نقد و بررسی بازی نگهبانان کهکشان؛ ماجراجویی در فضا

این بازی توسط استودیو Eidos-Montréal توسعه یافته است که پیش از این برای ساخت عناوین بزرگی همچون سری Deus Ex و Shadow of the Tomb Raider شناخته می‌شد. این استودیو با استفاده از موتور گرافیکی Dawn Engine توانست دنیایی بسیار رنگارنگ و پرجزئیات را خلق کند. برخلاف بازی انتقام‌جویان که توسط کریستال داینامیکس ساخته شده بود، ایدوس مونترال تمرکز خود را کاملاً بر تجربه تک‌نفره و روایت داستانی خطی گذاشت تا اشتباهات پروژه‌های قبلی اسکوئر انیکس تکرار نشود.

خیر، داستان این بازی کاملاً مستقل از فیلم‌های سینمایی ساخته شده توسط جیمز گان و دنیای سینمایی مارول است. استودیو سازنده تصمیم گرفت نسخه اختصاصی خود را از شخصیت‌ها و دنیای نگهبانان کهکشان بر اساس کتاب‌های کمیک طراحی کند. اگرچه شوخ‌طبعی و پویایی گروه مشابه فیلم‌هاست، اما پیش‌زمینه داستانی شخصیت‌ها، طراحی لباس‌ها و حتی تاریخچه جنگ‌های کهکشانی در این بازی منحصر‌به‌فرد است و تجربه‌ای تازه را برای طرفداران قدیمی و جدید رقم می‌زند.

این بازی در ژانر اکشن-ماجراجویی (Action-Adventure) با دوربین سوم‌شخص قرار می‌گیرد. ساختار بازی به صورت کاملاً خطی و مرحله‌ای است، به این معنا که خبری از دنیای جهان‌باز (Open World) نیست. تمرکز اصلی بازی بر مبارزات تیمی، حل پازل‌های محیطی و اتخاذ تصمیمات در دیالوگ‌هاست که بر روابط میان اعضای گروه تاثیر می‌گذارد. این بازی فاقد هرگونه المان چندنفره یا آنلاین بوده و یک تجربه داستانی خالص را ارائه می‌دهد که در صنعت امروز بازی‌سازی رویکردی ستودنی است.

در این بازی، بازیکن تنها کنترل شخصیت «پیتر کوئیل» یا همان استار لرد (Star-Lord) را بر عهده دارد. با این حال، هسته اصلی گیم‌پلی بر پایه فرمان دادن به سایر اعضای گروه یعنی گامورا، درکس، راکت و گروت بنا شده است. شما نمی‌توانید مستقیماً به جای آن‌ها بازی کنید، اما در طول مبارزات و گشت‌وگذار در محیط، باید از توانایی‌های خاص هر یک برای پیشروی استفاده کنید. این تصمیم برای تاکید بر نقش رهبری استار لرد و ایجاد حس مدیریت یک گروه ناهماهنگ اتخاذ شده است.

بله، این بازی برخلاف انتظارات اولیه، بسیار موفق ظاهر شد و در مراسم The Game Awards 2021 جایزه معتبر «بهترین روایت داستانی» (Best Narrative) را از آن خود کرد. منتقدان به شدت از نویسندگی قوی، دیالوگ‌های هوشمندانه و پرداخت شخصیت‌ها تمجید کردند. همچنین این بازی در بخش‌های بهترین موسیقی و بهترین بازی اکشن/ماجراجویی نیز نامزد دریافت جایزه بود که نشان‌دهنده کیفیت بالای فنی و هنری آن در میان رقبای قدرتمند آن سال است.

تفاوت اصلی در مدل اقتصادی و ساختار بازی نهفته است. بازی Avengers یک اثر «سرویس‌محور» (Live Service) با تمرکز بر بخش آنلاین، تکرار مراحل و پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای بود که با انتقادات زیادی مواجه شد. در مقابل، Guardians of the Galaxy یک بازی کاملاً آفلاین، بدون پرداخت درون‌برنامه‌ای و بدون نیاز به اتصال اینترنت است. تمام محتوای بازی از جمله لباس‌های متنوع شخصیت‌ها در خود بازی قابل بازگشایی هستند و هیچ هزینه اضافی برای تجربه کامل بازی از بازیکن دریافت نمی‌شود.

برای اتمام بخش داستانی بازی به صورت مستقیم، حدود ۱۵ تا ۱۸ ساعت زمان لازم است. اما اگر بخواهید تمام محیط‌ها را برای پیدا کردن آیتم‌های جمع‌کردنی (Collectibles)، لباس‌های مخفی و گوش دادن به تمام دیالوگ‌های اختیاری جستجو کنید، این زمان می‌تواند به بیش از ۲۵ ساعت افزایش یابد. با توجه به کیفیت بالای روایت و تنوع محیط‌ها، این مدت زمان بسیار استاندارد بوده و بازی از کش دادن بیهوده محتوا خودداری کرده است تا ریتم هیجان‌انگیز خود را حفظ کند.

بازی نگهبانان کهکشان دارای یک پایان اصلی و واحد است، اما مسیر رسیدن به این پایان و جزئیات وقایع میانی بر اساس تصمیمات شما تغییر می‌کند. انتخاب‌های شما در طول دیالوگ‌ها می‌تواند باعث شود که در مراحل بعدی از کمک برخی شخصیت‌ها بهره‌مند شوید یا با چالش‌های متفاوتی روبرو شوید. همچنین روابط شما با اعضای گروه بر اساس پاسخ‌هایی که می‌دهید شکل می‌گیرد، اما در نهایت هسته اصلی داستان به یک نقطه ختم می‌شود تا انسجام روایی بازی حفظ شود.

مکانیسم Huddle یکی از خلاقانه‌ترین بخش‌های گیم‌پلی است. وقتی نوار مخصوص پر می‌شود، استار لرد گروه را دور هم جمع می‌کند. در این لحظه اعضای گروه درباره وضعیت نبرد صحبت می‌کنند و شما باید بر اساس لحن حرف‌های آن‌ها، دیالوگ درستی را برای انگیزه دادن انتخاب کنید. اگر انتخاب شما درست باشد، تمام اعضای گروه قدرت مضاعف (Buff) دریافت می‌کنند و یک آهنگ معروف از دهه ۸۰ میلادی پخش می‌شود که هیجان مبارزه را دوچندان می‌کند؛ در صورت انتخاب غلط، فقط استار لرد تقویت می‌شود.

ارتقا در بازی به دو صورت انجام می‌شود: اول از طریق کسب امتیاز تجربه (XP) در مبارزات که به شما Ability Points می‌دهد تا مهارت‌های ویژه جدیدی برای هر یک از پنج عضو گروه باز کنید. دوم از طریق جمع‌آوری قطعات (Components) در محیط بازی که با استفاده از آن‌ها در میزهای کار (Workbenches)، راکت می‌تواند تجهیزات استار لرد را ارتقا دهد. این ارتقاها شامل مواردی مثل افزایش سلامتی، بهبود سرعت شارژ سلاح و یا قابلیت‌های جدید برای چکمه‌های پروازی پیتر کوئیل است.

سلاح‌های دوقلوی استار لرد در طول داستان به چهار قابلیت عنصری مجهز می‌شوند: یخ، الکتریسیته، باد و پلاسما. هر یک از این عناصر کاربرد دوگانه‌ای دارند؛ در مبارزات برای از بین بردن سپر دشمنان خاص یا منجمد کردن آن‌ها استفاده می‌شوند و در گشت‌وگذار محیطی برای حل پازل‌ها کاربرد دارند. برای مثال، از عنصر یخ برای منجمد کردن لوله‌های بخار و از عنصر باد برای کشیدن پلتفرم‌های دور از دسترس استفاده می‌شود که تنوع خوبی به گیم‌پلی بخشیده است.

برخلاف بسیاری از بازی‌های مدرن، تمام لباس‌های بازی Guardians of the Galaxy کاملاً رایگان هستند و از طریق جستجو در محیط‌های بازی یافت می‌شوند. این لباس‌ها معمولاً در صندوق‌های مخفی و در مسیرهای فرعی مراحل قرار دارند. طراحی این لباس‌ها الهام‌گرفته از کمیک‌های کلاسیک مارول و یا نسخه‌های اختصاصی استودیو است. پیدا کردن این صندوق‌ها نیاز به دقت بالا و گاهی استفاده از توانایی‌های خاص اعضای گروه برای باز کردن مسیرهای مخفی دارد که ارزش تکرار مراحل را بالا می‌برد.

با نگه داشتن یک دکمه مخصوص (L1/LB)، زمان کند شده و منوی فرماندهی باز می‌شود. در این حالت می‌توانید یکی از چهار عضو دیگر را انتخاب کرده و از میان چهار مهارت اختصاصی آن‌ها، یکی را برای اجرا دستور دهید. برای مثال، گروت می‌تواند دشمنان را در جای خود ثابت کند و راکت با بمب‌های خوشه‌ای به آن‌ها آسیب جمعی بزند. ترکیب هوشمندانه این مهارت‌ها برای شکست دادن دشمنان سرسخت و غول‌آخرها (Bosses) حیاتی است و به مبارزات عمق استراتژیک می‌بخشد.

بله، سفینه میلانو (Milano) به عنوان هاب مرکزی بازی عمل می‌کند. در فواصل بین مراحل، شما می‌توانید آزادانه در سفینه حرکت کنید، با اعضای گروه صحبت کنید و درباره آیتم‌هایی که در طول مراحل پیدا کرده‌اید با آن‌ها بحث کنید. این لحظات برای تعمیق روابط شخصیت‌ها بسیار مهم هستند. همچنین می‌توانید از داخل سفینه به موسیقی‌های لایسنس شده گوش دهید یا تنظیمات مربوط به مراحل بعدی را انجام دهید. تعاملات در میلانو بخش بزرگی از جذابیت داستانی بازی را تشکیل می‌دهند.

تصمیمات در بازی به دو دسته تقسیم می‌شوند: تصمیمات کوچک که فقط لحن گفتگو را تغییر می‌دهند و تصمیمات کلیدی که با علامت مخصوص مشخص می‌شوند. تصمیمات کلیدی می‌توانند مسیر یک مرحله را تغییر دهند؛ مثلاً در یک مرحله باید انتخاب کنید که راکت را پرتاب کنید یا راه دیگری بیابید، که این کار بر اعصاب و رفتار راکت در ادامه مرحله تاثیر می‌گذارد. برخی تصمیمات حتی می‌توانند باعث ذخیره شدن پول (Units) یا به دست آوردن کارت‌های دسترسی شوند که در مراحل پایانی بازی به کمک شما می‌آیند.

بله، پس از اتمام بازی برای بار اول، بخش New Game Plus باز می‌شود. در این حالت شما می‌توانید بازی را از ابتدا شروع کنید در حالی که تمام توانایی‌های باز شده، ارتقاهای تجهیزات و لباس‌هایی که پیدا کرده‌اید را حفظ می‌کنید. این ویژگی به بازیکنان اجازه می‌دهد تا تصمیمات متفاوتی را در طول داستان اتخاذ کنند و تاثیرات آن‌ها را ببینند، بدون اینکه نگران ضعیف بودن شخصیت خود باشند. همچنین فرصت مناسبی برای پیدا کردن آیتم‌های جمع‌کردنی است که در دور اول از دست داده‌اید.

برای اجرای بازی در پایین‌ترین تنظیمات، شما به یک پردازنده Intel Core i5-4460 یا AMD Ryzen 5 1400، ۸ گیگابایت رم و کارت گرافیک NVIDIA GeForce GTX 1060 یا AMD Radeon RX 570 نیاز دارید. همچنین بازی به حدود ۸۰ گیگابایت فضای خالی روی حافظه نیاز دارد. لازم به ذکر است که برای تجربه روان، استفاده از حافظه SSD به شدت توصیه می‌شود. این سیستم می‌تواند بازی را در وضوح 1080p با تنظیمات گرافیکی پایین و نرخ فریم ۳۰ تا ۴۰ اجرا کند که برای یک بازی نسل نهمی منطقی است.

برای بهره‌مندی از جلوه‌های بصری خیره‌کننده و رهگیری پرتو (Ray Tracing)، سیستمی شامل پردازنده Intel Core i7-8700 یا AMD Ryzen 5 3600، ۱۶ گیگابایت رم و کارت گرافیک NVIDIA GeForce RTX 3070 یا AMD Radeon RX 6800 XT پیشنهاد می‌شود. در این حالت می‌توانید بازی را با تنظیمات گرافیکی High/Ultra و تکنولوژی‌های بهبود دهنده فریم مانند DLSS یا FSR تجربه کنید. ری‌تریسینگ در این بازی تاثیر بسزایی بر کیفیت بازتاب‌ها در محیط‌های فلزی سفینه‌ها و گودال‌های آب سیارات بیگانه دارد.

روی کنسول‌های نسل نهم، بازی دارای دو حالت گرافیکی اصلی است: حالت Performance که بازی را با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه و وضوح تصویر پویا (Dynamic Resolution) اجرا می‌کند تا تجربه‌ای بسیار روان در مبارزات ارائه دهد؛ و حالت Quality که بازی را در وضوح 4K واقعی با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه و جزئیات گرافیکی بالاتر به همراه Ray Tracing اجرا می‌کند. هر دو حالت بسیار پایدار هستند، اما برای یک بازی اکشن سریع، حالت ۶۰ فریم توسط اکثر کاربران و منتقدان ترجیح داده می‌شود.

بله، نسخه پلی‌استیشن ۵ بازی به خوبی از ویژگی‌های کنترلر دوال‌سنس استفاده می‌کند. محرک‌های تطبیقی (Adaptive Triggers) هنگام شلیک با سلاح‌های استار لرد مقاومت متفاوتی نشان می‌دهند، به خصوص وقتی سلاح داغ می‌شود یا از عناصر مختلف استفاده می‌کنید. همچنین بازخورد لمسی (Haptic Feedback) لرزش‌های بسیار دقیقی را متناسب با محیط، انفجارها و حتی ضرب‌آهنگ موسیقی‌های دهه ۸۰ منتقل می‌کند که باعث غوطه‌وری بیشتر بازیکن در اتمسفر بازی می‌شود.

در زمان عرضه، حجم بازی روی پلتفرم‌های مختلف متفاوت بود اما به طور میانگین حدود ۸۰ گیگابایت فضا اشغال می‌کرد. با این حال، به لطف تکنولوژی‌های فشرده‌سازی در کنسول پلی‌استیشن ۵ (Kraken)، حجم بازی روی این کنسول به حدود ۳۱ گیگابایت کاهش یافته است که یک بهینه‌سازی فوق‌العاده محسوب می‌شود. در کامپیوتر و ایکس‌باکس سری ایکس، حجم بازی همچنان در محدوده ۶۰ تا ۸۰ گیگابایت باقی مانده است، لذا مدیریت فضای ذخیره‌سازی قبل از نصب الزامی است.

بله، بازی دارای یک حالت عکاسی (Photo Mode) بسیار پیشرفته و پرجزئیات است. با توجه به طراحی هنری خیره‌کننده و تنوع رنگی بالای بازی، این بخش بسیار محبوب است. شما می‌توانید در هر لحظه بازی را متوقف کرده، زاویه دوربین را تغییر دهید، فیلترهای مختلف اعمال کنید و حتی حالت چهره و ژست شخصیت‌ها را تغییر دهید. امکاناتی مثل تنظیم عمق میدان (Depth of Field) و اضافه کردن لوگوهای مختلف مارول نیز در این بخش گنجانده شده است تا بتوانید تصاویر حرفه‌ای ثبت کنید.

در زمان عرضه، بازی با برخی مشکلات فنی و باگ‌های جزئی در انیمیشن‌ها روبرو بود، اما استودیو Eidos-Montréal با انتشار چندین آپدیت بزرگ، اکثر این مشکلات را برطرف کرده است. در حال حاضر بازی در پایدارترین حالت خود قرار دارد و مشکلاتی نظیر افت فریم ناگهانی یا کرش کردن به ندرت دیده می‌شود. تجربه بازی در سال ۲۰۲۴ بسیار روان است و بهینه‌سازی‌های انجام شده روی نسخه‌های کنسولی و پی‌سی، آن را به یک اثر صیقل‌خورده تبدیل کرده است که ارزش تجربه بالایی دارد.

بله، نسخه PC بازی Marvel's Guardians of the Galaxy به طور کامل از رزولوشن‌های فوق عریض (مانند ۲۱:۹ و ۳۲:۹) پشتیبانی می‌کند. این ویژگی برای یک بازی فضایی که مناظر کهکشانی گسترده‌ای دارد، بسیار لذت‌بخش است و میدان دید وسیع‌تری به بازیکن می‌دهد. همچنین سینماتیک‌های بازی نیز به خوبی برای این نسبت تصویر بهینه‌سازی شده‌اند تا نوار سیاه در اطراف تصویر مشاهده نشود. این سطح از پشتیبانی فنی نشان‌دهنده احترام سازندگان به کاربران پلتفرم کامپیوتر شخصی است.

بازی در زمان عرضه در اکتبر ۲۰۲۱ با قیمت استاندارد ۶۰ دلار برای تمامی پلتفرم‌ها روانه بازار شد. با گذشت زمان و به ویژه پس از تغییر مالکیت استودیو، قیمت پایه بازی در فروشگاه‌های دیجیتالی مانند استیم و پلی‌استیشن استور به ۴۰ دلار کاهش یافته است. با این حال، در زمان حراج‌های فصلی، این بازی معمولاً با تخفیف‌های بسیار خوب (تا ۷۵ درصد) با قیمتی حدود ۱۰ تا ۱۵ دلار قابل خریداری است که با توجه به محتوای ارائه شده، ارزش خرید فوق‌العاده‌ای دارد.

بازی Guardians of the Galaxy مدتی پس از عرضه به سرویس Xbox Game Pass اضافه شد که باعث شد تعداد بازیکنان آن به بیش از ۸ میلیون نفر برسد. در حال حاضر، این بازی در سطح Extra و Premium سرویس PlayStation Plus نیز در دسترس کاربران قرار دارد. اگر مشترک این سرویس‌ها هستید، می‌توانید بدون پرداخت هزینه جداگانه، بازی را به صورت کامل تجربه کنید. حضور در این سرویس‌ها کمک شایانی به دیده شدن بازی پس از فروش اولیه پایین‌تر از انتظار کرد.

نسخه Deluxe بازی شامل محتویات دیجیتالی اضافه‌ای است که برای طرفداران پروپاقرص جذابیت دارد. این محتویات شامل باز شدن زودهنگام دو لباس (Social-Lord و Sun-Lord) برای استار لرد، موسیقی متن دیجیتال بازی (Original Soundtrack) و یک کتابچه هنری دیجیتال (Digital Artbook) حاوی طرح‌های اولیه شخصیت‌ها و محیط‌هاست. با توجه به اینکه تمام لباس‌ها در نسخه استاندارد نیز قابل یافتن هستند، خرید نسخه دلوکس تنها در صورتی پیشنهاد می‌شود که به موسیقی و طراحی‌های هنری بازی علاقه ویژه‌ای داشته باشید.

خیر، یکی از بزرگترین نقاط قوت بازی Guardians of the Galaxy، نبود کامل هرگونه پرداخت درون‌برنامه‌ای است. برخلاف بسیاری از بازی‌های ابرقهرمانی مدرن، شما نمی‌توانید با پول واقعی لباس، مهارت یا ارز داخل بازی بخرید. تمام محتویات بازی، از جمله بیش از ۴۰ لباس مختلف برای اعضای گروه، تنها از طریق پیشروی در داستان و جستجو در محیط به دست می‌آیند. این رویکرد صادقانه باعث شد تا بازی مورد تحسین گسترده گیمرهایی قرار بگیرد که از مدل‌های تجاری تهاجمی خسته شده‌اند.

خیر، استودیو Eidos-Montréal اعلام کرد که این بازی یک تجربه کامل در زمان عرضه است و هیچ بسته الحاقی داستانی یا محتوای دانلودی پولی برای آن منتشر نخواهد شد. این یعنی با خرید نسخه پایه، شما به کل داستان و تمامی ویژگی‌ها دسترسی دارید. اگرچه برخی طرفداران مشتاق محتوای بیشتر بودند، اما سازندگان ترجیح دادند تمام تمرکز و بودجه خود را روی ساخت یک کمپین داستانی منسجم و باکیفیت بگذارند تا اینکه محتوا را برای فروش جداگانه تکه‌تکه کنند.

بازی دارای بیش از ۳۰ آهنگ لایسنس شده از مشهورترین هنرمندان دهه ۸۰ میلادی است که قطعاً هزینه تولید بالایی داشته است. با این حال، این هزینه‌ها باعث افزایش قیمت نهایی بازی برای مصرف‌کننده نشد. اسکوئر انیکس بودجه کلانی را برای موسیقی در نظر گرفت زیرا موسیقی بخش جدایی‌ناپذیر از هویت نگهبانان کهکشان است. وجود آهنگ‌هایی از Kiss، Iron Maiden و Wham! ارزش هنری بازی را به شدت بالا برده و تجربه‌ای نوستالژیک و باارزش را بدون هزینه اضافی فراهم کرده است.

خرید نسخه فیزیکی برای کلکسیونرها همچنان جذاب است، به خصوص که دیسک بازی شامل کل محتواست و نیاز به دانلود دیتای حجیم (به جز آپدیت‌های بهینه‌سازی) ندارد. با توجه به اینکه بازی یک اثر تک‌نفره است، نسخه‌های دست‌دوم فیزیکی با قیمت‌های بسیار پایینی در بازار یافت می‌شوند که راهی اقتصادی برای تجربه بازی است. همچنین قاب بازی دارای طراحی هنری زیبایی است که در کنار سایر بازی‌های مارول در قفسه شما جلوه خوبی خواهد داشت.

اگرچه بازی خطی است، اما به دلیل وجود سیستم تصمیم‌گیری و دیالوگ‌های متغیر، ارزش تکرار مناسبی دارد. برای دیدن تمام واکنش‌های شخصیت‌ها و پیدا کردن همه لباس‌ها و آیتم‌های جمع‌کردنی، حداقل به دو بار بازی کردن نیاز دارید. با قیمت فعلی (به خصوص در زمان تخفیف)، نسبت «ساعت سرگرمی به قیمت» بسیار بالاست. شما در ازای مبلغی ناچیز، یک تجربه سینمایی ۲۰ ساعته با کیفیت تولید هالیوودی دریافت می‌کنید که در مقایسه با بلیط سینما یا سایر بازی‌های هم‌رده، بسیار مقرون‌به‌صرفه است.

حق امتیاز شخصیت‌ها و دنیای Guardians of the Galaxy متعلق به شرکت Marvel (زیرمجموعه دیزنی) است. استودیو سازنده و ناشر تنها مجوز استفاده از این دارایی‌های معنوی را برای ساخت بازی دریافت کرده‌اند. این بدان معناست که تمامی طراحی‌ها و داستان‌های جدید باید به تایید مارول می‌رسید. در سال ۲۰۲۲، با فروش استودیوهای غربی اسکوئر انیکس، حقوق نشر و توسعه این بازی به شرکت Embracer Group منتقل شد، اما مالکیت اصلی برند همچنان در اختیار دیزنی باقی مانده است.

با توجه به وجود آهنگ‌های مشهور دهه ۸۰، استریم کردن بازی در پلتفرم‌هایی مثل یوتیوب و توییچ می‌تواند منجر به اخطار کپی‌رایت (Copyright Strike) شود. برای حل این مشکل قانونی، سازندگان گزینه‌ای به نام «Streamer Mode» را در تنظیمات صوتی قرار داده‌اند. با فعال کردن این گزینه، تمام آهنگ‌های دارای کپی‌رایت غیرفعال شده و با موسیقی‌های بدون کپی‌رایت یا آهنگ‌های اختصاصی گروه Star-Lord (که توسط خود استودیو ساخته شده) جایگزین می‌شوند تا استریمرها دچار مشکلات قانونی نشوند.

استفاده از چهره بازیگرانی مثل کریس پرت یا زویی سالدانا نیاز به قراردادهای جداگانه و پرداخت مبالغ هنگفت بابت «حق چهره» (Likeness Rights) داشت. استودیو Eidos-Montréal برای حفظ استقلال هنری و همچنین مدیریت هزینه‌های تولید، تصمیم گرفت مدل‌های سه‌بعدی اختصاصی خود را بر اساس توصیفات کتاب‌های کمیک طراحی کند. این یک تصمیم قانونی و هنری رایج در صنعت بازی است تا سازندگان بتوانند بدون محدودیت‌های قراردادی بازیگران سینما، شخصیت‌پردازی مورد نظر خود را پیاده‌سازی کنند.

در سال ۲۰۲۲، شرکت Embracer Group استودیو Eidos-Montréal و حقوق بازی‌های ساخته شده توسط آن را خریداری کرد. از نظر قانونی، اکنون تصمیم‌گیری برای ساخت نسخه دوم یا ادامه پشتیبانی بر عهده Embracer است. با این حال، چون IP متعلق به مارول است، هرگونه دنباله نیاز به تمدید قرارداد لایسنس با دیزنی دارد. این تغییر مالکیت باعث شده است که وضعیت ساخت نسخه دوم در هاله‌ای از ابهام قرار بگیرد، هرچند که Embracer علاقه خود را به همکاری با مارول ابراز کرده است.

مانند اکثر بازی‌های تک‌نفره، استفاده از مودهای گرافیکی یا تغییرات ظاهری برای استفاده شخصی مشکلی ندارد. اما طبق توافقنامه کاربری (EULA)، بازنشر محتوای بازی یا استفاده از کدهای آن برای مقاصد تجاری ممنوع است. همچنین به دلیل لایسنس‌های سخت‌گیرانه مارول، مادهایی که شخصیت‌های دیگر شرکت‌ها را به بازی اضافه کنند یا محتوای نامناسب ارائه دهند، ممکن است با درخواست حذف از سوی مالکان معنوی روبرو شوند. در کل، جامعه مودینگ این بازی به دلیل ساختار بسته موتور Dawn Engine چندان گسترده نیست.

طبق قوانین ناشر، تولید ویدیوهای نقد و بررسی، راهنمای بازی (Walkthrough) و Let's Play آزاد است، مشروط بر اینکه کل بازی به صورت یک فیلم سینمایی بدون تفسیر و تعامل آپلود نشود (تا ارزش خرید بازی حفظ شود). همچنین استفاده از موسیقی‌های لایسنس شده همانطور که ذکر شد، محدودیت قانونی دارد. سازندگان معمولاً از تولید محتوا توسط کاربران استقبال می‌کنند زیرا باعث تبلیغ رایگان بازی می‌شود، اما رعایت حقوق کپی‌رایت مارول در مورد لوگوها و علائم تجاری الزامی است.

بله، نسخه PC بازی در زمان عرضه مجهز به سیستم ضد تقلب و قفل امنیتی Denuvo بود تا از کپی غیرقانونی آن در روزهای اول جلوگیری شود. وجود این قفل در ابتدا باعث نگرانی‌هایی بابت عملکرد فنی بازی شد. با این حال، مدتی پس از عرضه و پس از اطمینان از فروش اولیه، در برخی آپدیت‌ها گزارش شد که تاثیرات این قفل بر پردازنده بهینه‌تر شده است. در حال حاضر نسخه کرک شده بازی نیز در دسترس است، اما نسخه‌های رسمی فروشگاه‌ها همچنان از لایه‌های امنیتی برای تایید مالکیت استفاده می‌کنند.

خوشبختانه چون Guardians of the Galaxy یک بازی کاملاً تک‌نفره و آفلاین است، بسته شدن سرورهای ناشر یا تغییرات ساختاری در شرکت سازنده هیچ تاثیری بر قابلیت بازی کردن آن نخواهد داشت. برخلاف بازی‌هایی مثل The Crew یا برخی عناوین آنلاین مارول که پس از مدتی از دسترس خارج شدند، این بازی تا زمانی که فایل‌های آن را داشته باشید یا دیسک آن در اختیار شما باشد، قابل اجراست. این یکی از مزایای قانونی و فنی بازی‌های سنتی تک‌نفره در عصر بازی‌های همیشه آنلاین است.

از نظر قانونی و فنی، این بازی از قابلیت Cross-Save بین پلتفرم‌های متفاوت (مثلاً از پلی‌استیشن به پی‌سی) پشتیبانی نمی‌کند. فایل‌های ذخیره هر پلتفرم در اکانت مخصوص همان شرکت (PSN، Xbox Live یا Steam) نگهداری می‌شوند. تنها انتقال ذخیره در یک خانواده کنسولی (مثلاً از PS4 به PS5) امکان‌پذیر است. این محدودیت به دلیل تفاوت در ساختار ذخیره‌سازی ابری شرکت‌های مختلف و عدم وجود یک سیستم اکانت یکپارچه توسط سازنده بازی در زمان توسعه اعمال شده است.