یونیتی یا آنریل انجین؟ مقایسه تخصصی و جامع ۲۰۲۴

یونیتی (Unity) به عنوان یک موتور چندمنظوره شناخته می‌شود که در توسعه بازی‌های موبایل، دوبعدی و پروژه‌های مستقل (Indie) پیشتاز است و از زبان C# استفاده می‌کند. در مقابل، آنریل انجین (Unreal Engine) به دلیل قدرت رندرینگ فوق‌العاده، ابزارهای پیشرفته برای بازی‌های AAA و استفاده از زبان C++ و سیستم Blueprints شهرت دارد. یونیتی بر سادگی و انعطاف‌پذیری تمرکز دارد، در حالی که آنریل بر کیفیت بصری واقع‌گرایانه و خروجی‌های سینمایی متمرکز است.

یونیتی معمولاً برای مبتدیان گزینه بهتری محسوب می‌شود زیرا منحنی یادگیری ملایم‌تری دارد، زبان C# نسبت به C++ ساده‌تر است و منابع آموزشی رایگان بسیار زیادی در سطح اینترنت برای آن وجود دارد. با این حال، آنریل انجین با سیستم Blueprints (برنامه‌نویسی بصری) اجازه می‌دهد بدون نوشتن حتی یک خط کد، منطق بازی را پیاده‌سازی کنید که برای طراحان غیربرنامه‌نویس بسیار جذاب است. انتخاب نهایی بستگی به هدف شما (موبایل یا گرافیک بالا) دارد.

یونیتی حاکم مطلق بازار موبایل است و بیش از ۷۰ درصد بازی‌های برتر موبایلی جهان با این موتور ساخته شده‌اند. دلیل این امر، بهینه‌سازی بسیار عالی برای سخت‌افزارهای ضعیف، حجم خروجی کمتر نسبت به آنریل و پشتیبانی فوق‌العاده از پلتفرم‌های اندروید و iOS است. آنریل انجین اگرچه برای موبایل قابل استفاده است، اما به دلیل سنگین بودن هسته موتور، بیشتر برای بازی‌های موبایلی با گرافیک بسیار بالا (مانند PUBG Mobile) استفاده می‌شود.

آنریل انجین اولین بار در سال ۱۹۹۸ توسط اپیک گیمز همزمان با بازی Unreal معرفی شد و از آن زمان تاکنون ۵ نسخه اصلی را پشت سر گذاشته است. یونیتی اما دیرتر و در سال ۲۰۰۵ در کنفرانس جهانی توسعه‌دهندگان اپل معرفی شد. برخلاف تصور اشتباه برخی، یونیتی از همان ابتدا برای کراس‌پلتفرم بودن طراحی شده بود، در حالی که آنریل ابتدا بر روی PC و کنسول‌ها تمرکز داشت و بعدها به فضای موبایل و وب ورود کرد.

یونیتی در زمینه بازی‌های دوبعدی بسیار قدرتمندتر و تخصصی‌تر عمل می‌کند. این موتور دارای یک محیط کاری مجزا برای 2D، ابزارهای اختصاصی مانند Sprite Editor، 2D Physics و سیستم‌های انیمیشن دوبعدی پیشرفته است. آنریل انجین سیستمی به نام Paper2D دارد، اما توسعه آن در سال‌های اخیر اولویت اپیک گیمز نبوده و کار با آن برای پروژه‌های پیچیده دوبعدی نسبت به ابزارهای منعطف یونیتی، دشوارتر و محدودتر است.

بله، هر دو موتور در صنایع دیگر نفوذ کرده‌اند. آنریل انجین در صنعت سینما برای تولیدات مجازی (Virtual Production) مانند سریال مندلورین، معماری و شبیه‌سازی‌های نظامی حرف اول را می‌زند. یونیتی نیز در حوزه‌های واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR)، شبیه‌سازی‌های صنعتی، صنعت خودرو و اپلیکیشن‌های غیربازی کاربرد گسترده‌ای دارد. در واقع، هر جا نیاز به رندرینگ سه‌بعدی تعاملی باشد، این دو موتور حضور دارند.

هر دو موتور دارای جوامع کاربری میلیونی و بسیار فعالی هستند. یونیتی به دلیل قدمت در فضای آموزشی و استفاده گسترده توسط توسعه‌دهندگان مستقل، فروم‌ها و مخازن کد بسیار غنی‌تری برای حل مشکلات کوچک دارد. آنریل انجین نیز مستندات رسمی بسیار باکیفیتی دارد و جامعه کاربری آن در سال‌های اخیر به دلیل رایگان شدن ابزارهای Quixel و معرفی UE5 رشد انفجاری داشته است. برای هر دو موتور، پیدا کردن پاسخ سوالات در یوتیوب یا Stack Overflow کار دشواری نیست.

یونیتی در حال حاضر انتخاب اول اکثر توسعه‌دهندگان XR (ترکیب VR و AR) است. به دلیل سبک بودن و هماهنگی بالا با هدست‌هایی مانند Meta Quest و Apple Vision Pro، اکثر اپلیکیشن‌های این حوزه با یونیتی ساخته می‌شوند. آنریل انجین برای تجربه‌های VR که نیاز به گرافیک فوتورئالیستیک دارند (مانند شبیه‌سازی‌های معماری VR) استفاده می‌شود، اما به دلیل نیاز به سخت‌افزار قوی‌تر، برای هدست‌های مستقل (Standalone) چالش‌های بهینه‌سازی بیشتری دارد.

در آنریل انجین به دلیل وجود سیستم Blueprints و مجموعه‌ای از قالب‌های آماده (Templates) برای سبک‌های مختلف (اول شخص، سوم شخص، ماشین‌سواری)، شما می‌توانید در عرض چند ساعت یک نمونه اولیه قابل بازی بسازید. در یونیتی، اگرچه ابزارهای بصری اضافه شده‌اند، اما معمولاً نیاز به کدنویسی C# از همان ابتدا بیشتر حس می‌شود. با این حال، انعطاف‌پذیری یونیتی باعث می‌شود که پس از مرحله اولیه، تغییر دادن مکانیک‌ها با سرعت بالایی انجام شود.

آنریل انجین دارای سیستم Blueprints است که به جرات می‌توان گفت قدرتمندترین ابزار برنامه‌نویسی بصری در دنیاست؛ این سیستم تقریباً تمام قابلیت‌های C++ را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. یونیتی در ابتدا سیستم بومی نداشت و کاربران از پلاگین‌هایی مثل Bolt استفاده می‌کردند، اما اکنون Unity Visual Scripting به صورت پیش‌فرض در موتور ادغام شده است. با این حال، Blueprints همچنان از نظر پایداری، سرعت اجرا و یکپارچگی با بدنه موتور، فرسنگ‌ها از رقیب خود جلوتر است.

Unity Asset Store از نظر تعداد دارایی‌ها، مدل‌های آماده، پلاگین‌های کاربردی و کدهای آماده بسیار وسیع‌تر است و برای هر مشکلی یک راهکار پولی یا رایگان در آن یافت می‌شود. Unreal Marketplace (که اکنون با Fab جایگزین شده) تمرکز خود را بر کیفیت گذاشته است. یکی از مزایای بزرگ آنریل، دسترسی رایگان به کتابخانه عظیم Quixel Megascans است که هزاران اسکن سه‌بعدی با کیفیت سینمایی را به صورت رایگان در اختیار کاربران آنریل قرار می‌دهد.

یونیتی به دلیل سیستم Build Pipeline منعطف خود، اجازه می‌دهد با کمترین تغییرات، یک پروژه را برای بیش از ۲۰ پلتفرم مختلف از جمله وب (WebGL)، موبایل، کنسول و دسکتاپ خروجی بگیرید. در آنریل انجین، فرآیند خروجی گرفتن برای پلتفرم‌های ضعیف‌تر مانند موبایل یا وب پیچیدگی‌های فنی زیادی دارد و حجم فایل نهایی معمولاً بسیار بیشتر از یونیتی است. آنریل برای خروجی‌های باکیفیت روی PC و کنسول‌های نسل نهم بهینه‌سازی شده است.

مستندات یونیتی بسیار منظم، دسته‌بندی شده و همراه با مثال‌های کدنویسی فراوان است که آن را برای یادگیری عالی می‌کند. مستندات آنریل انجین در گذشته ضعیف بود، اما با معرفی نسخه ۵، اپیک گیمز بهبودهای چشمگیری در آن ایجاد کرد. با این حال، به دلیل پیچیدگی ساختاری آنریل، مستندات آن گاهی بیش از حد فنی به نظر می‌رسد. برای یادگیری مفاهیم پایه، مستندات یونیتی و برای درک معماری سیستم‌های پیشرفته، مستندات آنریل ترجیح داده می‌شوند.

هر دو موتور از Git، Perforce و Plastic SCM پشتیبانی می‌کنند. با این حال، به دلیل اینکه فایل‌های آنریل (uasset) عمدتاً باینری هستند، مدیریت تداخل‌ها (Conflicts) در Git می‌تواند چالش‌برانگیز باشد و استفاده از Perforce در پروژه‌های بزرگ آنریل توصیه می‌شود. یونیتی به دلیل ساختار متنی فایل‌های YAML، سازگاری بهتری با Git دارد. همچنین یونیتی ابزار اختصاصی Unity Version Control را برای تیم‌های کوچک و متوسط ارائه می‌دهد که کار با آن بسیار ساده است.

برای ساخت بازی‌های ساده، دانش ریاضیات دبیرستانی کافی است. اما در فرآیند توسعه حرفه‌ای، هر دو موتور به درک مفاهیمی مانند جبر خطی (بردارها و ماتریس‌ها) برای محاسبات جابجایی و چرخش نیاز دارند. آنریل انجین به دلیل ابزارهای پیشرفته ریاضی در Blueprints، برخی محاسبات را بصری می‌کند. در یونیتی، شما مستقیماً با توابع ریاضی در C# سر و کار دارید. در مجموع، برای بهینه‌سازی و نوشتن شیدرها (Shaders)، تسلط بر ریاضیات در هر دو موتور الزامی است.

آنریل انجین با انتشار نسخه‌های ۵.۳ و ۵.۴، ویژگی‌های انقلابی خود را تثبیت کرده و تمرکز خود را بر انیمیشن‌های واقع‌گرایانه و رندرینگ بلادرنگ گذاشته است. یونیتی پس از تغییرات مدیریتی، نسخه Unity 6 را معرفی کرد که تمرکز اصلی آن بر پایداری، سرعت رندرینگ در URP و ادغام ابزارهای هوش مصنوعی است. هر دو شرکت در حال حاضر به شدت بر روی ادغام هوش مصنوعی برای تولید محتوا (Generative AI) رقابت می‌کنند تا سرعت توسعه را افزایش دهند.

Nanite یک سیستم هندسه مجازی‌سازی شده است که به هنرمندان اجازه می‌دهد مدل‌هایی با میلیون‌ها چندضلعی (Polygon) را مستقیماً وارد موتور کنند، بدون اینکه نگران افت فریم یا ساخت دستی نسخه‌های کم‌حجم (LOD) باشند. این فناوری محدودیت‌های سنتی مدل‌سازی را از بین برده و اجازه می‌دهد جزئیات در سطح میکروسکوپی در بازی‌های جهان‌باز رندر شوند. یونیتی هنوز معادل مستقیمی برای Nanite ندارد و همچنان بر بهینه‌سازی مش‌ها و سیستم‌های LOD سنتی تکیه می‌کند.

Lumen یک سیستم نورپردازی جهانی (Global Illumination) کاملاً پویا است که بلافاصله به تغییرات صحنه (مثل حرکت خورشید یا تخریب دیوار) واکنش نشان می‌دهد و نیاز به 'Bake' کردن نور را از بین می‌برد. در یونیتی، برای رسیدن به کیفیت مشابه در HDRP، باید از Ray Tracing استفاده کرد یا نورها را از قبل محاسبه کرد. اگرچه یونیتی ۶ بهبودهای زیادی در نورپردازی بلادرنگ داشته، اما Lumen همچنان در زمینه سهولت استفاده و کیفیت بصری پیشرو است.

C++ یک زبان سطح پایین‌تر است که دسترسی مستقیم به حافظه را فراهم می‌کند و در صورت کدنویسی صحیح، عملکرد (Performance) بالاتری نسبت به C# دارد؛ به همین دلیل بازی‌های بسیار سنگین با آنریل ساخته می‌شوند. C# در یونیتی بر روی یک لایه میانی (Mono یا IL2CPP) اجرا می‌شود که مدیریت حافظه را خودکار انجام می‌دهد (Garbage Collection). این موضوع باعث می‌شود توسعه در یونیتی سریع‌تر و با خطای کمتر باشد، اما ممکن است در پروژه‌های عظیم باعث افت فریم‌های ناگهانی شود.

یونیتی دارای دو خط لوله رندرینگ مجزا است: URP (Universal Render Pipeline) برای بازی‌های سبک، موبایل و پلتفرم‌های ضعیف که اولویت آن‌ها کارایی است، و HDRP (High Definition Render Pipeline) برای پروژه‌های گرافیکی سنگین روی PC و کنسول‌های قدرتمند. این تفکیک به توسعه‌دهنده اجازه می‌دهد موتور را دقیقاً بر اساس سخت‌افزار هدف تنظیم کند. در مقابل، آنریل انجین یک سیستم رندرینگ واحد و بسیار قدرتمند دارد که البته قابلیت مقیاس‌پذیری بالایی دارد اما به اندازه URP سبک نیست.

Unity Muse مجموعه‌ای از ابزارهای هوش مصنوعی مولد است که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد با استفاده از متن، بافت‌ها (Textures)، انیمیشن‌ها و حتی کدهای ساده تولید کنند. Unity Sentis نیز یک موتور استنتاج هوش مصنوعی است که اجازه می‌دهد مدل‌های عصبی آموزش‌دیده را مستقیماً داخل بازی اجرا کنید (مثلاً برای تشخیص گفتار یا رفتار پیچیده NPCها بدون نیاز به کلاود). این ابزارها نشان‌دهنده تمرکز شدید یونیتی بر آینده بازی‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۴ است.

آنریل انجین سورس کد کامل موتور را به صورت رایگان در GitHub در اختیار همه قرار می‌دهد؛ این یعنی شما می‌توانید هسته موتور را مطابق نیاز پروژه خود تغییر دهید. در یونیتی، سورس کد موتور بسته (Closed Source) است. اگرچه می‌توانید کدهای لایه C# را ببینید، اما برای دسترسی و تغییر در هسته اصلی موتور (C++)، باید لایسنس‌های بسیار گران‌قیمت Enterprise خریداری کنید. این یک امتیاز بزرگ برای استودیوهای بزرگی است که نیاز به شخصی‌سازی عمیق موتور دارند.

آنریل انجین از سیستم فیزیک اختصاصی خود به نام Chaos استفاده می‌کند که برای تخریب‌پذیری‌های عظیم و شبیه‌سازی‌های پیچیده طراحی شده است. یونیتی به صورت سنتی از PhysX شرکت انویدیا استفاده می‌کرد، اما در نسخه‌های جدید سیستم DOTS Physics و همکاری با Havoc را معرفی کرده است. برای بازی‌های معمولی، تفاوت چندانی ندارند، اما برای شبیه‌سازی‌های فیزیکی بسیار دقیق و تخریب محیطی، سیستم Chaos آنریل در حال حاضر پیشرفته‌تر و یکپارچه‌تر عمل می‌کند.

ECS یا Entity Component System بخشی از تکنولوژی DOTS یونیتی است که روش برنامه‌نویسی را از شی‌گرا (OOP) به داده‌محور تغییر می‌دهد. این کار باعث می‌شود پردازنده بتواند هزاران شیء را به صورت موازی و با سرعت بسیار بالا پردازش کند (مثلاً نمایش ۱۰ هزار سرباز در یک صحنه بدون افت فریم). آنریل انجین سیستم مشابهی به نام Mass Entity دارد، اما تمرکز یونیتی بر روی ECS برای بهینه‌سازی بازی‌های موبایلی و استراتژیک بسیار جدی‌تر بوده است.

پس از جنجال‌های سال ۲۰۲۳، یونیتی مدل خود را اصلاح کرد. در حال حاضر، برای کاربران Unity Personal، استفاده از موتور کاملاً رایگان است تا زمانی که درآمد یا سرمایه جذب شده در ۱۲ ماه گذشته کمتر از ۲۰۰ هزار دلار باشد. برای درآمدهای بالاتر، باید نسخه Pro تهیه شود. هزینه Runtime Fee (هزینه به ازای هر نصب) تنها برای کاربران Pro و Enterprise اعمال می‌شود که درآمدشان بالای ۱ میلیون دلار و تعداد نصبشان بالای ۱ میلیون بار باشد، و سقف آن ۲.۵ درصد از درآمد ماهانه است.

آنریل انجین از مدل حق امتیاز ۵ درصدی استفاده می‌کند. استفاده از موتور کاملاً رایگان است و شما هیچ هزینه‌ای پرداخت نمی‌کنید تا زمانی که درآمد ناخالص محصول شما از مرز ۱ میلیون دلار عبور کند. پس از آن، باید ۵ درصد از درآمد مازاد بر ۱ میلیون دلار را به اپیک گیمز بپردازید. اگر محصول شما درآمدی نداشته باشد یا زیر ۱ میلیون دلار بفروشد، عملاً هیچ هزینه‌ای برای استفاده از قدرتمندترین موتور بازی‌سازی جهان پرداخت نخواهید کرد.

در سال ۲۰۲۴، هزینه اشتراک Unity Pro حدود ۱۸۵ دلار در ماه (یا ۲۰۴۰ دلار در سال) به ازای هر کاربر است. خرید این نسخه برای شرکت‌هایی با درآمد بیش از ۲۰۰ هزار دلار الزامی است. مزایای آن شامل حذف لوگوی Unity در ابتدای بازی، دسترسی به پشتیبانی فنی اولویت‌دار، ابزارهای پیشرفته گزارش‌دهی خطا، قابلیت خروجی گرفتن برای کنسول‌ها (PlayStation و Xbox) و دسترسی به سرویس‌های ابری پیشرفته‌تر برای مدیریت پروژه است.

اپیک گیمز در سال ۲۰۲۴ مدل قیمت‌گذاری جدیدی را برای صنایع غیر بازی‌سازی (معماری، خودرو، شبیه‌سازی و غیره) معرفی کرد. شرکت‌هایی که درآمد سالانه آن‌ها بیش از ۱ میلیون دلار است و در حوزه‌هایی غیر از بازی فعالیت می‌کنند، باید سالانه ۱۸۵۰ دلار به ازای هر کاربر پرداخت کنند. با این حال، برای دانش‌آموزان، مدرسان و شرکت‌های کوچک با درآمد زیر ۱ میلیون دلار، استفاده از آنریل انجین در هر زمینه‌ای همچنان رایگان باقی مانده است.

علاوه بر لایسنس اصلی، هزینه‌هایی مانند خرید دارایی‌ها از استور (مدل، کد، صدا)، هزینه‌های سرور برای بازی‌های آنلاین، هزینه‌های سرویس‌های Cloud Build برای تسریع در خروجی گرفتن، و هزینه‌های بازاریابی وجود دارد. در یونیتی، برخی ابزارهای بهینه‌سازی حرفه‌ای ممکن است نیاز به خرید جداگانه داشته باشند. در آنریل، به دلیل سنگین بودن پروژه‌ها، هزینه ارتقای سخت‌افزار سیستم‌های توسعه (RAM و کارت گرافیک) یک هزینه پنهان قابل توجه برای تیم‌ها محسوب می‌شود.

اگر هدف ساخت یک بازی کوچک یا موبایلی است، یونیتی به دلیل نیاز به سخت‌افزار ارزان‌تر و منابع رایگان آموزشی زیاد، اقتصادی‌تر است. اما اگر هدف ساخت یک بازی با کیفیت بصری بسیار بالاست، آنریل انجین به دلیل رایگان بودن تمام ابزارهای حرفه‌ای (بدون هزینه ماهانه تا درآمد ۱ میلیون دلار) و دسترسی به Megascans، ارزش خرید بسیار بالایی دارد. در واقع آنریل ریسک مالی اولیه را برای تیم‌های مستقل به شدت کاهش می‌دهد.

خودِ موتورها معمولاً هزینه مستقیمی برای 'قابلیت' خروجی گرفتن نمی‌گیرند، اما دسترسی به SDK کنسول‌ها شرایطی دارد. در یونیتی، شما حتماً باید لایسنس Pro یا بالاتر داشته باشید تا بتوانید برای PS5 یا Xbox خروجی بگیرید. در آنریل انجین، دسترسی به کدهای کنسول رایگان است اما باید توسط سونی یا مایکروسافت به عنوان توسعه‌دهنده تایید شده باشید. هزینه‌های کیت توسعه کنسول (DevKit) جدا از مبحث موتور بازی‌سازی است و به شرکت‌های سازنده کنسول مربوط می‌شود.

دارایی‌هایی که از Unity Asset Store یا Unreal Marketplace خریداری می‌کنید، معمولاً دارای لایسنس 'استفاده در تعداد نامحدود پروژه' هستند. یعنی یک بار هزینه پرداخت می‌کنید و می‌توانید در بازی‌های مختلف از آن استفاده کنید. نکته مهم در آنریل این است که دارایی‌های رایگان ماهانه اپیک گیمز و کتابخانه Quixel فقط برای استفاده در پروژه‌هایی که با آنریل ساخته می‌شوند رایگان هستند و استفاده از آن‌ها در موتورهای دیگر (مثل یونیتی) غیرقانونی است.

در هر دو موتور یونیتی و آنریل انجین، مالکیت کامل معنوی و مادی بازی ساخته شده متعلق به توسعه‌دهنده است. موتورها هیچ ادعایی بر روی کدهای نوشته شده توسط شما، داستان، شخصیت‌ها یا هنری که خلق کرده‌اید ندارند. شما فقط مجوز استفاده از تکنولوژی آن‌ها را طبق قرارداد (EULA) دارید. این یعنی می‌توانید بازی خود را به هر کسی بفروشید یا منتشر کنید، مشروط بر اینکه تعهدات مالی (حق امتیاز یا هزینه اشتراک) را رعایت کرده باشید.

طبق قوانین ۲۰۲۴، شما می‌توانید بازی خود را با نسخه رایگان یونیتی منتشر کنید، به شرطی که درآمد یا سرمایه شما در ۱۲ ماه گذشته زیر ۲۰۰ هزار دلار باشد. در این نسخه، نمایش لوگوی 'Made with Unity' در هنگام اجرای بازی اجباری است. اگر درآمد شما از این مرز عبور کند، طبق قانون ۳۰ روز فرصت دارید تا اشتراک خود را به نسخه Pro ارتقا دهید، در غیر این صورت استفاده شما از موتور غیرقانونی تلقی خواهد شد.

طبق قرارداد آنریل انجین، اگر اپیک گیمز شرایط قرارداد (EULA) را تغییر دهد و این تغییرات به ضرر توسعه‌دهنده باشد، توسعه‌دهنده این حق را دارد که پروژه خود را با همان نسخه‌ای از موتور که قبلاً استفاده می‌کرد و تحت همان قرارداد قبلی، ادامه دهد و تمام کند. این بند قانونی برای محافظت از بازی‌سازان در برابر تغییرات ناگهانی هزینه‌ها (مشابه اتفاقی که برای یونیتی افتاد) در نظر گرفته شده است و امنیت خاطر زیادی ایجاد می‌کند.

در آنریل انجین، شما موظف هستید هر فصل (سه ماه یکبار) که درآمد بازی‌تان از حد نصاب عبور کرد، گزارش فروش خود را به اپیک گیمز ارسال کنید تا فاکتور حق امتیاز صادر شود. در یونیتی، سیستم گزارش‌دهی بیشتر بر اساس خوداظهاری در هنگام خرید لایسنس است، اما یونیتی این حق را دارد که در صورت مشکوک بودن به درآمدهای بالا، درخواست حسابرسی مالی از شرکت شما داشته باشد تا مطمئن شود لایسنس درستی را تهیه کرده‌اید.

بله، استفاده از دارایی‌های (Assets) بدون لایسنس معتبر می‌تواند منجر به حذف بازی شما از استورهایی مانند گوگل پلی، اپ استور یا استیم شود. علاوه بر این، هر دو شرکت یونیتی و اپیک گیمز سیستم‌های تشخیص کد و دارایی دارند. در صورت شکایت مالک اثر، نه تنها بازی شما از نظر قانونی مسدود می‌شود، بلکه ممکن است حساب کاربری توسعه‌دهنده شما برای همیشه بسته شود و با جریمه‌های سنگین نقدی روبرو شوید.

هر دو موتور ابزارهای جمع‌آوری داده (Analytics) دارند. طبق قوانین بین‌المللی مانند GDPR، توسعه‌دهنده مسئول است که به کاربر اطلاع دهد چه داده‌هایی جمع‌آوری می‌شود. یونیتی و آنریل هر دو در تنظیمات خود گزینه‌هایی برای انطباق با این قوانین فراهم کرده‌اند. شما باید در 'سیاست حریم خصوصی' بازی خود ذکر کنید که از موتور یونیتی یا آنریل استفاده می‌کنید، زیرا خودِ این موتورها ممکن است داده‌های فنی غیرشخصی را برای بهبود عملکرد جمع‌آوری کنند.

از نظر قانونی منعی وجود ندارد، اما از نظر فنی این کار بسیار دشوار است. شما نمی‌توانید کدها (C# به C++) یا سیستم‌های اختصاصی (مثل متریال‌های آنریل به یونیتی) را مستقیماً منتقل کنید. فقط دارایی‌های خام مانند مدل‌های سه‌بعدی، بافت‌ها و صداها قابل انتقال هستند. اگر از دارایی‌های اختصاصی یک موتور (مثل کدهای آماده Unity Standard Assets) استفاده کرده باشید، حق استفاده قانونی از آن‌ها را در موتور رقیب نخواهید داشت.

استفاده از نام و لوگوی یونیتی یا آنریل انجین در تریلرها یا روی بسته‌بندی بازی تابع قوانین 'برندینگ' آن‌هاست. معمولاً هر دو شرکت اجازه می‌دهند (و حتی تشویق می‌کنند) که از لوگوی آن‌ها استفاده کنید، اما باید استانداردهای بصری آن‌ها (اندازه، رنگ و فاصله) را رعایت کنید. در یونیتی پرو، شما حق حذف لوگو را دارید، اما در آنریل، اپیک گیمز معمولاً اجازه می‌دهد لوگوی آن‌ها را به عنوان نشانی از کیفیت در ابتدای بازی نمایش دهید.