٰها وَأَلقَينا فيها رَوٰسِىَ وَأَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ بَهيجٍ

   و زمین را گستردیم و کوه‌های ثابت در آن پى افكندیم و از هر نوع گیاه زیبا [و شادی‌انگیزی] در آن رویاندیم.

5. ۵۰:۸ صفحه ۵۱۸

   تَبصِرَةً وَذِكرىٰ لِكُلِّ عَبدٍ مُنيبٍ

   [آنها را آفریدیم] تا برای هر بندۀ توبه‌کاری، موجب بینش و پند باشد؛

6. ۵۰:۹ صفحه ۵۱۸

   وَنَزَّلنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبٰرَكًا فَأَنبَتنا بِهِ جَنّٰتٍ وَحَبَّ الحَصيدِ

   و بارانى پربركت از آسمان فرستادیم و با آن، باغ‌ها[ى میوه] و [مزارعِ] دانه[هاى] دروكردنى رویاندیم،

7. ۵۰:۱۰ صفحه ۵۱۸

   وَالنَّخلَ باسِقٰتٍ لَها طَلعٌ نَضيدٌ

   و درختان سركشیدۀ خرما با خوشه‌هاى برهم‌نشسته.