سوره ق؛ متن و ترجمه ۴۵ آیه
مسیر کامل آیات سوره با نشانی جزء و صفحه؛ هر آیه صفحه مرجع مستقل خودش را دارد.
درباره این سوره
برچسب مکی یا مدنی از فراداده مجموعه میآید و بهتنهایی خلاصه موضوع یا ترتیب زمانی تکتک آیات نیست.
آیات سوره ق
-
۵۰:۱ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ ق وَالقُرءانِ المَجيدِ
ق [قاف]؛ سوگند به قرآن ارجمند [كه رستاخیز آمدنى است].
-
۵۰:۲ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ بَل عَجِبوا أَن جاءَهُم مُنذِرٌ مِنهُم فَقالَ الكٰفِرونَ هٰذا شَىءٌ عَجيبٌ
ولی کافران از اینكه هشداردهندهاى از میان خودشان به سراغشان آمده است، ابراز شگفتى میکنند و میگویند: «این ماجرای عجیبى است.
-
۵۰:۳ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا ذٰلِكَ رَجعٌ بَعيدٌ
آیا هنگامی که مُردیم و خاک شدیم، [دوباره برانگیخته خواهیم شد؟] این بازگشتی بعید است».
-
۵۰:۴ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ قَد عَلِمنا ما تَنقُصُ الأَرضُ مِنهُم وَعِندَنا كِتٰبٌ حَفيظٌ
بیتردید، ذراتى كه زمین از بدن آنان مىكاهد [همه را] مىدانیم؛ و كتابى نگاهبان در اختیار داریم [که هر چه بر آنان مقدر گشته، در آن ثبت است].
-
۵۰:۵ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ بَل كَذَّبوا بِالحَقِّ لَمّا جاءَهُم فَهُم فى أَمرٍ مَريجٍ
وقتى كه [قرآن، یعنی كلام] حق برایشان آمد، آن را تکذیب كردند؛ پس در حالت سرگردانی [و پریشانی] هستند [و دربارۀ قرآن حیرانند].
-
۵۰:۶ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ أَفَلَم يَنظُروا إِلَى السَّماءِ فَوقَهُم كَيفَ بَنَينٰها وَزَيَّنّٰها وَما لَها مِن فُروجٍ
آیا [کافران،] به آسمان برفرازشان نمىنگرند كه چگونه آن را برافراشتیم و [به زیور ستارگان] آراستیم و عارى از [هرگونه خلل و] شکافی است؟
-
۵۰:۷ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ وَالأَرضَ مَدَدنٰها وَأَلقَينا فيها رَوٰسِىَ وَأَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ بَهيجٍ
و زمین را گستردیم و کوههای ثابت در آن پى افكندیم و از هر نوع گیاه زیبا [و شادیانگیزی] در آن رویاندیم.
-
۵۰:۸ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ تَبصِرَةً وَذِكرىٰ لِكُلِّ عَبدٍ مُنيبٍ
[آنها را آفریدیم] تا برای هر بندۀ توبهکاری، موجب بینش و پند باشد؛
-
۵۰:۹ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ وَنَزَّلنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبٰرَكًا فَأَنبَتنا بِهِ جَنّٰتٍ وَحَبَّ الحَصيدِ
و بارانى پربركت از آسمان فرستادیم و با آن، باغها[ى میوه] و [مزارعِ] دانه[هاى] دروكردنى رویاندیم،
-
۵۰:۱۰ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ وَالنَّخلَ باسِقٰتٍ لَها طَلعٌ نَضيدٌ
و درختان سركشیدۀ خرما با خوشههاى برهمنشسته.
-
۵۰:۱۱ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ رِزقًا لِلعِبادِ وَأَحيَينا بِهِ بَلدَةً مَيتًا كَذٰلِكَ الخُروجُ
براى روزى بندگان؛ به وسیلۀ آن [باران،] سرزمین خزانزده و خشک را حیات بخشیدیم؛ خروج [از قبرها در قیامت] نیز همین گونه است.
-
۵۰:۱۲ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ وَأَصحٰبُ الرَّسِّ وَثَمودُ
پیش از آنان نیز قوم نوح و اهالى «رَسّ» [= چاه] و قوم ثمود [پیامبرانشان را] دروغگو شمردند؛
-
۵۰:۱۳ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ وَعادٌ وَفِرعَونُ وَإِخوٰنُ لوطٍ
و [همچنین قوم] عاد و فرعون و قوم لوط؛
-
۵۰:۱۴ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ وَأَصحٰبُ الأَيكَةِ وَقَومُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعيدِ
و اهالی «اَیکه» [= قوم شعیب] و قوم «تُبَّع»؛ هر یک [از آنان] پیامبران [الهی] را دروغگو شمردند؛ پس وعدۀ عذاب من [بر آنان] تحقّق یافت.
-
۵۰:۱۵ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸ أَفَعَيينا بِالخَلقِ الأَوَّلِ بَل هُم فى لَبسٍ مِن خَلقٍ جَديدٍ
آیا ما در آفرینش نخستین فروماندیم [تا از بازآفرینیِ آن عاجز باشیم]؟ [هرگز،] بلكه آنان از آفرینش جدید در [حیرت و] تردیدند.
-
۵۰:۱۶ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ وَلَقَد خَلَقنَا الإِنسٰنَ وَنَعلَمُ ما تُوَسوِسُ بِهِ نَفسُهُ وَنَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِن حَبلِ الوَريدِ
ما انسان را آفریدیم و از وسوسههاى ضمیرش آگاهیم؛ و از شاهرگ [وی] به او نزدیكتریم.
-
۵۰:۱۷ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ إِذ يَتَلَقَّى المُتَلَقِّيانِ عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعيدٌ
وقتی دو فرشته که بر سمت راست و چپ مراقب نشستهاند [رفتارش را] ثبت مىكنند؛
-
۵۰:۱۸ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقيبٌ عَتيدٌ
هر سخنى که بر زبان مىآورد، [فرشتۀ] مراقبى در کنار او آماده است [و آن سخن را مینویسد].
-
۵۰:۱۹ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ وَجاءَت سَكرَةُ المَوتِ بِالحَقِّ ذٰلِكَ ما كُنتَ مِنهُ تَحيدُ
سختیهای مرگ، به راستى دررسید؛ [ای انسان غافل،] این همان چیزى است كه از آن مىگریختى؛
-
۵۰:۲۰ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ وَنُفِخَ فِى الصّورِ ذٰلِكَ يَومُ الوَعيدِ
و [برای دومین بار] در «صور» دمیده میشود [و قیامت برپا میگردد]. آن روز، [روز تحققِ] وعدۀ [عذاب] است.
-
۵۰:۲۱ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ وَجاءَت كُلُّ نَفسٍ مَعَها سائِقٌ وَشَهيدٌ
و هر کس در حالی [که دو فرشته او را همراهی میکنند به عرصۀ محشر] میآید؛ یکی [او را] سوق میدهد و دیگری [بر اعمالش] گواه است.
-
۵۰:۲۲ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ لَقَد كُنتَ فى غَفلَةٍ مِن هٰذا فَكَشَفنا عَنكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ اليَومَ حَديدٌ
[به او گفته میشود:] «تو از این [روز] در غفلت بودى و ما [با عذاب دوزخ،] پرده[ی غفلت] را از مقابل [چشمهای] تو برداشتیم؛ اكنون دیدهات تیزبین شده است.
-
۵۰:۲۳ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ وَقالَ قَرينُهُ هٰذا ما لَدَىَّ عَتيدٌ
[فرشتۀ] همنشین وى مىگوید: «این همان [نامۀ اعمال او] است كه [آن را ثبت کردهام و] نزدم آماده است».
-
۵۰:۲۴ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ أَلقِيا فى جَهَنَّمَ كُلَّ كَفّارٍ عَنيدٍ
[الله خطاب به آن دو فرشته مىفرماید:] «هر ستیزهجوی حقستیزی را در دوزخ بیفكنید؛
-
۵۰:۲۵ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ مَنّاعٍ لِلخَيرِ مُعتَدٍ مُريبٍ
[هر] مانع خیر و متجاوز و بدگمان را؛
-
۵۰:۲۶ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ الَّذى جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَأَلقِياهُ فِى العَذابِ الشَّديدِ
همان كسى كه در كنار الله، معبود دیگرى قرار مىداد. او را در عذابى سخت بیفكنید».
-
۵۰:۲۷ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ قالَ قَرينُهُ رَبَّنا ما أَطغَيتُهُ وَلٰكِن كانَ فى ضَلٰلٍ بَعيدٍ
[شیطانِ] همنشینش مىگوید: «پروردگارا، من او را به طغیان نکشیدم؛ بلکه او خود در گمراهیِ بىپایانی بود».
-
۵۰:۲۸ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ قالَ لا تَختَصِموا لَدَىَّ وَقَد قَدَّمتُ إِلَيكُم بِالوَعيدِ
[الله] میفرماید: «در پیشگاه من ستیز نکنید كه پیش از این به شما هشدار داده بودم.
-
۵۰:۲۹ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَىَّ وَما أَنا۠ بِظَلّٰمٍ لِلعَبيدِ
فرمانِ مجازات، نزد من تغییرپذیر نیست؛ و الله [در کیفر و پاداش] به بندگانش ستم نمیکند».
-
۵۰:۳۰ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ يَومَ نَقولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امتَلَأتِ وَتَقولُ هَل مِن مَزيدٍ
روزى كه به دوزخ مىگوییم: «آیا پُر شدهای؟» [و او] مىگوید: «آیا بیش از این هم هست؟».
-
۵۰:۳۱ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ غَيرَ بَعيدٍ
[در آن روز] بهشت را برای پرهیزگاران نزدیک میکنند، و فاصلهای از آنان ندارد [تا نعمتهایش را از نزدیک ببینند].
-
۵۰:۳۲ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ هٰذا ما توعَدونَ لِكُلِّ أَوّابٍ حَفيظٍ
[به آنان گفته میشود:] «این همان پاداشى است كه به شما وعده داده مىشد که برای هر توبهکاری است که [به سوی پروردگارش بازمیگردد و به پیمان و احکام الهی] پایبند است.
-
۵۰:۳۳ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ مَن خَشِىَ الرَّحمٰنَ بِالغَيبِ وَجاءَ بِقَلبٍ مُنيبٍ
همان كسی كه در نهان از [خشمِ الله] رحمان میترسد و با قلبی توبهکار [به پیشگاهش] بازمیگردد.
-
۵۰:۳۴ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ ادخُلوها بِسَلٰمٍ ذٰلِكَ يَومُ الخُلودِ
با سلامت به بهشت درآیید؛ این است روز جاودانگى».
-
۵۰:۳۵ جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹ لَهُم ما يَشاءونَ فيها وَلَدَينا مَزيدٌ
در آنجا هرچه بخواهند، در اختیار دارند و نزد ما بیش از آن [نعمتهایی نیز] است [که بزرگترینِ آن، دیدار الله متعال است].
-
۵۰:۳۶ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ وَكَم أَهلَكنا قَبلَهُم مِن قَرنٍ هُم أَشَدُّ مِنهُم بَطشًا فَنَقَّبوا فِى البِلٰدِ هَل مِن مَحيصٍ
و پیش از اینان [= مشرکان مکه]، امتهای زیادی را نابود کردیم که آنان [به مراتب] از اینها قویتر بودند؛ و در گوشه و کنار شهرها به جستجو پرداختند [که ببینند آیا] هیچ پناه و گریزگاهی [از عذاب و هلاکت، برایشان] وجود دارد.
-
۵۰:۳۷ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَذِكرىٰ لِمَن كانَ لَهُ قَلبٌ أَو أَلقَى السَّمعَ وَهُوَ شَهيدٌ
بیگمان در این [سخن] برای صاحبدلان یا کسانی که با حضور [قلب به ندای توحید] گوش فرامیدهند و هوشیارند، اندرز است.
-
۵۰:۳۸ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ وَلَقَد خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما فى سِتَّةِ أَيّامٍ وَما مَسَّنا مِن لُغوبٍ
ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست، در شش روز آفریدیم و [هرگز] رنج و خستگى به ما نرسید.
-
۵۰:۳۹ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ فَاصبِر عَلىٰ ما يَقولونَ وَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ قَبلَ طُلوعِ الشَّمسِ وَقَبلَ الغُروبِ
[ای پیامبر،] در برابر سخنان مشرکان شکیبا باش؛ و پیش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن، پروردگارت را به پاکی ستایش كن [و نماز بگزار].
-
۵۰:۴۰ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ وَمِنَ الَّيلِ فَسَبِّحهُ وَأَدبٰرَ السُّجودِ
و نیز [در پاسى] از شب و پس از هر نماز، او را به پاکی ستایش کن.
-
۵۰:۴۱ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ وَاستَمِع يَومَ يُنادِ المُنادِ مِن مَكانٍ قَريبٍ
و [ای پیامبر،] آنگاه که منادی [قیامت] از مکانی نزدیک ندا میدهد، گوش فرادار.
-
۵۰:۴۲ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ يَومَ يَسمَعونَ الصَّيحَةَ بِالحَقِّ ذٰلِكَ يَومُ الخُروجِ
روزی که همگان بانگِ هولناک [رستاخیز] را بهحق میشنوند، [آن روز،] روزِ خروج [از گورها] است.
-
۵۰:۴۳ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ إِنّا نَحنُ نُحيۦ وَنُميتُ وَإِلَينَا المَصيرُ
ماییم كه حیات مىبخشیم و مرگ مىدهیم؛ و بازگشت [همگان] به سوی ماست.
-
۵۰:۴۴ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ يَومَ تَشَقَّقُ الأَرضُ عَنهُم سِراعًا ذٰلِكَ حَشرٌ عَلَينا يَسيرٌ
روزی که زمین از [فرازِ] آنان شکافته میشود، [انسانها] شتابان [بیرون میآیند]؛ این احضارى است که براى ما آسان است.
-
۵۰:۴۵ جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۰ نَحنُ أَعلَمُ بِما يَقولونَ وَما أَنتَ عَلَيهِم بِجَبّارٍ فَذَكِّر بِالقُرءانِ مَن يَخافُ وَعيدِ
ما به آنچه [کافران] میگویند داناتریم؛ و تو [ای پیامبر،] بر آنان مسلط نیستی [که بخواهی آنان را به ایمان آوردن وادار کنی]؛ کسی را که از عذاب [و هشدار] من میترسد، به [وسیلۀ] قرآن اندرز بده.
منابع متن و بازبینی
منبع متن، ترجمه و دادههای صفحه جدا از توضیح تحریریه ثبت شده تا بتوانی هر بخش را مستقل بررسی کنی.
